Ελεονώρα Μελέτη: Σάλος με τη δήλωση ότι οι εργοδότες είναι θύματα των εργαζομένων
Ούτε ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων δεν θα ξεστόμιζε όσα απίστευτα είπε η Ελεονώρα Μελέτη στο Ευρωκοινοβούλιο - Αναποδογύρισε μονομιάς το εργατικό δίκαιο
Σάλο συνεχίζουν να προκαλούν οι πρωτάκουστες – ακόμα και για τα μέτρα του Ευρωκοινοβουλίου – δηλώσεις που έκανε η Ελεονώρα Μελέτη κατά τη διάρκεια συζήτησης για ψήφισμα που αφορά την ψυχική υγεία στον χώρο εργασίας. Η Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας αντιστρέφοντας κάθε έννοια εργασιακής πραγματικότητας, παρουσίασε τους εργοδότες ως θύματα των… εργαζομένων.
Στην διάρκεια της ομιλίας της, που σίγουρα θα έκανε ακόμα και την Ένωση… Βιομηχάνων να απορεί, η κα Μελέτη ανακάλυψε… «εργοδότες που εκβιάζονται από εργαζόμενους».
«Πρέπει να μιλήσουμε και για τα δικαιώματα των εργοδοτών. Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις, ειδικά μικρομεσαίες, αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες, στη διαχείριση των ομάδων τους; Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι» ανέφερε η Ευρωβουλευτής της ΝΔ.
Και συνέχισε: «Όλα αυτά δεν είναι απλές ευαισθησίες, είναι προσωπικές διαφωνίες. Είναι κίνδυνοι που βλάπτουν την υγεία. Και ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας εκτιμά ότι πάνω από 840.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από παθήσεις που συνδέονται με τέτοιους κινδύνους. Η πρόληψη και οι υγιείς εργασιακές σχέσεις χτίζονται με συνεργασία και ωφελούν όλους. Αυτό που θα ψηφίσουμε αύριο έρχεται να βοηθήσει τους υπεύθυνους εργοδότες που θέλουν η επιχείρησή τους να είναι παραγωγική και ευέλικτη, αλλά και τους εργαζόμενους να αποδίδουν σε υγιή περιβάλλοντα, απολαμβάνοντας την εργασία τους».
«Από όποια θέση και αν προσεγγίσουμε το θέμα, καμία δουλειά δεν πρέπει να απαιτεί να υπομένουμε δυσάρεστες καταστάσεις για χάρη της σταδιοδρομίας ή του βιοπορισμού» κατέληξε η Ελεονώρα Μελέτη.
Κάπως έτσι, διέγραψε μονομιάς αιώνες εργατικών αγώνων και αιματηρών θυσιών, λέγοντας ουσιαστικά ότι «νόμος είναι το δίκιο του… εργοδότη». Ακυρώνοντας κάθε έννοια εργασιακής πραγματικότητας, παρουσίασε ως πιθανό «θύμα» τον κάθε εργοδότη, στον οποίον σήμερα (και ειδικά στην Ελλάδα επί Μητσοτάκη) έχουν δοθεί όλα τα νομικά «όπλα» για να καταδυναστεύει τους υφισταμένους του, εάν και εφόσον το επιθυμεί.
Το μόνο που έμεινε να πει η κα Μελέτη είναι ότι οι εργοδότες πρέπει να ξεσηκωθούν και να κάνουν διαδήλωση για τα δικαιώματά τους! Και αυτονόητα, ο μέσος Έλληνας απορεί: έστειλε με την ψήφο του την Ελεονώρα Μελέτη στο Ευρωκοινοβούλιο για να λέει τέτοιες αντιλαϊκές αθλιότητες; Εάν το εργατικό δίκαιο ξαναγραφόταν σήμερα στα μέτρα όσων είπε η κα Μελέτη, θα γυρίζαμε κατευθείαν στις εποχές της δουλείας. Πάλι καλά που το εργατικό δίκαιο έχει θεμελιωθεί όμως πολλά χρόνια πριν και αναγνωρίζει το προφανές: την άνιση σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου.
Ο εργοδότης κατέχει τα μέσα παραγωγής, τη δυνατότητα απόλυσης, τον καθορισμό των μισθών και την οργάνωση του χρόνου. Από την άλλη πλευρά, ο εργαζόμενος εξαρτάται αποκλειστικά από τον μισθό του για την επιβίωση τη δική του και της οικογένειάς του. Η αντικατάσταση ενός εργαζόμενου από τον εργοδότη, τις περισσότερες φορές είναι μια εφικτή – αν όχι και εύκολη υπόθεση. Η απώλεια της δουλειάς για έναν εργαζόμενο όμως, σημαίνει άμεσο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Οι μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι η συμπεριφορά των εργαζομένων τους, αλλά η ληστρική φορολογία, ο παραμερισμός τους από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το υψηλότατο κόστος ενέργειας και ο άνισος ανταγωνισμός. Αθεράπευτες «πληγές» για τις επιχειρήσεις, για τις οποίες ευθύνεται το κόμμα της κας Μελέτη. Και αντί η ευρωβουλευτής να μιλά για τα πραγματικά προβλήματα που φθείρουν την ψυχοσωματική υγεία των μικρομεσαίων εργοδοτών, φορτώνει όλο το φταίξιμο στις πλάτες των εργαζομένων…
