Χιλιάδες πολίτες κατακλύζουν διαδικτυακή κοινότητα για την «ξαφνικίτιδα», λόγω της «ομερτά» που επιβάλλεται στον δημόσιο διάλογο

«Ξαφνικίτιδα»: Όταν ένα τρομακτικό φαινόμενο χιλιάδων πλεοναζόντων θανάτων δεν απασχολεί ούτε κατ’ ελάχιστον την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ μιας χώρας, και όταν οι πολίτες για να παρακάμψουν αυτήν την «ομερτά» αναγκάζονται να φτιάξουν «δεξαμενές» συζήτησης για να μιλήσουν μεταξύ τους για ένα ζήτημα που θα έπρεπε να είναι πρώτο θέμα στον δημόσιο διάλογο, τότε καταλαβαίνει κανείς πως κάτι πηγαίνει πολύ στραβά σε αυτή τη χώρα.

Είναι αναμφίβολο πλέον πως οι ανησυχίες των πολιτών σχετικά με «καυτά» θέματα της υγείας δεν εισακούγονται από την κυβέρνηση. Οποιοδήποτε θέμα βρίσκεται έξω από την επικοινωνιακή ατζέντα του υπουργείου Υγείας, είναι σαν να μην υπάρχει. Με την πλειοψηφία των ΜΜΕ να λειτουργούν σε συνθήκες έμμεσης ή άμεσης χειραγώγησης, το μοναδικό πεδίο ελεύθερης έκφρασης που έχει απομείνει στον αποκλεισμένο πολίτη είναι το διαδίκτυο.

Οι πολίτες ψάχνουν απαντήσεις

Η υπερβάλλουσα θνησιμότητα, οι ξαφνικοί θάνατοι (ή αλλιώς «ξαφνικίτιδα», όπως αποκαλείται το φαινόμενο στα social media) και οι παρενέργειες των εμβολίων είναι σοβαρότατα θέματα που απασχολούν σε μεγάλο βαθμό τους πολίτες, είτε αυτοί έχουν εμβολιαστεί – είτε όχι. Ενδεικτικό του πόσο ανάγκη υπάρχει για να εκφραστούν αυτά τα ζητήματα στον δημόσιο διάλογο είναι μια ανοιχτή ομάδα συζήτησης που έχει συσταθεί στο viber και αριθμεί σχεδόν 6.700 μέλη! «Ξαφνικοί θάνατοι και παρενέργειες» είναι η ονομασία της ομάδας.

Εκεί καθημερινώς γίνονται δεκάδες αναρτήσεις για ειδήσεις και μαρτυρίες σχετικά με «ανεξήγητους» και «ξαφνικούς» θανάτους, άλλα και για επιστημονικά νέα που σχετίζονται με τα σκευάσματα που δόθηκαν εξαναγκαστικά σε εκατομμύρια πολίτες, ενόσω βρίσκονταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Ασφαλώς κάποια fake news και κάποιες υπερβολές ελλοχεύουν σε κάθε πεδίο ελεύθερου λόγου, άλλα δεν μπορεί να μην προξενεί εντύπωση η τεράστια συμμετοχή του κόσμου.

Αν μη τι άλλο φανερώνει μια μεγάλη τάση των πολιτών να μάθουν τι συμβαίνει με την υγεία τους, τι προκαλεί αυτό το θανατικό που διαπιστώνεται από όλες τις στατιστικές αρχές και ποια είναι η πραγματική σχέση οφέλους – κόστους σχετικά με τα σκευάσματα κατά της Covid.

Παρόμοιες ομάδες συζήτησης που θέτουν ερωτήματα σχετικά με την δημόσια υγεία έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο και βρίσκονται σε όλα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης που φιλοξενούν τον ανοιχτό διάλογο. Οι αριθμοί των μελών σε τέτοιου είδους ομάδες είναι εντυπωσιακοί.

Πυκνό «σκοτάδι» στον δημόσιο διάλογο στην Ελλάδα

Το θέμα των ξαφνικών θανάτων και των παρενεργειών των εμβολίων έχει «ανοίξει» και επίσημα σε πολλές προηγμένες χώρες, άλλα στο καθεστώς ομηρίας που βρίσκεται η ενημέρωση στην Ελλάδα, το νούμερο 1 υγειονομικό ζήτημα αυτή τη στιγμή, παραμένει ακόμα ταμπού.

Στην χώρα μας όχι μόνο υπάρχει αποκλεισμός στην έκφραση των ανησυχιών του απλού πολίτη, άλλα ακόμα και αν ένας αναγνωρισμένος και καταξιωμένος επιστήμονας εκφράσει τις ενστάσεις του, αντιμετωπίζει την ποινική δίωξη!

Μην ξεχνούμε πως όταν ο καθηγητής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Κούβελας έκανε μια απλή νύξη για την σημασία της φαρμακοεπαγρύπνησης και είπε πως οι παρενέργειες που εμφανίζονται χρονικά μετά τον εμβολιασμό θα πρέπει να δηλώνονται υπό τη μορφή της «κίτρινης κάρτας»  (είτε διαπιστωθεί κατόπιν πως οι παρενέργειες σχετίζονται πράγματι με το εμβόλιο – είτε όχι), κατηγορήθηκε για διασπορά… ψευδών ειδήσεων και δικάστηκε γιατί είπε το αυτονόητο (και τελικά αθωώθηκε).

Η φίμωση της αντικρουόμενης επιστημονικής άποψης ήταν αυτή που εξ’ αρχής δημιούργησε ένα τεράστιο έλλειμμα εμπιστοσύνης των πολιτών προς την κυβέρνηση και τους επιλεγμένους «ειδικούς». Αντί για πλουραλισμό απόψεων και απαντήσεις, υπήρξαν μόνο διαταγές και αφορισμοί. Αυτό το έλλειμμα εμπιστοσύνης και έκφρασης (που στην ουσία είναι και έλλειμμα Δημοκρατίας), δημιουργεί την ανάγκη να εκφραστούν με εναλλακτικούς τρόπους οι κοινές ανησυχίες, οι κοινοί προβληματισμοί και τα κοινά ερωτήματα.

Το δυστυχέστερο όλων είναι πως η κυβέρνηση όχι μόνο δεν αφουγκράζεται την λογικότατη αγωνία του κόσμου, άλλα επιδιώκει να φιμώσει και τις τελευταίες εστίες ελεύθερης έκφρασης…