ΠΑΟΚ: Η υπερβολική γκρίνια για τον Τρινκιέρι και το πρόβλημα που δεν πρέπει να αγνοηθεί

Ο ΠΑΟΚ στο μπάσκετ βρίσκεται σε μία περίεργη κατάσταση. Από τη μία πλευρά, τα αποτελέσματα δίνουν κάθε λόγο για αισιοδοξία. Από την άλλη, η αγωνιστική εικόνα δεν πείθει πάντοτε ότι πρόκειται για μία ομάδα που έχει βρει τις ισορροπίες της. Και κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δύο πραγματικότητες έχει ξεκινήσει μία συζήτηση για τον Αντρέα Τρινκιέρι.

Μόνο που η κριτική χρειάζεται μέτρο. Διότι ο ΠΑΟΚ είναι μόνος πρώτος και αήττητος στην GBL, ενώ έχει ήδη δείξει πως διαθέτει τις δυνατότητες να κοιτάξει στα μάτια ακόμη και τους ισχυρότερους αντιπάλους του ελληνικού μπάσκετ.

Το είδαμε στο Super Cup, όταν απέκλεισε τον Παναθηναϊκό και δυσκόλεψε σημαντικά τον Ολυμπιακό στον τελικό. Και μπορεί στο πρωτάθλημα να μην έχουν έρθει ακόμη τα μεγάλα ντέρμπι, ωστόσο το αήττητο δεν είναι κάτι που μπορεί να προσπεράσει κανείς.

Επιπρόσθετα, παρά τις δύο εκτός έδρας ήττες από Μπαχτσεσεχίρ και Λιετκαμπέλις στο EuroCup, ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να έχει μπροστά του τη δυνατότητα να διεκδικήσει ακόμη και την πρώτη θέση του ομίλου.

Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε για μία ομάδα που αποτυγχάνει. Μιλάμε για μία ομάδα που κερδίζει, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να πείσει ότι ξέρει πάντα με ποιον τρόπο θέλει να κερδίζει.

Το παιχνίδι με τη Ρόμα αποκάλυψε μία πραγματική αδυναμία

Η αναμέτρηση με τη Ρόμα είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβει κανείς από πού προέρχεται ο προβληματισμός.

Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε να προηγείται ακόμη και με 20 πόντους, έχοντας δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μία άνετη επικράτηση. Κι όμως, κατάφερε να μετατρέψει ένα παιχνίδι που έμοιαζε να ελέγχει απόλυτα σε ντέρμπι.

Δεν είναι τόσο οι 111 πόντοι ή οι εντυπωσιακές επιθετικές επιδόσεις. Το ζήτημα είναι πως η ομάδα δείχνει σε αρκετά διαστήματα να λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο και το ατομικό ταλέντο παρά με συγκεκριμένες αγωνιστικές αρχές.

Όταν βρίσκει ρυθμό, μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε αμυντική ισορροπία. Όταν όμως ο αντίπαλος αντιδράσει, ο ΠΑΟΚ δυσκολεύεται να ελέγξει τον ρυθμό και να προστατεύσει όσα έχει χτίσει.

Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει τον Τρινκιέρι.

Διότι το μπάσκετ δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην επιθετική έμπνευση. Χρειάζονται αμυντικές συνεργασίες, σωστές αποστάσεις, υπομονή στην επίθεση και κυρίως η ικανότητα να διαχειρίζεσαι ένα μεγάλο προβάδισμα.

Ο ΠΑΟΚ έχει δείξει ότι μπορεί να σκοράρει. Εκείνο που δεν έχει αποδείξει στον ίδιο βαθμό είναι ότι μπορεί να ελέγχει ένα παιχνίδι όταν αυτό αρχίζει να ξεφεύγει από το δικό του σχέδιο.

Οι επιλογές της ΚΑΕ και η ευθύνη του Τρινκιέρι

Υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα που αξίζει να εξεταστεί. Ο μεταγραφικός σχεδιασμός.

Η νέα οικονομική πραγματικότητα της ΚΑΕ έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες. Είναι απολύτως λογικό να υπάρχει ενθουσιασμός και διάθεση για σημαντικές κινήσεις. Ωστόσο, τα χρήματα από μόνα τους δεν δημιουργούν μία ισορροπημένη ομάδα.

Δεν αρκεί να αποκτάς καλούς σκόρερ. Χρειάζεσαι ποδοσφαιριστές... ή, για να είμαστε ακριβείς, μπασκετμπολίστες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον.

Παίκτες που θα παίξουν άμυνα, θα βάλουν το σώμα τους, θα διαβάσουν σωστά τις καταστάσεις και θα προσφέρουν πράγματα που δεν αποτυπώνονται απαραίτητα στη στατιστική των πόντων.

Αυτός είναι ο κίνδυνος όταν ο ενθουσιασμός για τη δυνατότητα μεγάλων μεταγραφών προηγείται της μπασκετικής λογικής.

Βέβαια, εδώ μπαίνει και η ευθύνη του προπονητή. Ο Τρινκιέρι δεν είναι ένας τυχαίος τεχνικός. Έχει την εμπειρία και τις παραστάσεις για να γνωρίζει πως μία ομάδα που φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει δεν μπορεί να ζει διαρκώς μέσα στο αγωνιστικό χάος.

Οφείλει να δημιουργήσει μεγαλύτερη συνοχή, να ξεκαθαρίσει τους ρόλους και να δώσει στον ΠΑΟΚ έναν πιο συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να ακυρωθούν όσα έχουν ήδη επιτευχθεί.

Η γκρίνια που παρουσιάζει τον ΠΑΟΚ περίπου ως αποτυχημένο είναι υπερβολική. Όπως υπερβολική θα ήταν και η άποψη πως όλα λειτουργούν ιδανικά επειδή η ομάδα βρίσκεται στην κορυφή του πρωταθλήματος.

Η αλήθεια βρίσκεται στη μέση.

Ο ΠΑΟΚ έχει ποιότητα, διαθέτει πλέον σημαντικές δυνατότητες και έχει πετύχει αποτελέσματα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Ταυτόχρονα, όμως, παρουσιάζει αδυναμίες που απέναντι σε πιο απαιτητικούς αντιπάλους μπορεί να του κοστίσουν ακριβά.

Το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξει τα πάντα ο Τρινκιέρι. Είναι να βάλει περισσότερη μπασκετική λογική σε μία ομάδα που έχει μάθει να κερδίζει ακόμη και όταν δεν παίζει όσο καλά θα μπορούσε.

Διότι το να κερδίζεις χωρίς να πείθεις δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα τον Νοέμβριο. Το να συνεχίσεις, όμως, να παίζεις με τον ίδιο τρόπο όταν θα κρίνονται οι τίτλοι, μπορεί να γίνει.