Η ελληνική σειρά remake ξένης που πήγε καλύτερα από την πρωτότυπη και φτιάξανε έξτρα ελληνικά επεισόδια
Η Πολυκατοικία ξεκίνησε ως remake ισπανικής σειράς, αλλά έγινε τόσο επιτυχημένη που συνέχισε με πρωτότυπα ελληνικά επεισόδια, ξεπερνώντας το αρχικό υλικό.
Η σειρά «Η Πολυκατοικία» του Mega ξεκίνησε το 2008 και αρχικά δεν φαινόταν πως θα ξεπερνούσε τα όρια μιας συνηθισμένης τηλεοπτικής μεταφοράς. Ήταν διασκευή της ισπανικής επιτυχίας «Aquí no hay quien viva», όμως στην πορεία κατάφερε να αποκτήσει δική της προσωπικότητα και φανατικό κοινό.
Η αρχική πρόβλεψη ήταν για περίπου 90 επεισόδια, όπως και η ισπανική σειρά. Όμως η επιτυχία της ελληνικής εκδοχής ήταν τόσο μεγάλη, που οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να συνεχίσουν με νέα επεισόδια, γραμμένα εξ ολοκλήρου από Έλληνες σεναριογράφους. Το αποτέλεσμα ήταν 42 επιπλέον επεισόδια, που δεν υπήρχαν στο πρωτότυπο.
Η επιτυχία δεν ήταν τυχαία. Το σενάριο προσαρμόστηκε έξυπνα στην ελληνική καθημερινότητα, με χαρακτήρες που αντανακλούσαν τη ζωή στις αθηναϊκές πολυκατοικίες. Οι καβγάδες στους διαδρόμους, οι παρεξηγήσεις, οι συγκατοικήσεις και οι έρωτες έγιναν μέρος της ζωής των θεατών.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και το καστ. Η χημεία μεταξύ των ηθοποιών ήταν τόσο φυσική που οι χαρακτήρες τους έμοιαζαν σαν να είχαν ζήσει πάντα σε εκείνη την πολυκατοικία. Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, η Βάσω Λασκαράκη, η Βασιλική Ανδρίτσου και ο Παύλος Χαϊκάλης ξεχώρισαν με ερμηνείες που ισορροπούσαν ιδανικά ανάμεσα στην κωμωδία και το συναίσθημα.
Τα νούμερα τηλεθέασης ήταν εντυπωσιακά. Πολλά επεισόδια ξεπέρασαν το 40% τηλεθέασης, ενώ κάποια έφτασαν ακόμα και το 45%. Η σειρά προβαλλόταν δύο φορές την εβδομάδα και συχνά κέρδιζε την prime time ζώνη, ακόμα και απέναντι από μεγάλες παραγωγές.
Ένα στοιχείο που βοήθησε πολύ στην επιτυχία ήταν η ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και την αναγνώριση. Οι θεατές έβλεπαν στην οθόνη τους εαυτούς τους, τους γείτονες, τους συγγενείς τους. Η σειρά δεν προσπαθούσε να μιμηθεί την ισπανική αλλά να χτιστεί πάνω στις ελληνικές συνήθειες.
Τα επιπλέον ελληνικά επεισόδια, αυτά που γράφτηκαν μετά τα 90 πρώτα, απέδειξαν ότι η σειρά μπορούσε να σταθεί μόνη της. Δεν υπήρχε πια ανάγκη να ακολουθούν ξένο σενάριο. Η Πολυκατοικία είχε γίνει πια ελληνική — όχι απλώς μεταφορά, αλλά ανεξάρτητο τηλεοπτικό σύμπαν.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
