ΑΕΚ: Τα πολλά λίγα που τη «λίγισαν»

Τα πολλά «λίγα» που έφεραν μια μεγάλη ήττα !

Λίγο ο Μπρινιόλι που το έπνιξε από την κλειστή του γωνία.

Λίγο ο Γιόβιτς που καθυστερεί να αποχωρήσει στην αλλαγή του, ξεπερνά το όριο των 10 δευτερολέπτων, ενεργοποιεί τον νέο κανονισμό και αφήνει προσωρινά την ΑΕΚ με δέκα ποδοσφαιριστές.

Λίγο το στραβοπάτημα του Γκατσίνοβιτς που επέφερε το τραυματισμό του.

Λίγο ο εκνευρισμός του Βάργκα, που αντί να βοηθήσει την ομάδα του να βρει λύσεις, χάνει την ψυχραιμία του.

Λίγο ο Ζοάο Μάριο, που στα δύο γκολ του δεύτερου ημιχρόνου έχει σοβαρό μερίδιο ευθύνης, αφού μοιάζει να μαρκάρει περισσότερο με τα μάτια παρά με τα πόδια.

Λίγο το ένα, λίγο το άλλο και τελικά τα πολλά «λίγα» έκαναν την ΑΕΚ να μοιάζει πολύ λίγη.

Μόνο που όλα τα παραπάνω είναι οι αφορμές. Όχι η πραγματική αιτία.

Γιατί η πραγματική αιτία της ήττας με 3-1 από τη Σαχτάρ βρίσκεται κάπου αλλού. Και είναι πολύ πιο ανησυχητική από ένα χαμένο μαρκάρισμα, μια κακή εκτίμηση ή μια άτυχη στιγμή.

Η ΑΕΚ σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο από τη στιγμή που πέτυχε το γκολ

Αυτή είναι η ουσία της βραδιάς. Η Ένωση μπήκε στο παιχνίδι με διάθεση, δημιούργησε ευκαιρίες, σημάδεψε το δοκάρι με τον Μουκουντί και κατάφερε να προηγηθεί με τον Μάγερ. Έδειχνε ότι μπορούσε να επιβάλει τον ρυθμό της και να βάλει δύσκολα στους Ουκρανούς.

Και ξαφνικά, σαν κάποιος να κατέβασε τον διακόπτη.

Αντί να πατήσει πάνω στο προβάδισμά της, να συνεχίσει να πιέζει και να εκμεταλλευτεί την αυτοπεποίθηση που της έδωσε το γκολ, επέτρεψε στη Σαχτάρ να ξαναμπεί στο παιχνίδι.

Αντί να επιβάλει τους δικούς της όρους, άρχισε να προσαρμόζεται στους όρους του αντιπάλου.

Και τι έγινε που η Σαχτάρ πήρε πέναλντι και το έβαλε στο κάτω κάτω; Το κεφάλι κάτω και συνεχίζουμε λες και είναι 0-0 που είπε ο σπίκερ στο ημίχρονο!

Και κάπως έτσι, από εκεί που έμοιαζε να ελέγχει την κατάσταση, βρέθηκε να κυνηγάει ένα παιχνίδι που η ίδια είχε αφήσει να της φύγει από τα χέρια.

Ο Μεντόζα κατάφερε να βάλει γκολ κάνοντας την ίδια ακριβώς κίνηση 3 φορές!

Η περίπτωση του Μεντόζα είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα όσων πήγαν στραβά.

Ένας ποδοσφαιριστής που με μια συγκεκριμένη κίνηση, σχεδόν στο repeat, κατάφερε να γίνει μοιραίος για την Ένωση.

Δεν παρουσίασε κάποιο άλυτο ποδοσφαιρικό μυστήριο. Δεν χρειάστηκε να εφεύρει κάτι διαφορετικό.

Πήρε την μπάλα, έκανε την κίνησή του, βρήκε τον χώρο που αναζητούσε και την τιμώρησε..

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Μεντόζα ξέρει να κάνει καλά μια συγκεκριμένη κίνηση. Το πρόβλημα είναι ότι η ΑΕΚ δεν κατάφερε να του την απαγορεύσει.

