Άρης: Ο Γρηγορίου ψάχνει άμυνα, αλλά η επίθεση σβήνει εκτός έδρας
Ο Άρης έχει νικήσει εκτός έδρας, αλλά στις ήττες του δεν σκοράρει. Η Τρίπολη θα δοκιμάσει τις λύσεις του Μιχάλη Γρηγορίου.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου μπορεί να αλλάξει στόπερ, να μετακινήσει τον Γένσεν, να βάλει άλλον δίπλα στον Χόνγκλα. Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα που δεν φτιάχνεται με αλλαγές στην άμυνα. Όταν ο Άρης χάνει μακριά από το Χαριλάου, δεν σκοράρει.
ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Λεβαδειακός. Τρεις ήττες. Ούτε ένα γκολ.
Και μην πει κανείς ότι έφταιγαν μόνο οι δύσκολες έδρες. Στη Λιβαδειά δεν υπήρχε δικαιολογία. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό; Ο ίδιος Άρης έχει κερδίσει εκτός την Καλαμάτα και την Κηφισιά. Δεν είναι λοιπόν ομάδα που αδυνατεί να παίξει εκτός. Είναι ομάδα που, όταν το παιχνίδι στραβώνει, δυσκολεύεται τρομερά να το γυρίσει.
Το 3-0 με τον Παναιτωλικό έδωσε ανάσα. Ο Καντεβέρε σκόραρε νωρίς, οι χώροι άνοιξαν και όλα έγιναν ευκολότερα. Στην Τρίπολη, όμως, κανείς δεν εγγυάται ότι θα προηγηθεί ο Άρης.
Εκεί κρίνεται ο Γρηγορίου.
Αν οι επιθετικοί μένουν αποκομμένοι, το 4-4-2 γίνεται παγίδα. Ο Κουαμέ και ο Καντεβέρε περιμένουν μπαλιές, ενώ τα χαφ τρέχουν να καλύψουν αποστάσεις. Ο Χόνγκλα και ο Ράτσιτς χρειάζονται στήριξη, όχι έναν ακόμη αντίπαλο απέναντί τους κάθε φορά που χάνεται η μπάλα.
Το ζήτημα δεν είναι πόσοι επιθετικοί βρίσκονται στην ενδεκάδα. Είναι ποιος κουβαλάει την μπάλα μπροστά και ποιος εμφανίζεται με σωστό χρόνο ανάμεσα στις γραμμές όταν ο αντίπαλος κλείνει τους χώρους.
Ο Μανού Γκαρθία μπορεί να φέρει φαντασία. Δεν μπορεί μόνος του να αλλάξει τη λειτουργία ολόκληρης ομάδας.
Και μετά την Τρίπολη έρχονται Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός. Αν ο Άρης περιμένει πάντα να βάλει πρώτος γκολ για να παίξει ποδόσφαιρο, θα την πληρώσει. Ο Γρηγορίου χρειάζεται δεύτερο σχέδιο. Όχι δεύτερη δικαιολογία.
