Είπαν ότι θα κάνουν ψηφιακό τον Big Ben και ο κόσμος τους πίστεψε

Δεν είναι μόνο φίλοι που κάνουν πλάκα. Ούτε brands που ποστάρουν φωτοσοπαρισμένες πίτσες με φράουλες. Οι καλύτερες πρωταπριλιάτικες φάρσες δεν έγιναν στα social. Έγιναν από σοβαρά μέσα ενημέρωσης. Και τις πίστεψε όλος ο κόσμος, γιατί… κανείς δεν περίμενε το ψέμα να είναι τόσο καλοφτιαγμένο.

Το 1980, το BBC World Service ανακοίνωσε με σοβαρότητα ότι ο Big Ben — το πιο εμβληματικό ρολόι στον κόσμο — θα αποκτούσε ψηφιακή οθόνη. «Ο εκσυγχρονισμός είναι απαραίτητος» είπαν, και πρόσθεσαν πως τα παλιά, αναλογικά ρολόγια θα αντικατασταθούν σταδιακά. Η αντίδραση ήταν άμεση. Τηλέφωνα από όλο τον κόσμο. Άνθρωποι εξοργισμένοι. Αλλά και μερικοί που ρωτούσαν αν μπορούν να αγοράσουν τους δείκτες.

Δεν ήταν η μόνη φορά που το BBC ξεγέλασε το κοινό. Το 1957, το τηλεοπτικό του τμήμα παρουσίασε ρεπορτάζ από την Ελβετία, όπου υποτίθεται ότι οι αγρότες μάζευαν μακαρόνια από δέντρα. Το κοινό ρώτησε πού μπορεί να αγοράσει «σπόρους μακαρονιού» για να φυτέψει κι εκείνο. Ήταν το πρώτο τηλεοπτικό hoax στην ιστορία — και πέτυχε απόλυτα.

Η εφημερίδα The Guardian, το 1977, κυκλοφόρησε ειδικό αφιέρωμα για μια ανύπαρκτη χώρα που λεγόταν Σαν Σεράιφ. Είχε δυο νησιά σε σχήμα κόμματος και τελείας, κυβερνιόταν από έναν στρατηγό, και παρήγαγε τόνους τυρί και καπνό. Ταξιδιωτικά πρακτορεία δέχτηκαν τηλεφωνήματα από αναγνώστες που ήθελαν να πάνε διακοπές εκεί.

Το 1996, το αμερικανικό ραδιόφωνο NPR είπε ότι η Apple θα λανσάρει μια νέα, οικολογική συσκευή που θα μετατρέψει τον ιδρώτα σε ενέργεια. Η «πληροφορία» ακούστηκε τόσο tech και τόσο πράσινη, που μέσα σε λίγες ώρες είχε αναδημοσιευτεί σε 200 site — τα περισσότερα χωρίς να τσεκάρουν καν την ημερομηνία.

Το περιοδικό Sports Illustrated δημοσίευσε άρθρο για έναν άγνωστο παίκτη μπέιζμπολ που μπορούσε να ρίχνει την μπάλα πάνω από 270 χιλιόμετρα την ώρα. Είχαν ακόμα και “παραλειπόμενα” από προπονήσεις και δηλώσεις προπονητών. Κανείς δεν τον είχε δει, γιατί… δεν υπήρχε.

Ακόμα και η Google μπήκε στο παιχνίδι. Το 2000, ανακοίνωσε τη νέα της υπηρεσία Google MentalPlex: ένα σύστημα αναζήτησης με τη σκέψη. Ο χρήστης απλώς κοιτούσε έναν κύκλο στην οθόνη και ο browser καταλάβαινε τι ψάχνει. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν υπήρχε ακόμα. Το αστείο όμως, ναι.

Οι φάρσες αυτές πέτυχαν γιατί έγιναν από στόματα αξιόπιστα. Από ειδήσεις που ακούγονταν σοβαρές. Δεν ήταν φτηνά memes. Ήταν στημένες με ραδιοφωνική φωνή, με σοβαρό τόνο, με λογική πίσω τους. Και γι’ αυτό μπήκαν στην ιστορία. Όχι γιατί ήταν απίστευτες — αλλά γιατί ήταν πιστευτές.

Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος θέλει να πιστεύει. Θέλει να εκπλαγεί. Θέλει να πει «δεν το ήξερα αυτό». Και κάποιες φορές, ακόμα και το πιο ξεκάθαρο ψέμα… δεν είναι και τόσο εύκολο να το δεις.