Υιοθετημένη, στη φτώχεια, χάνει τον θετό της πατέρα, παντρεύεται στα 15, χωρίζει και εργάζεται όπου βρει για να μεγαλώσει τα παιδιά της. Η ιστορία μιας σπουδαίας φωνής
Η Καίτη Γκρέυ δεν ήταν απλώς μια σπουδαία φωνή, αλλά μια γυναίκα που έζησε τα πάντα. Από τη φτώχεια, την υιοθεσία και τον αγώνα της επιβίωσης, μέχρι την απόλυτη επιτυχία στη μουσική.
Η ζωή της Καίτης Γκρέυ μοιάζει με κινηματογραφική ταινία, γεμάτη αγώνα, πάθος και μουσική. Γεννημένη το 1924 στη Σάμο, με το όνομα Αθανασία Γκιζίλη, η μοίρα της είχε άλλα σχέδια. Σε ηλικία μόλις ενός έτους, δόθηκε για υιοθεσία στην οικογένεια Καλαϊτζή και μεγάλωσε στα Ταμπούρια του Πειραιά. Εκεί, μέσα στη φτώχεια, βίωσε τις πρώτες της δυσκολίες. Όταν ήταν οκτώ ετών, έχασε τον θετό της πατέρα και η ζωή έγινε ακόμα πιο σκληρή.
Με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Καίτη επιστρέφει στη Σάμο, σε μια προσπάθεια να σωθεί από τις κακουχίες της κατοχής. Ταξιδεύει στην Τουρκία, την Παλαιστίνη, ακόμα και στη Χερσόνησο του Σινά, ψάχνοντας έναν δρόμο να σταθεί στα πόδια της. Στα 15 της παντρεύεται τον Νίκο Ηλιάδη και αποκτά δύο παιδιά. Όμως, ο γάμος δεν κρατάει. Χωρίζει και μένει μόνη, αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο να μεγαλώσει τα παιδιά της χωρίς βοήθεια. Δουλεύει όπου βρει, κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει και να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή.
Η μοίρα, όμως, είχε κάτι μεγάλο γραμμένο για εκείνη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, μπαίνει στον κόσμο της μουσικής. Στην αρχή δουλεύει ως ηθοποιός, αλλά το τραγούδι είναι το πραγματικό της πάθος. Το 1953, ο ρεμπέτης Λουκάς Νταράλας την ακούει να τραγουδάει και της δίνει την ευκαιρία να πει το τραγούδι “Το Βουνό” στο ραδιόφωνο. Από εκεί και πέρα, όλα αλλάζουν. Γίνεται το μεγάλο όνομα της λαϊκής σκηνής, συνεργάζεται με τους σπουδαιότερους συνθέτες και τραγουδιστές της εποχής, από τον Βασίλη Τσιτσάνη μέχρι τον Γιώργο Ζαμπέτα.
Η φωνή της καθηλώνει, η παρουσία της μαγεύει. Ερμηνεύει τραγούδια που μένουν για πάντα χαραγμένα στις καρδιές των ανθρώπων. Τα χρήματα έρχονται, η φήμη μεγαλώνει, αλλά η ζωή της ποτέ δεν ήταν εύκολη. Στα χρόνια της δόξας, θα γνωρίσει και μεγάλους έρωτες, όπως αυτόν με τον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον οποίο έζησε μια θυελλώδη σχέση για τέσσερα χρόνια.
Η Καίτη Γκρέυ τραγούδησε για τους πόνους, τις χαρές, τις αγάπες και τις προδοσίες της ζωής. Μέχρι και τα 100 της χρόνια, έζησε με τη μουσική στην καρδιά της. Στις 19 Ιανουαρίου 2025, άφησε την τελευταία της πνοή, αφήνοντας πίσω της μια ανεκτίμητη κληρονομιά. Η φωνή της θα ακούγεται για πάντα, θυμίζοντας πως ακόμα και οι πιο δύσκολοι δρόμοι μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες ιστορίες.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
