Γιατί ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς είναι διαφορετικός από του Αταμάν

Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς! Και η αλήθεια είναι πως τέσσερις αγωνιστικές στη EuroLeague ήταν αρκετές για να φανεί ότι οι «πράσινοι» έχουν αρχίσει να ακολουθούν έναν διαφορετικό μπασκετικό δρόμο.

Το 92-74 απέναντι στη Φενέρμπαχτσε και το 4/4 αποτελούν ασφαλώς σημαντικές επιτυχίες. Ωστόσο, δεν είναι τα αποτελέσματα εκείνα που έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο έρχονται.

Διότι ο Παναθηναϊκός δεν θυμίζει πλέον την ομάδα που είχε μάθει να ζει και να πεθαίνει με το ατομικό ταλέντο των μεγάλων πρωταγωνιστών της.

Παναθηναϊκός: Από το ένας εναντίον ενός στο μπάσκετ του συνόλου

Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς και σε εκείνον του Εργκίν Αταμάν δεν είναι μόνο η άμυνα. Αλλά εντοπίζεται στην επιθετική φιλοσοφία.

Επί των ημερών του Τούρκου τεχνικού, το παιχνίδι των «πράσινων» στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στις προσωπικές ενέργειες και στην ικανότητα συγκεκριμένων παικτών να δημιουργούν καταστάσεις μέσα από το ένας εναντίον ενός.

Και για να είμαστε δίκαιοι, αυτή η προσέγγιση είχε αποδειχθεί αποτελεσματική. Άλλωστε, ο Παναθηναϊκός είχε κατακτήσει τη EuroLeague με τον Αταμάν στον πάγκο του.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και αδυναμίες.

Όταν το ατομικό ταλέντο δεν έβρισκε λύσεις, η επίθεση μπορούσε να γίνει προβλέψιμη. Η μπάλα κολλούσε στα χέρια συγκεκριμένων παικτών και οι υπόλοιποι περίμεναν να δημιουργηθεί κάποια ευκαιρία.

Με τον Ομπράντοβιτς η λογική είναι διαφορετική.

Η κυκλοφορία της μπάλας, η σωστή επιλογή, η προσπάθεια να πάει η μπάλα κάτω από το καλάθι, η συνεργασία και η συμμετοχή περισσότερων παικτών αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Σέρβος τεχνικός δεν θέλει να εξαφανίσει το ατομικό ταλέντο. Θέλει να το εντάξει σε ένα οργανωμένο σύνολο.

Με άλλα λόγια, ο Παναθηναϊκός δεν περιμένει πλέον από έναν παίκτη να σώσει την επίθεση. Προσπαθεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε η καλύτερη επιλογή να προκύπτει μέσα από το παιχνίδι της ομάδας.

Η άμυνα δεν είναι λεπτομέρεια, είναι η αφετηρία

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο χαρακτηριστικό.

Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς θέλει πρώτα να παίξει άμυνα και μετά να επιβάλει το επιθετικό του ταλέντο.

Το είδαμε ξανά απέναντι στη Φενέρμπαχτσε.

Οι «πράσινοι» σημείωσαν 92 πόντους, όμως η ουσία της εμφάνισής τους βρίσκεται και στους 74 που δέχθηκαν.

Η αμυντική συνέπεια, η προσπάθεια να περιοριστούν οι εύκολες επιλογές του αντιπάλου και η διάθεση όλων να συμμετέχουν στο ανασταλτικό κομμάτι αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της νέας αγωνιστικής ταυτότητας.

Και εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες διαφορές.

Στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς η άμυνα δεν είναι απλώς μία υποχρέωση μέχρι να έρθει η επόμενη επίθεση.

Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται ολόκληρο το παιχνίδι.

Ο Ομπράντοβιτς αξιοποιεί το βάθος του ρόστερ

Η νίκη επί της Φενέρμπαχτσε ανέδειξε και ένα ακόμη στοιχείο: τη δυνατότητα του Παναθηναϊκού να παίρνει πράγματα από περισσότερους παίκτες.

Το βάθος του ρόστερ αποκτά πραγματική αξία όταν υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο αξιοποίησής του.

Ο Ομπράντοβιτς δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη λειτουργία της πεντάδας και λιγότερο για το ποιος θα αναλάβει αποκλειστικά τον ρόλο του πρωταγωνιστή.

Δεν έχει σημασία μόνο ποιος θα σκοράρει. Έχει σημασία ποιος θα δώσει την έξτρα πάσα, ποιος θα βγάλει την άμυνα, ποιος θα κάνει τη σωστή κίνηση χωρίς την μπάλα.

Αυτές είναι οι λεπτομέρειες που διαμορφώνουν μία ομάδα με συνοχή.

Επιπρόσθετα, σε μία τόσο απαιτητική διοργάνωση, η δυνατότητα να διατηρείται η ένταση ανεξάρτητα από τις αλλαγές αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα.

Το 4/4 δεν λέει όλη την αλήθεια

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην κορυφή της EuroLeague, έχει τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια και διατηρεί απόρθητη την έδρα του.

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι έχει ήδη φτάσει στο ταβάνι του.

Η σεζόν είναι μεγάλη και οι πραγματικά δύσκολες δοκιμασίες βρίσκονται ακόμη μπροστά.

Αυτό που μπορούμε να διαπιστώσουμε από τώρα είναι πως ο Ομπράντοβιτς προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι περισσότερο από μία ομάδα γεμάτη αστέρες.

Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα σύνολο στο οποίο όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και γιατί το κάνουν.

Και αυτή είναι η ουσιαστική αλλαγή σε σχέση με την προηγούμενη εποχή.

Ο Παναθηναϊκός του Αταμάν μπορούσε να κερδίσει επειδή οι μεγάλοι του παίκτες έκαναν μεγάλα πράγματα. Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς θέλει να κερδίζει επειδή ολόκληρη η ομάδα λειτουργεί σωστά.

Η διαφορά μπορεί να μοιάζει μικρή στα λόγια.

Στο παρκέ, όμως, είναι τεράστια.

Και το 92-74 επί της Φενέρμπαχτσε ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη μέχρι σήμερα.