Το μάθημα που πήρε ο Παναθηναϊκός

Για να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς: Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από μια ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα η οποία ΔΙΚΑΙΩΣ θα βρίσκεται στο φάιναλ φορ. Διότι έβγαλε στο γήπεδο όλα εκείνα τα στοιχεία που ΠΡΕΠΕΙ να έχει μια ομάδα ώστε να βρίσκεται σ’ αυτό το επίπεδο. Και ταυτόχρονα έδωσε ένα μάθημα στους πρωταθλητές Ελλάδας.

Πριν αρχίσει η σειρά έγραφα ότι ο Παναθηναϊκός έχει καλό momentum και πείθει ότι μπορεί να κάνει κάτι… περισσότερο! Οτι ήταν περισσότερο αξιοπρεπής ως ομάδα (τηρουμένων των ανορθογραφιών στο ρόστερ από το καλοκαίρι) από πέρυσι ή πρόπερσι δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Αλλά και πάλι φάνηκε ότι η απόσταση που τον χωρίζει από την κορυφογραμμή της Ευρωλίγκας είναι μεγάλη. Κι αν θέλουν να την καλύψουν απαιτούνται ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΚΑΙ ΣΑΦΩΣ ΔΑΠΑΝΗΡΕΣ αποφάσεις.

Τη λογική την ξεγελάς δεν τη νικάς

Γυρίστε πίσω το χρόνο, θυμηθείτε τον Παναθηναϊκό στις αρχές της σεζόν. Φτάστε στο σημείο που ανέλαβε ο Ρικ Πιτίνο κι ακολούθως περάστε στο εκπληκτικό διάστημα από τον Φεβρουάριο- Μάρτιο και μετά όταν η ομάδα άρχισε να βγάζει προσωπικότητα και δουλειά στο παρκέ.

bwin Παίξε νόμιμα στοίχημα με καθημερινές προσφορές!  21+ *Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις

Ξέρετε τι θα ανακαλύψετε; Οτι έχουν συμβεί… τρομερά πράγματα. Ο Βουγιούκας (συγκριτικά ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού στα πλέι οφ) ήταν εκτός δωδεκάδας, έτοιμος για αναχώρηση! Ο Παπαγιάννης, που ανέβηκε έστω κι αν… τιμωρήθηκε αγωνιστικά στα πλέι οφ (έχει ακόμα πολλά να μάθει) έκανε άλματα προόδου. Και  αρχικά ήταν εκτός ομάδας (ουσιαστικά).

Ο Πιτίνο δεν είναι μάγος

Δεν έγινε ξαφνικά… ΝτεΜάρκους Κάζινς ο Βουγιούκας ούτε Αντονι Ντέιβις ο Παπαγιάννης. Φέραμε αυτά τα παραδείγματα ώστε να καταλάβουμε τι γίνεται. Ο Ρικ Πιτίνο έβαλε λογική σε μια ομάδα με ρόστερ… συζητήσιμο. Ζήτησε από τους παίκτες και τους έβαλε κατόπιν να κάνουν αυτά που μπορούν και όχι αυτά που απαιτεί το σύστημα. Δούλεψε σκληρά. Τους βελτίωσε ατομικά και ομαδικά. Η ομάδα έχτισε χαρακτήρα, αυτοπεποίθηση και προσωπικότητα! Ομως αίφνης δεν έγιναν όλοι παίκτες… πρώτης γραμμής. Ακόμα, τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά στους νεότερους.

Οταν ξεχωρίζουν οι προσωπικότητες

Το είδατε αυτό στα τρία ματς με την Ρεάλ… Στο πρώτο (έστω κι αν υπήρχαν όντως τραγικά σφυρίγματα) ο Παναθηναϊκός… πνίγηκε όταν πλησίασε στο break. Στο τρίτο έβγαλε όντως περισσότερα πράγματα, αλλά ακόμα κι έτσι δεν μπόρεσε να αντέξει. Οταν στα τελευταία λεπτά χρειάστηκε να ξεχωρίσουν οι προσωπικότητες, η Ρεάλ έδειξε την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ με τον Παναθηναϊκό. Από έναν Παναθηναϊκό που σε τρεις αγώνες ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ να φθείρει, να κουράσει, να εκνευρίσει αυτόν τον δαίμονα που λέγεται Καμπάτσο, τον μοναδικό κανονικό πλέι μέικερ της Ρεάλ απόντος του Γιουλ.

Κι αυτός ο δαίμονας στα τελευταία λεπτά πήρε τη μπάλα, διάβασε τα αργά πόδια του Παπαγιάννη, μοίρασε 5 ασίστ σε ένα δίλεπτο και η Ρεάλ φώναξε… Adios στον Παναθηναϊκό και τσέκαρε εισιτήρια για Βιτόρια.

Support group στον Καλάθη

Αποδείχθηκε ότι ο Παναθηναϊκός έχει ποσότητα καλών παικτών, φιλότιμων αλλά εκτός του Καλάθη είναι… τίμιοι ρολίστες. Αλλά αν ο Καλάθης πλαισιωθεί με 2-3 παίκτες αντίστοιχου ή έστω κοντινού επιπέδου, παιδιά όπως ο Παπαπέτρου ή ο Μήτογλου, ο Παπαγιάννης, ο Τόμας ακόμα θα μπορέσουν να ανέβουν επίπεδο. Ενας Καλάθης δίπλα σε αυτούς, όμως, δεν κάνει τον Παναθηναϊκό υπερομάδα.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη

Κι επίσης η Ρεάλ παρέδωσε κι άλλα μαθήματα στον Παναθηναϊκό! Μια ομάδα που έχει στον πάγκο της τον ίδιο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ προπονητή, που εμπιστεύεται το πλάνο του και τον αφήνει να χτίσει την ομάδα με τη φιλοσοφία του. Εχει σταθερά ΥΨΗΛΟ ΜΠΑΤΖΕΤ και παίκτες από το πρώτο ράφι.

Δεν είναι κακό, ειδικά στις εποχές που ζούμε να μην μπορείς να φτάσεις το μπάτζετ της Ρεάλ ή της ΤΣΣΚΑ. Ισα- ίσα… Αρκεί όμως να είσαι συνειδητοποιημένος και να αντιλαμβάνεσαι ότι υπό αυτές τις συνθήκες το φάιναλ φορ είναι ΥΠΕΡΒΑΣΗ και όχι άμεσος στόχος.

Και ίσως αυτό να βοηθήσει περισσότερο.