Ολυμπιακός μπάσκετ : Δεν υπάρχουν δικαιολογίες
Ο Ολυμπιακός πάει σε πέμπτο τελικό χωρίς άλλοθι, με το ΣΕΦ να ζητά καθαρό μυαλό, σκληράδα και τίτλο.
Στο ΣΕΦ κρίνεται ο τίτλος, με τον Ολυμπιακόνα έχει μπροστά του σαράντα λεπτά χωρίς περιθώριο για άλλο δώρο στον Παναθηναϊκό.
Ο τέταρτος τελικός ήταν χαμένη ευκαιρία και αυτό στον Πειραιά το ξέρουν καλά. Οι ερυθρόλευκοι μπορούσαν να τελειώσουν τη σειρά, όμως άφησαν τον Παναθηναϊκό όρθιο και τώρα όλα πηγαίνουν σε πέμπτο παιχνίδι. Εκεί όπου δεν αρκεί η ποιότητα. Χρειάζεται καθαρό μυαλό, σκληράδα και αποφάσεις που δεν θα στοιχίσουν ξανά.
Ο Ολυμπιακός έδωσε ζωή σε μια σειρά που είχε τη δυνατότητα να κλείσει. Μία βολή, μία άμυνα, ένα ριμπάουντ θα μπορούσαν να έχουν αλλάξει όλη την κουβέντα. Αντί για αυτό, η σειρά επέστρεψε στο ΣΕΦκαι μαζί της γύρισε όλο το κουραστικό σκηνικό έντασης, φωνών και διαστρέβλωσης που απλώς βαραίνει ένα ζευγάρι με πραγματική μπασκετική αξία.
Η ουσία όμως είναι στο παρκέ
Ο Φουρνιέ έκανε τεράστια προσπάθεια και πήγε να κρατήσει σχεδόν μόνος του τον Ολυμπιακό. Ο Γουόκαπ έδωσε σκορ, όμως δεν μπόρεσε να δημιουργήσει όπως χρειάζεται η ομάδα του σε τέτοιο ματς. Αυτό ήταν ένα σημείο που ο Παναθηναϊκός το κέρδισε καθαρά.
Από εκεί και πέρα, οι υπόλοιποι δεν στάθηκαν στο ύψος της στιγμής. Το δεύτερο rotation, που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι πλεονέκτημα λόγω των προβλημάτων του αντιπάλου, δεν έδωσε σχεδόν τίποτα. Σε τελικό, αυτό πονάει διπλά. Γιατί δεν χάνεις μόνο πόντους ή λεπτά. Χάνεις ανάσες, ισορροπία και καθαρή απόφαση στο τέλος.
Ο Τζόουνς μπορεί να έχει παράπονα για τα φάουλ που του χρεώθηκαν τόσο γρήγορα, όμως σε αυτό το επίπεδο πρέπει να προστατεύεις τον εαυτό σου. Ο Μιλουτίνοφ έμεινε να τραβάει κουπί στη ρακέτα, να πηγαίνει πάνω κάτω και να φθείρεται χωρίς να τροφοδοτείται όσο έπρεπε. Λογικά στο τέλος έσκασε. Και όταν ο Μιλουτίνοφ δεν έχει πόδια, ο Ολυμπιακός χάνει πολλά και στις δύο πλευρές του γηπέδου.
Ο Πίτερς είναι σχεδόν εξαφανισμένος στους τελικούς. Ο Τζόσεφ έχει δώσει ελάχιστες εκλάμψεις. Ο Βεζένκοβ εγκλωβίστηκε ξανά, ο Γουόρντ δεν έγινε ποτέ ουσιαστικός παράγοντας και ο Μπαρτζώκας έκανε λάθη στη διαχείριση. Έτσι το 3-1 που έμοιαζε να έρχεται έγινε 2-2 και η πίεση πήγε στα κόκκινα.
Υπάρχουν φάσεις στις οποίες ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να σταθεί
Θα μπορούσε να μπει στη διαδικασία να μιλήσει για διαιτησία και να ψάξει εκεί αποκούμπι. Καλά έκανε και δεν το έκανε. Τώρα δεν χρειάζεται θόρυβος. Χρειάζεται ηρεμία. Χρειάζεται συγκέντρωση. Χρειάζεται η ομάδα να μπει στο ΣΕΦ χωρίς να έχει το μυαλό της σε τίποτα άλλο πέρα από το πώς θα πάρει τον τίτλο.
