Γιατί βάζουν αντίγραφο της Παναγίας στην κορυφή κάθε ουρανοξύστη στο Μιλάνο;
Στο Μιλάνο, δεν χτίζεις απλώς προς τα πάνω. Πρώτα κοιτάς ψηλά — μήπως είσαι πάνω από την Παναγία
Στην καρδιά του Μιλάνου, στην κορυφή του εντυπωσιακού Duomo, στέκει ένα χρυσό άγαλμα της Παναγίας. Η Madonnina, όπως την αποκαλούν οι Μιλανέζοι, δεν είναι απλώς διακοσμητικό στοιχείο. Είναι προστάτιδα της πόλης, σύμβολο ταυτότητας, και για περισσότερους από δύο αιώνες, ο κανόνας ήταν απλός: κανένα κτίριο δεν πρέπει να την ξεπερνά σε ύψος.
Για δεκαετίες, η πόλη αναπτυσσόταν κάθετα, αλλά προσεκτικά. Η Madonnina έπρεπε να είναι το ψηλότερο σημείο, το βλέμμα που επιτηρεί τα πάντα. Όμως καθώς οι εποχές άλλαζαν και οι ουρανοξύστες άρχισαν να υψώνονται, το Μιλάνο βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: πώς να συμβιβαστεί η πίστη με την πρόοδο;
Η λύση που βρέθηκε ήταν απλή και σχεδόν ποιητική. Όταν το 1958 υψώθηκε ο Πύργος Pirelli, ψηλότερος από τον Duomo, τοποθετήθηκε στην κορυφή του ένα μικρό αντίγραφο της Madonnina. Ήταν ο συμβολικός τρόπος να διατηρηθεί η «πνευματική πρωτοκαθεδρία» της Παναγίας, ακόμη και αν η αρχιτεκτονική την ξεπερνούσε σε μέτρα.
Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε. Όταν κατασκευάστηκε το Palazzo Lombardia και αργότερα ο Πύργος Allianz, που σήμερα είναι το ψηλότερο κτίριο της πόλης, τοποθετήθηκαν ξανά μικρές Madonnine στις κορυφές τους. Λιγότερο γνωστές στο μάτι, αλλά ισάξιες σε συμβολισμό, διατηρούν τη σύνδεση του Μιλάνου με την Παναγία ακόμα και στον σύγχρονο ουρανό.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ορισμένοι ουρανοξύστες, όπως ο UniCredit Tower, δεν έχουν δημόσια επιβεβαιωμένη τοποθέτηση Madonnina, προκαλώντας συζητήσεις για το αν η παράδοση τηρείται με συνέπεια. Ωστόσο, η ύπαρξή της σε τουλάχιστον τρεις από τους μεγαλύτερους πύργους αποτελεί πειστήριο ότι το Μιλάνο δεν αφήνει τις ρίζες του πίσω.
Η Madonnina μπορεί να είναι μικρή μπροστά στα ατσάλινα τερατουργήματα του 21ου αιώνα, αλλά στο συμβολικό τοπίο της πόλης είναι πάντα η ψηλότερη. Όχι γιατί είναι φτιαγμένη από χρυσό, αλλά γιατί είναι το μόνο άγαλμα που κανείς δεν τολμά να ξεπεράσει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
