Δίκη – Τέμπη: «Άκουγα ανθρώπους να φωνάζουν ‘’βοήθεια, καίγομαι’’» - Νέες συγκλονιστικές καταθέσεις

Οι εφιαλτικές στιγμές της μοιραίας σύγκρουσης των τρένων στα Τέμπη, ξαναζωντανεύουν μέσα από συγκλονιστικές μαρτυρίες στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας. Με τη μαραθώνια δίκη να έχει φτάσει στη 45η συνεδρίαση - η μία μετά την άλλη – οι καταθέσεις συνθέτουν την εικόνα της φρίκης.

Το τρομερό τράνταγμα της σύγκρουσης, το σκοτάδι, η φωτιά που κύκλωνε τα βαγόνια, οι σπαρακτικές φωνές όσων καίγονταν, ανείπωτες σκηνές μιας τραγωδίας που αν υπήρχε συνεπές κράτος, δεν θα είχε συμβεί ποτέ. Τόσο οι επιβάτες που σώθηκαν – όσο και οι συγγενείς εκείνων που δεν τα κατάφεραν, ενώνουν τις φωνές τους σε ένα κοινό αίτημα: οι ένοχοι να πληρώσουν για το έγκλημα στα Τέμπη, όσο «ψηλά» και αν βρίσκεται η θέση τους.

Τη σειρά των καταθέσεων «άνοιξε» η Μαρίνα Ντος Σάντος, που έχασε στα Τέμπη τη μητέρα της και τη θεία της. Μίλησε για το κομφούζιο πληροφοριών τις πρώτες ώρες μετά το συμβάν και το χάος που επικρατούσε στο νοσοκομείο, με τις οικογένειες να αναζητούν αγωνιωδώς το τι απέγιναν οι αγαπημένοι τους. Σακούλες, κλειστά φέρετρα, ανείπωτες καταστάσεις. «Είναι δύσκολα για μας, ούτε ξέρουμε τι πήραμε από τους ανθρώπους μας. Έχασα τη μάνα μου και τη θεία μου», είπε η Μαρίνα, εννοώντας ότι ακόμα και σήμερα είναι άγνωστο τι έθαψαν από τους ανθρώπους τους, και αν έθαψαν όντως αυτούς.

Επόμενος κατέθεσε ο κ. Κουκαριώτης, που όντας πολίτης Γερμανίας, το 2023 έμαθε το νέο που τον έκανε να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του: είχε χάσει τις δύο αδερφές του από τη σύγκρουση. «Δεν διακατέχομαι από εκδικητικά ένστικτα και κακίες, όμως να τιμωρηθούν όπως πρέπει σύμφωνα με το νόμο», τόνισε, συμπληρώνοντας ότι μόνο αν δικαιωθούν οι οικογένειες και γίνει ασφαλής ο σιδηρόδρομος, θα υπάρξει μέλλον για τη χώρα μας. Η δικαίωση θα έρθει «μόνο αν αποκατασταθεί ο σιδηρόδρομος για να μη χαθούν άλλοι άνθρωποι. Οι πολιτικοί μας να κοιτάξουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους», κατέληξε.

Η Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα, όντας τη στιγμή της σύγκρουσης στο βαγόνι Β2, περιέγραψε τις φρικιαστικές στιγμές που έζησε: «Ακούσαμε ένα μπαμ και το τρένο άρχισε να γίνεται μια μάζα. Νόμιζα ότι το βαγόνι μας βγήκε από τη θέση του», είπε, εξηγώντας ότι τραυματίστηκε στο πρόσωπο και στο αυτί από θραύσματα. Αμέσως οι επιβάτες, άρχισαν να ψάχνουν διόδους διαφυγής μέσα στα συντρίμμια, ενώ η φωτιά τους πλησίαζε από το μπροστινό μέρος της διαλυμένης αμαξοστοιχίας.

«Συρθήκαμε και βγήκαμε από μια τρύπα, περπατήσαμε πάνω σε λαμαρίνες και κάποια άτομα μας φώναζαν να πάμε προς το μέρος τους, γιατί από την άλλη πλευρά υπήρχε φωτιά. Είχαν εκτοξευτεί κάποια άτομα από την έκρηξη και δεν μπορούσα να τους βοηθήσω», ανέφερε, με τη φωνή της να ραγίζει από την αναβίωση των ανείπωτων στιγμών. Αυτό που στοιχειώνει ακόμα και ως σήμερα την Τριανταφυλλιά, ήταν οι αγωνιώδεις φωνές των ανθρώπων που καίγονταν, φωνάζοντας βοήθεια.

Η Ανθή Βάσσου βρισκόταν και αυτή στο ίδιο βαγόνι με τη φίλη της, Τριανταφυλλιά. Εκείνη περιέγραψε την εμπειρία της σύγκρουσης σαν οι επιβάτες να βρέθηκαν σε έναν κάδο πλυντηρίου. «Θυμάμαι να εκτοξεύομαι, ήταν σαν να είμαι σε ένα μόνιμο πλυντήριο. Όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου, είδα ότι είχε ελάχιστο φως από τη φωτιά. Ακούγαμε κάποιες φωνές, καταλαβαίναμε ότι δεν μπορούμε να βγούμε από το παράθυρο, γιατί από κάτω είχε φωτιά», σημείωσε.