Και όταν αυτό συμβαίνει στο Champions League, το τίμημα είναι βαρύ.

Το ίδιο ισχύει και για την αμυντική συμπεριφορά του Ζοάο Μάριο. Δεν γίνεται σε αυτό το επίπεδο να παρακολουθείς την εξέλιξη μιας φάσης χωρίς να έχεις ουσιαστική συμμετοχή στην προσπάθεια να την ανακόψεις. Ειδικά όταν είσαι ξεκούραστος.

Το μαρκάρισμα με τα μάτια δεν αποτελεί άμυνα. Και απέναντι σε ποδοσφαιριστές που έχουν ποιότητα, κάθε μέτρο ελευθερίας μπορεί να μετατραπεί σε γκολ.

Οι αφορμές δεν πρέπει να κρύψουν την αιτία

Θα ήταν εύκολο να σταθεί κανείς στο λάθος του Μπρινιόλι, στο στραβοπάτημα του Γκατσίνοβιτς, στην αργοπορημένη αποχώρηση του Γιόβιτς ή στις αντιδράσεις των υπόλοιπων ποδοσφαιριστών.

Να αποδώσει δηλαδή την ήττα σε μια αλληλουχία άτυχων στιγμών.

Όμως αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος.

Γιατί μια ομάδα μπορεί να δεχθεί ένα γκολ από ατομικό λάθος. Μπορεί να χάσει μια μονομαχία, να κάνει μια λανθασμένη εκτίμηση ή να βρεθεί σε κακή βραδιά.

Δεν μπορεί, όμως, να σταματά να παίζει επειδή προηγήθηκε.

Δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το 0-1 σαν να έχει ήδη τελειώσει τη δουλειά της. Δεν μπορεί να παραχωρεί πρωτοβουλία, χώρους και αυτοπεποίθηση στον αντίπαλο και ύστερα να αναζητά δικαιολογίες στα επιμέρους λάθη.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ευθύνη του Μάρκο Νίκολιτς. Όχι επειδή μπορεί να προβλέψει κάθε προσωπικό λάθος, αλλά επειδή οφείλει να διατηρεί την ομάδα του συγκεντρωμένη, οργανωμένη και ανταγωνιστική, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Η ΑΕΚ είχε δείξει ότι μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στη Σαχτάρ. Δεν κατάφερε, όμως, να διατηρήσει αυτή την εικόνα.

Και αυτή η διαφορά ανάμεσα σε όσα μπορούσε να κάνει και σε όσα τελικά έκανε είναι που προβληματίζει περισσότερο.

Ένα μεγάλο μάθημα για την Ένωση

Το 3-1 είναι μια ήττα. Δεν είναι καταστροφή, ούτε ακυρώνει όσα έχει πετύχει μέχρι σήμερα.

Είναι, όμως, ένα μεγάλο μάθημα.

Ένα μάθημα για τη συγκέντρωση, τη νοοτροπία, την προσωπική ευθύνη και κυρίως τη διάρκεια που πρέπει να έχει η απόδοση μιας ομάδας σε αυτό το επίπεδο.

Η Ένωση δεν έχασε μόνο επειδή έκανε λάθη. Έχασε επειδή επέτρεψε στα λάθη της να καθορίσουν ολόκληρο το παιχνίδι.

Και αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κρατήσει από αυτή τη βραδιά, είναι ακριβώς αυτό:

Τα πολλά «λίγα» μπορούν να σε κάνουν λίγη ομάδα. Αλλά το να σταματάς να παίζεις ποδόσφαιρο όταν προηγείσαι είναι κάτι που δεν συγχωρείται σε αυτό το επίπεδο.

Η ΑΕΚ οφείλει να το καταλάβει τώρα, γιατί τα λάθη διορθώνονται. Η νοοτροπία, όμως, χρειάζεται δουλειά.

Και στο Champions League, αν δεν μάθεις από τα λάθη σου, είναι βέβαιο ότι θα τα ξαναβρείς μπροστά σου.