Ιβάν Γιοβάνοβιτς: Τα πέντε λάθη στο 7-0 από την Ολλανδία
Τα πέντε σημαντικότερα τακτικά λάθη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην ήττα της Εθνικής Ελλάδας με 7-0 από την Ολλανδία στο Άμστερνταμ.
Η συντριβή της Εθνικής Ελλάδας με 7-0 από την Ολλανδία στο Άμστερνταμ δεν εξηγείται αποκλειστικά από τη διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έκανε επιλογές που δεν απέδωσαν, καθυστέρησε να αντιδράσει και είδε την ομάδα του να χάνει κάθε αγωνιστική ισορροπία.
Το αποτέλεσμα της 13ης Νοεμβρίου άνοιξε αναπόφευκτα τη συζήτηση για τις ευθύνες του ομοσπονδιακού προπονητή. Πέντε σημεία ξεχώρισαν στην τακτική και αγωνιστική εικόνα της Ελλάδας.
1. Η επιλογή δύο επιθετικών
Ο Γιοβάνοβιτς επέλεξε σχηματισμό 4-4-2 με τον Βαγγέλη Παυλίδη και τον Φώτη Ιωαννίδη στην επίθεση.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητική απέναντι σε μια Ολλανδία που κυκλοφορούσε γρήγορα την μπάλα και αξιοποιούσε τους χώρους ανάμεσα στις ελληνικές γραμμές.
Η μεσαία γραμμή δεν κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό, με αποτέλεσμα οι αμυντικοί να αντιμετωπίζουν διαρκώς αντιπάλους που έφταναν με ταχύτητα στην περιοχή.
Ένας επιπλέον χαφ θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στον άξονα.
2. Δεν υπήρξε αντίδραση μετά το 2-0
Η Ολλανδία προηγήθηκε στο 6' με τον Κρισένσιο Σάμερβιλ και διπλασίασε τα τέρματά της στο 12' με τον Τιτζάνι Ράιντερς.
Εκείνη ήταν η πρώτη κρίσιμη στιγμή για παρέμβαση από τον ελληνικό πάγκο.
Η Εθνική χρειαζόταν μικρότερες αποστάσεις, χαμηλότερο αμυντικό ρίσκο και καλύτερη προστασία μπροστά από τους κεντρικούς αμυντικούς.
Αντίθετα, η Ολλανδία συνέχισε να δημιουργεί ευκαιρίες και έφτασε στο 3-0 μόλις στο 18'.
Το πρόβλημα δεν ήταν ότι η Ελλάδα δέχθηκε γρήγορα γκολ. Ήταν ότι δεν κατάφερε να περιορίσει τις συνέπειες του κακού ξεκινήματος.
3. Η αδράνεια στο ημίχρονο
Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε με την Ολλανδία μπροστά 5-0.
Παρά την έκταση του σκορ, ο Γιοβάνοβιτς δεν προχώρησε σε αλλαγή προσώπων στην ανάπαυλα.
Ακόμη και αν η ανατροπή ήταν πρακτικά αδύνατη, υπήρχε ανάγκη να περιοριστούν οι χώροι και να προστατευτεί η ομάδα από ακόμη μεγαλύτερη ήττα.
Οι Ολλανδοί πέτυχαν άλλα δύο γκολ στο 59' και το 61', επιβεβαιώνοντας ότι τα αμυντικά προβλήματα παρέμεναν.
4. Η απουσία αμυντικής συνοχής
Η ελληνική τετράδα της άμυνας αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες, όμως η ευθύνη δεν περιορίστηκε στους αμυντικούς.
Η ανεπαρκής πίεση στην μπάλα επέτρεψε στους Ολλανδούς να οργανώνουν επιθέσεις χωρίς ουσιαστική αντίσταση.
Ο Τιτζάνι Ράιντερς εκμεταλλεύτηκε τους διαθέσιμους χώρους και ολοκλήρωσε χατ τρικ μέχρι το 33'.
Παράλληλα, οι προωθήσεις από τα άκρα δημιουργούσαν συνεχώς ανισορροπίες στην ελληνική άμυνα.
Η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ κέντρου και άμυνας αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο της κατάρρευσης.
5. Η αδυναμία διαχείρισης της κρίσης
Μια ομάδα μπορεί να βρεθεί πίσω στο σκορ ακόμη και με μεγάλη διαφορά. Εκεί δοκιμάζεται η δυνατότητα του προπονητή να αλλάξει την εικόνα της.
Η Ελλάδα δεν κατάφερε να μειώσει τον ρυθμό, να κρατήσει περισσότερο την μπάλα ή να περιορίσει τις επιθετικές πρωτοβουλίες των γηπεδούχων.
Το 5-0 του ημιχρόνου μετατράπηκε σε 7-0, με την Εθνική να ολοκληρώνει την αναμέτρηση χωρίς ουσιαστική αγωνιστική απάντηση.
Ο Γιοβάνοβιτς καλείται πλέον να διαχειριστεί και την πίεση που δημιούργησε το αποτέλεσμα, ενόψει της αναμέτρησης με τη Σερβία τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου στο Πανθεσσαλικό Στάδιο.
