Ο… άλλος Ολυμπιακός
Τέσσερις αγώνες έπειτα, σχεδόν τίποτα δεν είναι ίδιο. Ο Ολυμπιακός έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο παιχνιδιού του. Το μόνο που διαφοροποιήθηκε σε σχέση με πέρσι, στις αντίστοιχες τέσσερις πρώτες αγωνιστικές της Euroleague είναι το ρεκόρ. Πέρσι οι «ερυθρόλευκοι» είχαν το απόλυτο. Φέτος μετρούν 3-1. Μόνο σύμπτωση μοιάζει πως έχουν επικρατήσει επί των...
Τέσσερις αγώνες έπειτα, σχεδόν τίποτα δεν είναι ίδιο. Ο Ολυμπιακός έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο παιχνιδιού του.
Το μόνο που διαφοροποιήθηκε σε σχέση με πέρσι, στις αντίστοιχες τέσσερις πρώτες αγωνιστικές της Euroleague είναι το ρεκόρ.
Πέρσι οι «ερυθρόλευκοι» είχαν το απόλυτο. Φέτος μετρούν 3-1. Μόνο σύμπτωση μοιάζει πως έχουν επικρατήσει επί των ίδιων ομάδων (Μπασκόνια, Χίμκι, Μακάμπι). Και η ήττα από την Ολίμπια Μιλάνο, ήρθε να… αντικαταστήσει την επικράτηση κόντρα στη Μάλαγα.
Αυτό που δεν είναι σε καμία περίπτωση σύμπτωση, είναι η διαφοροποίηση των στατιστικών.
Εδώ και χρόνια, το παιχνίδι του Ολυμπιακού είχε συνδεθεί με τα σουτ τριών πόντων. Ο παράγοντας που κρατούσε… ζωντανή την ομάδα του Πειραιά. Ή της έδινε τη… χαριστική βολή.
Ξέρετε πόσα σουτ τριών πόντων είχε επιχειρήσει πέρσι ο Ολυμπιακός στα τέσσερα πρώτα ματς; Η σωστή απάντηση είναι 91. Με εύστοχα 26 (29%).
Φέτος, οι παίκτες του Ντέιβιντ Μπλατ έχουν πετύχει ένα παραπάνω τρίποντο (27), αλλά με 16 λιγότερες προσπάθειες (74, 36,5%).
Ένα απλό δείγμα πως οι επιθέσεις είναι περισσότερο στοχευμένες. Πως υπάρχει υπομονή και πως το τρίποντο δεν είναι πια η… εύκολη λύση.
Υπάρχει και κάτι άλλο. Μία μεγάλη στατιστική διαφορά, αλλά με καλή εξήγηση.
Πέρσι, έπειτα 160 αγωνιστικά λεπτά οι τελικές πάσες του Ολυμπιακού ήταν 57. Φέτος είναι 83. Κάτι παραπάνω από 20 ανά αγώνα.
Κάπου εδώ πρέπει να βάλουμε έναν σημαντικό αστερίσκο. Την παρουσία του Βασίλη Σπανούλη.
Η διαφορά στις τελικές πάσες είναι περίπου ο μέχρι τώρα απολογισμός του (25 ασίστ). Βλέπετε, ο αρχηγός του Ολυμπιακού ήταν τραυματίας το αντίστοιχο περσινό διάστημα και οι συμπαίκτες του μάθαιναν να επιβιώνουν δίχως αυτόν στη σύνθεση του. Με λιγότερες τελικές φάσεις (άρα και εύκολα καλάθια) και… κατάχρηση στα τρίποντα.
Ένας άλλος τομέας, όπου ο Ολυμπιακός διακρίθηκε στα χρόνια του Γιάννη Σφαιρόπουλου είναι τα ριμπάουντ. Όσο πιο γοργά αρπάζεται ένα… σκουπίδι, τόσο πιο εύκολη είναι η μετάβαση στην επίθεση.
Φέτος ο Ολυμπιακός έχει 10 λιγότερα ριμπάουντ σε σχέση με πέρσι (146 έναντι 136), αλλά και πάλι βρίσκεται στην 6η θέση της σχετικής λίστας, μετρώντας 20 λιγότερα ριμπάουντ από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (1η με 156).
Και κάτι τελευταίο για τα μακρινά σουτ. Ο καλύτερος σουτέρ του Ολυμπιακού (κοιτώντας τους… ψυχρούς αριθμούς) είναι ο… νεοφερμένος και ουχί φημισμένος γι’ αυτό, Αξέλ Τουπάν.
Και όμως, ο Γάλλος από την περσινή σεζόν της Ζαλγκίρις έχει δουλέψει μία συγκεκριμένη κίνηση, η οποία αποδίδει άριστα. Αυτό.. μαρτυρούν τα 7/10 σουτ τριών πόντων. Και ενώ, πέρσι, ο πιο αξιόπιστος σουτέρ (ύστερα από τέσσερις αγωνιστικές) ήταν ο Γιώργος Πρίντεζης με 4/9!
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
