Ιωάννης Καποδίστριας: Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ο αληθινός πατέρας της Ελληνικής πατρίδας

Σαν σήμερα, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας πέφτει νεκρός από την δολοφονική επίθεση που δέχθηκε έξω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Σαν σήμερα, το μεγαλύτερο πολιτικό ανάστημα που γέννησε αυτό το έθνος μετά την απελευθέρωση του, σίγησε μια για πάντα από μια έξωθεν υποκινούμενη δολοφονία, η οποία σφράγισε την μοίρα της Ελλάδας και την κατέστησε «αιώνιο» προτεκτοράτο της Δύσης.

Οξυδερκής, φιλόπατρις, ηθικός, αφιλοχρήματος, διορατικός, ευφυής, ασυμβίβαστος, γενναίος, αναθρεμμένος με τις ελληνορθόδοξες παραδόσεις, πιστός χριστιανός και περήφανος Ρωμηός, ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ένας κυβερνήτης που στην καρδιά του ήταν φυλαγμένο – ατόφιο – το μεγαλείο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο Καποδίστριας παραμένει ο πιο φωτεινός οδοδείκτης στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας, το απόλυτο πρότυπο για το πώς πρέπει να πορευθεί αυτή η χώρα ως κράτος, για να αποτινάξει τον ζυγό των ξένων επιρροών και να ακολουθήσει την ένδοξη οδό της Ρωμιοσύνης. Η πολυσχιδής δράση του, εμπνέει την επιστροφή σε κάθε ιδανικό και αξία που έκανε αυτή τη χώρα να λάμψει, στο πέρασμα των αιώνων.

Σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή ταυτότητα περνάει τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορίας της Γηραιάς Ηπείρου, το μεγάλο όραμα του Καποδίστρια για μια χριστιανική Ευρώπη που θα στηρίζεται πάνω στις χριστιανικές αρχές της αλληλεγγύης και της ισότητας, μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει σήμερα χαμένη σε μια πολιτική ισοπέδωσης των πολιτισμών και αποκομμένη από τις χριστιανικές αξίες που την κατέστησαν θεματοφύλακα ενός πραγματικά προοδευτικού πνεύματος συνύπαρξης των λαών. Η Ευρώπη σήμερα στρέφει τα νώτα στον Χριστό, όμως ο Ιωάννης Καποδίστριας απέδειξε με το διαχρονικό έργο του πως ένας κυβερνήτης μπορεί παράλληλα να είναι φλογερός χριστιανός, αγνός πατριώτης και εμπνευστής της ευρωπαϊκής ενότητας.

Ο χριστιανισμός δεν είναι το εμπόδιο που παρεμβάλλεται στην ομόνοια των ευρωπαϊκών κρατών – όπως διατείνονται κάποιες σχολές σκέψεις σήμερα – άλλα το απαραίτητο συνεκτικό στοιχείο που εξασφαλίζει την επιβίωση και την ευημερία της Ευρώπης. Και αυτό ο Καποδίστριας το γνώριζε καλά.

Ερχόμενος στην Ελλάδα, ο Καποδίστριας βρήκε μια χώρα τσακισμένη από τους εμφύλιους σπαραγμούς και την φθοροποιό δράση των ξένων δυνάμεων. Το έργο που πρόσφερε στην πατρίδα κατά τη διάρκεια της βραχύχρονης κυβέρνησης του, θα χρειαζόταν πολύ «μελάνι» για να περιγραφθεί στην ολότητα του.

Όμως περισσότερο και από το ίδιο το πολιτικό έργο του, η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που άφησε στο έθνος ο Καποδίστριας, ήταν το ίδιο το φωτεινό παράδειγμα του ως άνθρωπος, πρώτα από όλα.

Έγραφε: «Είμαι ευχαριστημένος… Αντιστάθηκα στις πιο μεγάλες και γοητευτικές προτάσεις… Μου προσφέρθηκαν περισσότερες από μία ωραίες αποκαταστάσεις. Τις αρνήθηκα χωρίς δυσαρέσκεια. Θα είχα γίνει κροίσος από τα πλούτη, άλλα στους αντίποδες. Θα είχα προχωρήσει κατά χίλια βήματα στη σταδιοδρομία μου, άλλα έξω από τις αρχές μου, από την ατμόσφαιρα μας. Δεν το θέλησα και ούτε θα το θελήσω ποτέ… Ελπίζω στη θεϊκή προστασία».

Αυτό είναι ένα μόνο δείγμα του υπερ-σπάνιου πολιτικού ήθους του μεγάλου αυτού ανδρός. Ένα ήθος που υπερέβαινε τα όρια της πολιτικής και επεκτεινόταν στη σφαίρα του πνευματικού μεγαλείου. Μπορεί ο οποιοσδήποτε από τους «εθνοσωτήρες» της εποχής μας να καταθέσει τέτοιες ιδέες; Αδιανόητο.

Ο Καποδίστριας, μας δίδαξε με τον βίο του ότι πολιτική σκέψη και ηθική ακεραιότητα δεν θα πρέπει να είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες – έτσι όπως έχουν καταντήσει σήμερα – άλλα κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Είναι διαχρονική αλήθεια πως μόνο μέσω της αυταπάρνησης πέτυχε μεγάλες νίκες αυτό το έθνος. Με την αυταπάρνηση των αγωνιστών της Επανάστασης ελευθερωθήκαμε, και με αυτήν την αρετή επιχείρησε να δώσει ώθηση στο Ελληνικό κράτος και ο Καποδίστριας.

Όμως τα ξένα και τα ντόπια συμφέροντα πέτυχαν την ανακοπή του ριζοσπαστικού πατριωτικού έργου που οραματιζόταν ο μεγάλος ηγέτης. «Ὁ κακοῦργος ὅστις ἐδολοφόνησε τὸν Καποδίστριαν, ἐδολοφόνησε τὴν πατρίδα του», θα πει θρηνώντας ο φίλος του και μεγάλος ευεργέτης της πατρίδας μας, Ελβετός φιλέλληνας Εϋνάρδος…