Η μεγάλη κοροϊδία στα ράφια: Πληρώνουμε ακριβότερα ακόμη και τις προσφορές!

Πίσω από τις… πιασάρικες ταμπέλες και τις εντυπωσιακές προσφορές των ελληνικών σούπερ μάρκετ κρύβεται μια εξοργιστική πραγματικότητα: πολλές φορές ο καταναλωτής πληρώνει ακριβότερα για προϊόντα που διαφημίζονται ως οικονομικότερες επιλογές!

Ο Έλληνας καταναλωτής έχει γίνει… μπαλάκι μεταξύ της κυβέρνησης και των σούπερ μάρκετ που χρησιμοποιούν «μαρκετίστικα» τεχνάσματα για να πείσουν ότι προσφέρουν στον αγώνα κατά της ακρίβειας.

Αν εξετάσει κανείς τις πολυσυσκευασίες προϊόντων που πάντοτε μοιάζουν δελεαστικές διότι υποτίθεται έρχονται πιο οικονομικές, θα βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων. Η μεγάλη κοροϊδία φανερώνεται στην τιμή ανά μονάδα μέτρησης (βάρους, όγκου κλπ). Για παράδειγμα μια πολυσυσκευασία των έξι κουτιών αναψυκτικών 330 ml, κοστίζει 3,25 ευρώ, δηλαδή 1,64 ευρώ ανά λίτρο. Αντίθετα, η φιάλη του 1,5 λίτρου κοστίζει 1,20 ευρώ ή 0,80 ευρώ ανά λίτρο. Με άλλα λόγια, η υποτιθέμενη προσφορά είναι περίπου 105% ακριβότερη!

Στον ελληνικό καφέ, μια συσκευασία των 194 γραμμαρίων κοστίζει 3,09 ευρώ, δηλαδή 15,93 ευρώ το κιλό. Η μεγαλύτερη των 340 γραμμαρίων φτάνει τα 7,80 ευρώ, δηλαδή 22,94 ευρώ το κιλό. Όποιος αγοράζει περισσότερο, πληρώνει τελικά περίπου 44% ακριβότερα!

Τέσσερα ξεχωριστά πακέτα σπαγγέτι κοστίζουν συνολικά 2,76 ευρώ, ενώ η αντίστοιχη πολυσυσκευασία πωλείται προς 3,07 ευρώ. Ο καταναλωτής πληρώνει 11,2% περισσότερο για ακριβώς την ίδια ποσότητα. Επιπλέον, η τιμή της συγκεκριμένης συσκευασίας αυξήθηκε από 2,72 σε 3,07 ευρώ μέσα σε λίγες εβδομάδες. Επομένως έχουμε να κάνουμε με «προσφορές» που σε αρκετές περιπτώσεις, μόνο προσφορές δεν είναι. Πρόκειται για αδίστακτη πολιτική παραπλάνησης, σαν να μην ήταν αρκετό που οι Έλληνες υποφέρουν με μια από τις χειρότερες – πανευρωπαϊκά - αναλογίες αγοραστικής δύναμης/ακρίβειας.

Ασφαλώς τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις κακής τιμολόγησης. Αναδεικνύουν ένα σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία της αγοράς, όπου οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ διαμορφώνουν κυνικές πολιτικές υπερκέρδους, με τον καταναλωτή να παραμένει ανυπεράσπιστος μπροστά σε άπειρα τεχνάσματα του marketing.

Και η κυβέρνηση αντί να συγκρουστεί αποφασιστικά με τις στρεβλώσεις της αγοράς και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, συμπεριφέρεται ως… τροχονόμος της αισχροκέρδειας. Το πόσο πολύ η κυβέρνηση κόπτεται για τα συμφέροντα των μεγάλων αλυσίδων, φαίνεται από το γεγονός ότι παρά το ότι η ακρίβεια αποτελεί μια τεράστια δημοσκοπική «πληγή» για τη ΝΔ, ωστόσο αρνείται για 2 τετραετίες να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Και έτσι οι πολίτες εξακολουθούν να μένουν εκτεθειμένοι στο έλεος της αδίστακτης αγοράς.