Οι επιβάτες του τρένου κατέβαιναν και το έσπρωχναν όποτε είχε ανηφόρα

Στην Καλιφόρνια του 19ου αιώνα, τίποτα δεν ήταν όπως το φανταζόμαστε σήμερα. Οι σιδηρόδρομοι δεν ήταν αλάνθαστοι, τα μηχανήματα δεν ήταν παντοδύναμα και το ταξίδι δεν ήταν καθόλου δεδομένο. Στην περιοχή μεταξύ Wilmington και Long Beach, λειτούργησε μια σιδηροδρομική γραμμή που έμεινε στην ιστορία με το παρατσούκλι “Get Out and Push Railroad” – «Ο Σιδηρόδρομος του Κατέβα και Σπρώξε».

Η Wilmington & Long Beach Rapid Transit Railroad ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1882. Ήταν μια προσπάθεια να συνδεθούν οι λιμενικές περιοχές με το εσωτερικό της Καλιφόρνιας, σε μια εποχή που η ανάπτυξη έτρεχε πιο γρήγορα από την τεχνολογία. Το πρώτο της όχημα ήταν ιπποκίνητο τραμ, και η γραμμή τοποθετήθηκε πάνω σε πρόχειρες ξύλινες ράγες. Την πρώτη κιόλας μέρα, τα ξύλα έσπασαν και οι επιβάτες κατέβηκαν για να σπρώξουν το βαγόνι μέχρι να ξαναμπεί σε λειτουργικό σημείο.

Η κατάσταση δεν βελτιώθηκε όταν προστέθηκε ατμομηχανή. Οι κλίσεις σε πολλά σημεία της διαδρομής ήταν τόσο απότομες και η μηχανή τόσο αδύναμη, που ο μοναδικός τρόπος να συνεχιστεί το ταξίδι ήταν να κατεβούν οι επιβάτες και να σπρώξουν. Όχι μία φορά. Κάθε φορά. Σε κάθε ανηφόρα. Με τον καιρό, αυτό έγινε τόσο σύνηθες που το όνομα “Κατέβα και Σπρώξε” έγινε πιο διάσημο από το επίσημο.

Οι επιβάτες δεν γκρίνιαζαν – μάλλον το διασκέδαζαν. Το ταξίδι είχε χαρακτήρα περιπέτειας, και η εμπειρία ήταν τόσο ξεχωριστή που μπήκε στον λαϊκό θρύλο της Καλιφόρνιας. Μέχρι που το 1887 η γραμμή σταμάτησε να λειτουργεί. Η τεχνολογία είχε προχωρήσει, οι γραμμές βελτιώθηκαν, και οι ατμομηχανές έγιναν πιο δυνατές.