Δεν είχε πάει ποτέ στην Τρανσυλβανία, κι όμως έγραψε το απόλυτο βαμπιρικό μυθιστόρημα όλων των εποχών

Ο Bram Stoker δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στην Τρανσυλβανία. Δεν περιηγήθηκε ποτέ στα Καρπάθια όρη, ούτε είδε με τα μάτια του τα σκοτεινά χωριά και τα κάστρα που περιγράφει στο «Dracula». Κι όμως, έγραψε ένα μυθιστόρημα τόσο ζωντανό, τόσο ακριβές στην ατμόσφαιρά του, που μέχρι και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι είχε ταξιδέψει εκεί. Η αλήθεια είναι πολύ πιο παράξενη: ο Stoker έφτιαξε τη Ρουμανία μες στο κεφάλι του, βασισμένος σε φήμες, βιβλία, άρθρα και καθόλου προσωπική εμπειρία.

Την ιδέα για τον Δράκουλα την εμπνεύστηκε εν μέρει από τη συνάντησή του με τον Ούγγρο λόγιο Ármin Vámbéry, ο οποίος του αφηγήθηκε μύθους από τα βάθη της Ανατολικής Ευρώπης. Όμως δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι του μίλησε για τον Vlad Tepes. Ο Stoker είχε ήδη ξεκινήσει το μυθιστόρημα, και απλώς δανείστηκε το όνομα “Dracula” από έναν τόμο ρουμανικής ιστορίας, χωρίς να γνωρίζει ακριβώς σε ποιον αναφέρεται.

Την ατμόσφαιρα των πρώτων κεφαλαίων του μυθιστορήματος δεν την άντλησε από την Τρανσυλβανία, αλλά από τη Σκωτία. Πιο συγκεκριμένα, από το Slains Castle κοντά στο Cruden Bay, ένα ερειπωμένο κάστρο με οκταγωνική αίθουσα που αποτέλεσε το πρότυπο για το Κάστρο του Δράκουλα. Εκεί, περνούσε τα καλοκαίρια του και έγραφε μέσα στην ομίχλη και την άγρια φύση. Η έμπνευση του τρόμου γεννήθηκε στη Σκωτία, όχι στη Ρουμανία.

Το ίδιο το όνομα “Dracula” το εντόπισε σε μια εγκυκλοπαίδεια της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, αλλά η φιγούρα του βαμπίρ που δημιούργησε, ήταν κάτι πιο σύνθετο: ένα σύμβολο του φόβου για το άγνωστο, του αλλόκοτου, του σκοτεινού ερωτισμού, και ταυτόχρονα μια μορφή που αντιπροσώπευε την καταπίεση και τον έλεγχο.

Η άλλη του μεγάλη πηγή ήταν η πόλη Whitby, στην ανατολική ακτή της Αγγλίας. Εκεί περπατούσε ανάμεσα στους τάφους του Αγίου Μαρτίνου και διάβαζε για τα ναυάγια. Η θάλασσα, η καταχνιά, η γοτθική αρχιτεκτονική της περιοχής έγιναν τα υλικά για το πιο τρομακτικό κομμάτι του μυθιστορήματος: την άφιξη του Count Dracula ως μαύρου σκύλου, μέσα από ένα ναυαγισμένο πλοίο.

Ο Bram Stoker έκανε έρευνα όπως λίγοι: μελετούσε εφημερίδες, ταξιδιωτικά βιβλία, λαογραφία, ιατρικά εγχειρίδια και χάρτες. Δεν χρειαζόταν να πάει στην Ανατολική Ευρώπη, γιατί ήξερε πώς να την εφεύρει. Έτσι, το “Dracula” έγινε το απόλυτο βαμπιρικό μυθιστόρημα όλων των εποχών, γραμμένο από έναν άνθρωπο που δεν είδε ποτέ τον τόπο που περιέγραφε.

Κι όμως, ο κόσμος πίστεψε πως τα είχε ζήσει όλα. Τόσο πειστική ήταν η φαντασία του.