EuroLeague: Το 7+1 του Κόμο και γιατί οι 8 θέσεις για ΠΑΟΚ και Άρη δεν είναι 8
Η αριθμητική των franchises είναι πολύ πιο σκληρή
Το πιο σημαντικό νούμερο στη μάχη των franchises της EuroLeague δεν είναι το 13 ούτε το 8. Είναι το 7. Από τους 13 υποψηφίους που βρίσκονται σήμερα στη διαδικασία, επτά παίζουν ήδη στη EuroLeague 2026-27: Ερυθρός Αστέρας, Παρτίζαν, Βίρτους Μπολόνια, Βαλένθια, Παρί, Ντουμπάι και Χάποελ Τελ Αβίβ.
Αυτές οι επτά ομάδες δεν ζητούν ουσιαστικά να μπουν στη διοργάνωση από το μηδέν. Ζητούν να μετατρέψουν τη σημερινή συμμετοχή τους σε μόνιμο franchise. Και εδώ αλλάζει όλη η αριθμητική για ΠΑΟΚ και Άρη.
Η EuroLeague μεγαλώνει κατά τέσσερις ομάδες, όχι κατά οκτώ
Η διοργάνωση έχει σήμερα 20 ομάδες και θέλει να φτάσει τις 24 από το 2027-28. Δηλαδή δημιουργούνται τέσσερις καθαρές νέες αγωνιστικές θέσεις. Την ίδια στιγμή τα μόνιμα franchises θα αυξηθούν από 13 σε έως 21, άρα οκτώ ομάδες μπορούν να πάρουν μόνιμο καθεστώς χωρίς όλες να είναι νεοεισερχόμενες.
Στο πιο σκληρό σενάριο για τους δύο συλλόγους της Θεσσαλονίκης, αν η EuroLeague μονιμοποιήσει και τους επτά σημερινούς συμμετέχοντες της λίστας, θα απομένει μία franchise θέση για έξι projects που σήμερα βρίσκονται εκτός διοργάνωσης: ΠΑΟΚ, Άρη, Λόντον Λάιονς, Νάπολι, Ρόμα Μάξιμα και Χάποελ Ιερουσαλήμ. Δεν είναι πρόβλεψη αποτελέσματος. Είναι το μαθηματικό όριο του συγκεκριμένου σεναρίου.
Υπάρχει και ένα δεύτερο φίλτρο που συνήθως χάνεται μέσα στη συζήτηση για ονόματα και ιστορία. Οι 11 αρχικά προεγκεκριμένοι φάκελοι κατέθεσαν δεσμευτικές προσφορές σχεδόν 700 εκατ. ευρώ και συνολικά επενδυτικά πλάνα άνω των 3,2 δισ. ευρώ για πέντε χρόνια. Η EuroLeague εξετάζει πλέον projects σαν επιχειρήσεις μακράς διάρκειας, όχι σαν wild cards μίας σεζόν.
Το ίδιο φαίνεται και στο αγωνιστικό μοντέλο. Η φετινή EuroLeague των 20 ομάδων έχει 38 αγωνιστικές. Αν στην 24άδα διατηρηθεί το εντός-εκτός όλοι με όλους, η regular season ανεβαίνει στις 46 αγωνιστικές: οκτώ περισσότερα παιχνίδια και τέσσερα επιπλέον εντός έδρας βράδια για κάθε ομάδα.
Για ΠΑΟΚ και Άρη, λοιπόν, ο φάκελος δεν κρίνεται μόνο στο πόσο κόσμο μπορούν να βάλουν στο γήπεδο ή πόσα χρήματα μπορούν να ρίξουν στο ρόστερ. Πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν σαν EuroLeague οργανισμοί πριν καν γίνουν EuroLeague οργανισμοί.
Αυτό είναι το πραγματικό φίλτρο του Κόμο. Οι οκτώ θέσεις φαίνονται πολλές. Για τους πραγματικά νέους παίκτες της αγοράς, μπορεί να είναι ελάχιστες και πολύ ακριβότερες από πριν.
