Πελέ: Σαν σήμερα στις 23 Οκτωβρίου του 1940 γεννιέται το «Μαύρο Διαμάντι»

Στις 23 Οκτωβρίου του 1940 θα γεννηθεί στη πόλη Τρες Κορασόες της Βραζιλίας ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο, γνωστός σήμερα σε όλους ως Πελέ.

Το Πελέ δεν ήταν ποτέ κάποιο υποκοριστικό του ονόματός του αλλά ένα παρατσούκλι το οποίο του είχε βγάλει συμμαθητής του στο σχολείο. Το Πελέ στα εβραϊκά σημαίνει «θαύμα». Μπορεί αυτή την έννοια να μην την έμαθε ο ίδιος μέχρι να περάσουν χρόνια άρνησής ωστόσο κατέληξε να είναι το πιο κατάλληλο γι’ αυτό που έγινε στη συνέχεια της ζωής του.

Γιατί αυτό ήταν ο Πελέ για το ποδόσφαιρο. Ένα «θαύμα». Για τους περισσότερους, ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος. Ένας μύθος τον οποίο ελάχιστοι έχουν καταφέρει να πλησιάσουν. «Ποδοσφαιριστής του αιώνα» σύμφωνα με τη FIFA, «Αθλητής του αιώνα» σύμφωνα με την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, «Βασιλιάς του ποδοσφαίρου» σύμφωνα με τον απλό κόσμο, ο μύθος του Βραζιλιάνου είναι ασυναγώνιστος.

Η γέννηση και τα πρώτα χρόνια

Ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο, γεννήθηκε και μεγάλωσε στις φτωχικές γειτονιές στην Τρες Κορασόες μαθαίνοντας τα μυστικά της μπάλας στους δρόμους, όπως και οι περισσότεροι συμπατριώτες του, παίζοντας παιχνίδια με αυτοσχέδιες μπάλες.

Ο πατέρας του, Ζοάο Ράμος ντο Νασιμέντο, υπήρξε ελπιδοφόρος ποδοσφαιριστής, πριν από έναν σοβαρό τραυματισμό που τον ανάγκασε να παίξει σε μικρότερες κατηγορίες, και ο κύριος παράγοντας που ώθησε τον Πελέ να ακολουθήσει τον δρόμο της «στρογγυλής θεάς».

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα έγιναν στην ομάδα νέων της Μπαουρού στην οποία είχαν μετακομίσει. Εκεί χαρακτηρίστηκε ως  el sapeca, το θαύμα. Σε ηλικία 14-15 ετών έπαιξε ποδόσφαιρο εσωτερικού χώρου κάτι το οποίο ο ίδιος θεωρεί τον βοήθησε πολύ στην εξέλιξή του. Παίζοντας απέναντι σε ενήλικες, ο Πελέ κατάφερε να αναδειχθεί κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης και να πάρει και πρωτάθλημα.

Η αγαπημένη του Σάντος και η πορεία μέχρι τον «μύθο»

Ο Πελέ έφτασε στην Σάντος τον Αύγουστο του 1956. Με την φανέλα της κατάφερε να γίνει γνωστός παγκοσμίως ενώ η ίδια η ομάδα αναβαθμίστηκε σε κάθε επίπεδο καθώς δεν ήταν από τις μεγάλες δυνάμεις του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου πριν την έλευσή του.

Με τη φανέλα της πέτυχε το ανεπανάληπτο στατιστικό των 1.089 γκολ σε 1.116 αγώνες (σε επίσημους αγώνες 643 γκολ σε 660 εμφανίσεις). Το ρεκόρ των 342 τερμάτων που σημείωσε η Σάντος το 1959 δεν έχει καταρριφθεί ακόμη.

Παρά το ενδιαφέρον από πολλές ευρωπαϊκές ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, και η Γιουβέντους, ο ίδιος έμεινε πιστός στην αγαπημένη του Σάντος μένοντας 17 χρόνια. Βέβαια αυτό δεν ήταν μόνο δικιά του απόφαση καθώς η ίδια η Βραζιλιάνικη κυβέρνηση εφάρμοσε απαγόρευση μεταγραφής του καθώς των θεωρούσε  «εθνικό θησαυρό».

Με τη φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας έχει κατακτήσει 3 φορές το Παγκόσμιο Κύπελλο, αριθμός ρεκόρ για ποδοσφαιριστή.

Συνολικά στην καριέρα του πέτυχε τον ασύλληπτο αριθμό των 1.303 γκολ σε 1.392 αγώνες. Ακόμη, σημείωσε συνολικά 92 χατ-τρικ, 4 γκολ σε έναν αγώνα από 30 φορές, 5 μέσα σε ένα παιχνίδι 7 φορές και 8(!) γκολ μία φορά.

Χαρακτηριστικό του θρύλου του είναι πως το αντίο του εμβληματικού ποδοσφαιριστή έγινε στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, μπροστά σε 75.646 θεατές στο Giants Stadium. Μάλιστα έπαιξε τον μισό αγώνα με την φανέλα της τελευταίας του ομάδας  «Κόσμος» της Νέας Υόρκης και το άλλο μισό με τη φανέλα της μεγάλης του αγάπης, Σάντος.