Παναθηναϊκός: Ο Ομπράντοβιτς έκανε τον Νίστρουπ να υποκλιθεί
Τι μπορεί να τραβήξει την προσοχή ενός προπονητή ποδοσφαίρου σε ένα παιχνίδι μπάσκετ; Στην περίπτωση του Γιάκομπ Νίστρουπ, η απάντηση ήταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Υπάρχουν ορισμένες προσωπικότητες στον αθλητισμό που ξεπερνούν τα όρια του ίδιου τους του αθλήματος. Και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι ξεκάθαρα μία από αυτές.
Η τελευταία απόδειξη ήρθε από έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία σχέση με το μπάσκετ.
Ο Γιάκομπ Νίστρουπ παρακολούθησε από κοντά την αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με τη Μακάμπι και ένα από τα πρόσωπα που του έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ο προπονητής των «πράσινων».
Διότι μιλάμε για έναν προπονητή ποδοσφαίρου που έχει τη δική του φιλοσοφία, τις δικές του παραστάσεις και τον δικό του τρόπο να διαχειρίζεται ένα αποδυτήριο. Παρ' όλα αυτά, παρακολουθώντας τον Ομπράντοβιτς από κοντά, βρήκε πράγματα που μπορούσε να κρατήσει και για τη δική του δουλειά.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο παράσημο για έναν προπονητή.
Όχι πόσοι προσπαθούν να αντιγράψουν ένα σύστημα ή μία επιθετική κίνηση. Αλλά το γεγονός ότι ένας άνθρωπος από εντελώς διαφορετικό άθλημα μπορεί να δει τον τρόπο με τον οποίο καθοδηγείς μία ομάδα και να φύγει από το γήπεδο έχοντας πάρει κάτι μαζί του.
Ο Ομπράντοβιτς, άλλωστε, δεν έγινε αυτό που είναι επειδή ανακάλυψε κάποιο... μυστικό σύστημα.
Το μεγάλο του προσόν ήταν πάντοτε η διαχείριση ανθρώπων. Ξέρει πότε να πιέσει έναν παίκτη, πότε να τον προστατεύσει, πότε να τον αφήσει στο παρκέ μετά από ένα λάθος και πότε να τον τραβήξει αμέσως στον πάγκο. Και το κυριότερο, καταφέρνει οι παίκτες του να γνωρίζουν ότι πίσω από κάθε απόφαση υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.
Αυτό είναι κάτι που δεν αφορά αποκλειστικά το μπάσκετ.
Αφορά το coaching.
Ο Νίστρουπ μπορεί να μην πάρει αύριο έναν πίνακα και να σχεδιάσει... pick and roll στο Κορωπί. Μπορεί όμως να παρατηρήσει πώς μία τεράστια προσωπικότητα διαχειρίζεται διαφορετικούς χαρακτήρες, πώς αντιδρά στην πίεση ενός αγώνα και πώς απαιτεί από τους αθλητές του να λειτουργούν ως ομάδα.
Και ειδικά στον σημερινό Παναθηναϊκό, αυτή η λεπτομέρεια έχει τη σημασία της.
Ο Νίστρουπ βρίσκεται σε ένα κλαμπ όπου η πίεση είναι καθημερινή και η απαίτηση για αποτέλεσμα τεράστια. Ακριβώς δηλαδή στο περιβάλλον στο οποίο ο Ομπράντοβιτς έχει μάθει να ζει εδώ και δεκαετίες.
Με άλλα λόγια, μπορεί να υπηρετούν δύο εντελώς διαφορετικά αθλήματα, αλλά ορισμένα πράγματα στην προπονητική δεν αλλάζουν.
Και όταν ακόμη και ένας προπονητής ποδοσφαίρου παρακολουθεί τον Ζέλικο και βρίσκει πράγματα για να κρατήσει, καταλαβαίνεις ότι η επιρροή του Ομπράντοβιτς έχει προ πολλού ξεπεράσει τις τέσσερις γραμμές ενός γηπέδου μπάσκετ.