Η διαφορά στον τρόπο που στέκονται οι οργανισμοί έχει φανεί. Ο Ολυμπιακός τίμησε τον Παύλο Γιαννακόπουλο, ο Μπαρτζώκας στις ήττες αναγνώρισε την ανωτερότητα του αντιπάλου και στάθηκε μπροστά στους δημοσιογράφους απαντώντας σε κάθε ερώτηση. Από την άλλη πλευρά υπήρξαν εντάσεις, show, χτυπήματα σε τραπέζια και συμπεριφορές που δεν βοηθούν ούτε το ίδιο το προϊόν ούτε την εικόνα των τελικών.
Και είναι κρίμα, γιατί μέσα στο γήπεδο ο Παναθηναϊκός έχει παίκτες που έχουν κάνει πραγματική προσπάθεια. Παίκτες που αμφισβητήθηκαν μέσα στη χρονιά και τώρα έχουν δώσει πράγματα. Όλο το εξωαγωνιστικό πανηγύρι περισσότερο μικραίνει αυτή την προσπάθεια παρά την αναδεικνύει.
Για τον Ολυμπιακό, όμως, η κουβέντα πρέπει να τελειώνει εδώ
Το μόνο που μετράει είναι να μην ξαναπυροβολήσει τα πόδια του. Έχει μπροστά του έναν πέμπτο τελικό στην έδρα του, με τον κόσμο δίπλα του και με την ευκαιρία να κλείσει μια σπουδαία σεζόν όπως της αξίζει. Μην ξεχνάμε και το βασικό. Αυτή η ομάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης και σήκωσε το τρόπαιο στο TelekomCenter.
Η κούραση υπάρχει. Δεν γίνεται να μην υπάρχει. Οι Βεζένκοβ, Φουρνιέ, Μιλουτίνοφ και Γουόκαπ έχουν τραβήξει τεράστιο βάρος σε όλη τη σειρά, ειδικά από τη στιγμή που οι βοήθειες από πίσω ήταν λίγες. Τώρα όμως μιλάμε για ένα παιχνίδι. Σαράντα λεπτά. Τόσο έμεινε για να τελειώσει η δουλειά.
Ο Μπαρτζώκας πρέπει να βρει τις προσαρμογές που χρειάζονται. Η μπάλα πρέπει να κυκλοφορήσει πιο γρήγορα, η ντρίμπλα να μειωθεί, οι ατομικές αποφάσεις να μπουν σε δεύτερο πλάνο και κάθε κατοχή να βγάζει λογική. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται να παίξει μπάσκετ εντυπώσεων. Χρειάζεται να παίξει το μπάσκετ που ξέρει, με ένταση, υπομονή και σκληράδα.
Κάθε 50-50 μπάλα πρέπει να είναι δική του. Κάθε ριμπάουντ πρέπει να πονάει. Κάθε άμυνα πρέπει να βγάζει μήνυμα. Σε τέτοιο παιχνίδι δεν υπάρχουν μικρές φάσεις. Όλα μετράνε και όλα γράφουν.
Ο Ντόρσει μπορεί να δώσει πράγματα αν πατήσει καλύτερα. Οι μεγάλοι πρέπει να βρουν ακόμη ένα απόθεμα ενέργειας. Και όσοι έρχονται από τον πάγκο πρέπει επιτέλους να μπουν στη σειρά. Δεν γίνεται ο Ολυμπιακός να ζητά τίτλο και να περιμένει τα πάντα από τέσσερις παίκτες.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες πλέον
Ο πέμπτοςτελικός είναι η ώρα που όλοι πρέπει να βγουν μπροστά. Όχι με λόγια, ούτε με νεύρα, ούτε με απαντήσεις έξω από το γήπεδο. Με μπάσκετ. Με σώμα. Με μυαλό. Με την αίσθηση ότι αυτό το πρωτάθλημα πρέπει να κλείσει στο ΣΕΦ.
Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του κάτι μεγαλύτερο από ένα ακόμη ντέρμπι. Έχει την ευκαιρία να βάλει τελεία στη σειρά, να απαντήσει σε όλο τον θόρυβο και να τελειώσει τη χρονιά με τον τρόπο που ταιριάζει σε ομάδα που έχει μάθει να σηκώνει βάρος. Τώρα δεν χωράνε άλλα δώρα. Τώρα πρέπει να μιλήσει το παρκέ.
Η αινιγματική ατάκα Γιαννακόπουλου που συζητιέται – «Τελευταία του χρονιά είναι, δώσε…»
