Αδιαφορούσε για το βασιλικό πρωτόκολλο, προσπαθούσε τα παιδιά της να ζήσουν σαν φυσιολογικά παιδιά

Η Πριγκίπισσα Νταϊάνα, η γυναίκα που κατάφερε να συνδέσει το παλάτι με τον λαό περισσότερο από κάθε άλλο μέλος της βασιλικής οικογένειας, ακολούθησε στη ζωή της έναν μοναδικό δρόμο. Δεν ήταν μόνο η καλοσύνη της ή η ευαισθησία της. Ήταν κυρίως η αδιάκοπη προσπάθειά της να προστατεύσει τα παιδιά της από την ψυχρή, αυστηρή και συχνά αποστασιοποιημένη φύση της βασιλικής ζωής. Η μητρική της αγάπη είχε ένα καθαρό στόχο: να μεγαλώσουν ο Ουίλιαμ και ο Χάρι σαν φυσιολογικά παιδιά.

Η Νταϊάνα αδιαφορούσε για το βασιλικό πρωτόκολλο όταν επρόκειτο για τους γιους της. Επέμενε να τους συνοδεύει στο σχολείο, να τους παίρνει η ίδια, να τους διαβάζει παραμύθια το βράδυ. Σε μια εποχή που τα παιδιά των γαλαζοαίματων μεγάλωναν με νταντάδες και κανόνες, εκείνη ήθελε τα δικά της παιδιά να γνωρίσουν τη ζωή όπως τα υπόλοιπα παιδιά του κόσμου. Δεν δίστασε να τα πάει σε θεματικά πάρκα, να περιμένει μαζί τους υπομονετικά στην ουρά, να τρώνε μαζί σε fast food εστιατόρια, ακόμα και να ανέχονται τη φασαρία και τον ενθουσιασμό των συνομηλίκων τους χωρίς να απαιτούν ειδική μεταχείριση.

Η εικόνα της Πριγκίπισσας να κρατάει από το χέρι τα παιδιά της και να διασχίζει δρόμους, μακριά από τις επισημότητες, ήταν κάτι που η βρετανική κοινωνία δεν είχε ξαναδεί. Ακόμη και μέσα στα ανάκτορα, η Νταϊάνα απαιτούσε οι γιοι της να έχουν μια καθημερινότητα με όρια και οικειότητα. Δεν τους μεγάλωσε με τον φόβο της δημόσιας εικόνας, αλλά με την έννοια του καθήκοντος και της ενσυναίσθησης.

Πολλές από τις κινήσεις της θεωρήθηκαν τολμηρές, σχεδόν προκλητικές για το πρωτόκολλο. Όταν ακύρωνε γεύματα για να πάει τα παιδιά της στο McDonald’s ή όταν εμφανιζόταν μαζί τους σε δημόσιους χώρους χωρίς την επισημότητα που συνόδευε κάθε βασιλική εμφάνιση, δεν το έκανε από αφέλεια. Το έκανε από πρόθεση. Ήθελε να δώσουν οι γιοι της σημασία σε πράγματα που μετρούν πραγματικά. Ήθελε να μάθουν τη χαρά του αυθορμητισμού, την αξία της ανθρώπινης επαφής, τη δύναμη του να είσαι προσιτός.

Η στάση της ερχόταν συχνά σε αντίθεση με την αυστηρή και τυπική αντίληψη του παλατιού. Η σχέση της με τον Κάρολο, φορτισμένη από διαφορές και αποστάσεις, επηρέαζε και την ανατροφή των παιδιών. Ο ίδιος δεν έβλεπε με καλό μάτι τις «υπερβολές» της Νταϊάνα, θεωρούσε τα fast food και τις απλές εξόδους υποτιμητικές για τη βασιλική οικογένεια. Εκείνη όμως δεν υποχωρούσε. Ήξερε πως κάθε στιγμή με τους γιους της ήταν πολύτιμη και πως μέσα από αυτές θα τους άφηνε μια παρακαταθήκη διαφορετική από τίτλους και τιμές.

Με τον καιρό, αυτή η διαφορετική μητέρα κατάφερε να γίνει πρότυπο. Όχι μόνο για τις πράξεις της στον ανθρωπιστικό τομέα, αλλά κυρίως γιατί δίδαξε πως η αγάπη για τα παιδιά δεν χρειάζεται στέμματα, μόνο παρουσία. Η επιρροή της είναι ακόμα ζωντανή. Ο τρόπος με τον οποίο ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ και ο Πρίγκιπας Χάρι μεγαλώνουν τα δικά τους παιδιά, αντανακλά τη φιλοσοφία της Νταϊάνα. Μια φιλοσοφία που δεν χτίστηκε στους τοίχους ενός παλατιού, αλλά στην καρδιά μιας μητέρας που δεν φοβήθηκε να είναι διαφορετική.

Η Πριγκίπισσα Νταϊάνα δεν άλλαξε απλώς το πρόσωπο της μοναρχίας. Άλλαξε το πρόσωπο της μητρότητας μέσα σε αυτή.