Άρης: Ο μόνος παίκτης που νιώθει
Ο Άρης ψάχνει απαντήσεις μέσα σε μια δύσκολη περίοδο, με πρόσωπα της ομάδας να καλούνται να βγουν μπροστά όταν η πίεση μεγαλώνει.
Σε μια ομάδα που συχνά μοιάζει εγκλωβισμένη στην πίεση, στη στασιμότητα και στην έλλειψη καθαρού μυαλού, υπάρχει ένας παίκτης που δείχνει να παίζει με την καρδιά έξω από τη φανέλα. Ο Γιάννης Γιαννιώτας μπορεί να μην είναι ο ποδοσφαιριστής που θα πάρει μόνος του ένα ματς πάνω του με ποιότητα ανώτερου επιπέδου, όμως προσφέρει κάτι που λείπει εμφανώς από τον φετινό Άρη. Πάθος, ένταση, νεύρο και αυθεντική σύνδεση με αυτό που εκπροσωπεί η ομάδα.
Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον Γιαννιώτα στα μάτια του κόσμου. Δεν κρύβεται, δεν περνά αδιάφορος μέσα στο παιχνίδι και δεν λειτουργεί μηχανικά. Ζει κάθε φάση, κάθε μονομαχία, κάθε χαμένη ευκαιρία σαν να κουβαλά ο ίδιος όλο το βάρος της φανέλας. Και ίσως γι’ αυτό να είναι ο μόνος που αυτή τη στιγμή δίνει την αίσθηση πως πραγματικά νιώθει τι σημαίνει Άρης μέσα στο γήπεδο.
Η πιο χαρακτηριστική στιγμή ήρθε στις Σέρρες. Στις καθυστερήσεις, όταν επιχείρησε το σουτ και είδε την μπάλα να σταματά στο δοκάρι, η αντίδρασή του τα είπε όλα. Σήκωσε το κεφάλι ψηλά, ξέσπασε με παράπονο και έδειξε με μια κίνηση όλη την ένταση, την επιθυμία και την απογοήτευση για το ότι δεν ήρθε το γκολ που τόσο ήθελε. Δεν ήταν μια απλή χαμένη φάση.
Ήταν η εικόνα ενός παίκτη που πονούσε πραγματικά για την ομάδα...
Κι εδώ βρίσκεται η ουσία. Αν στον Άρη υπήρχαν περισσότεροι με τη δική του φλόγα, με την ίδια εσωτερική ένταση και το ίδιο δέσιμο με την προσπάθεια, ίσως η εικόνα της ομάδας να ήταν τελείως διαφορετική. Γιατί η ποιότητα είναι απαραίτητη, αλλά χωρίς ψυχή, χωρίς πείσμα και χωρίς αληθινό συναίσθημα, δεν φτάνει από μόνη της. Ο Γιαννιώτας δεν είναι τέλειος, όμως αυτή τη στιγμή μοιάζει να θυμίζει σε όλους κάτι που στον φετινό Άρη έχει χαθεί στην πορεία.
