Ντροπή: 35 ασθενείς στο Ιπποκράτειο δεν μπορούν να κάνουν μεταμόσχευση νεφρού λόγω έλλειψης αναισθησιολόγου!

Η κατάρρευση της δημόσιας Υγείας και τα περιστατικά ντροπής στα ελληνικά νοσοκομεία δεν φαίνεται να έχουν τελειωμό, αφού μετά το αποτρόπαιο περιστατικό ακύρωσης μεταμόσχευσης ήπατος λόγω έλλειψης αναισθησιολόγου που έγινε στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης τον περασμένο Ιούλιο, σήμερα βγαίνουν και πάλι στο προσκήνιο τραγικές ελλείψεις αναισθησιολόγων που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή ακόμα και μικρών παιδιών!

Αξίζει να σημειωθεί πως όταν είχε «σκάσει» το θέμα της ακύρωσης μεταμόσχευσης τον Ιούλιο, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα, είχε δηλώσει πως το πρόβλημα έλλειψης της συγκεκριμένης ειδικότητας είναι γνωστό και ότι καταβάλλονταν προσπάθειες για να λυθεί άμεσα.

Πέρασαν 2μισι μήνες από τότε, και σήμερα το Ιπποκράτειο, το μεγαλύτερο νοσοκομείο της Β. Ελλάδος συνεχίζει να βρίσκεται υπό διάλυση, με τους αναισθησιολόγους να παραμένουν «είδος υπό εξαφάνιση» με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης.

Η σοκαριστική δήλωση της καθηγήτριας Νεφρολογίας, Αικατερίνης Παπαγιάννη κατά τη διάρκεια ενημερωτικής εκδήλωσης για τη δωρεά οργάνων και ιστών που οργάνωσε ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στην 86^η ΔΕΘ, αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στο Ιπποκράτειο.

Τρία παιδιά ηλικίας 13 και 5 ετών βρίσκονται σε λίστα αναμονής για μεταμόσχευση νεφροπαθών, και παρότι έχουν βρει συμβατό δότη δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν το χειρουργείο λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων! Δηλαδή έχουν εκπληρώσει το πιο δύσκολο βήμα (το να βρουν πρόθυμο δότη) και δεν μπορούν να προχωρήσουν στο – θεωρητικά – πιο εύκολο, το να χειρουργηθούν για τη μεταμόσχευση!

Μάλιστα στην τεράστια ουρά αναμονής που έχει δημιουργηθεί, βρίσκονται συνολικά 35 ζευγάρια (ασθενείς με τους μελλοντικούς δότες τους), και κάποιοι ασθενείς εξ’ αυτών αναγκάζονται να ξεκινούν αιμοκάθαρση λόγω της τραγικής καθυστέρησης! Καθυστερήσεις που βέβαια μπορεί να αποβούν μοιραίες για τη ζωή των ασθενών και στην καλύτερη των περιπτώσεων επιβαρύνουν σημαντικά την υγεία τους!

«Οι μεταμοσχεύσεις νεφρού από ζώντα δότη έχουν την εξής ιδιαιτερότητα: δεν γίνονται σε κανένα άλλο νοσοκομείο. Έχουμε 35 ζευγάρια έτοιμα που περιμένουν ημερομηνία εδώ και χρόνια. Τέσσερις εντάχθηκαν στην αιμοκάθαρση τον Ιούνιο του 2022, επειδή δεν άντεχαν άλλο να περιμένουν να γίνει, εκ των οποίων τρία παιδιά, δύο 13 ετών και ένα πέντε». σημείωσε η κ. Παπαγιάννη και πρόσθεσε ότι η κατάσταση αυτή έχει επικρατήσει σταδιακά τα τελευταία δέκα χρόνια, τονίζοντας ότι έχουν απομείνει ελάχιστοι αναισθησιολόγοι.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, στην εκδήλωση μίλησε και ο αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής Μεταμοσχεύσεων ΑΠΘ στην πανεπιστημιακή κλινική του Ιπποκράτειου, Νίκος Αντωνιάδης, ο οποίος σημείωσε ότι δεν μπορούσαν να προγραμματιστούν μεταμοσχεύσεις ακόμα και πριν την πανδημία, με την κατάσταση όμως να έχει επιδεινωθεί από την πανδημία και μετά.

Αναμφίβολα έχουμε να κάνουμε με τριτοκοσμικές καταστάσεις που ντροπιάζουν κάθε έννοια πρόνοιας του κράτους. Ασθενείς που παλεύουν για τη ζωή τους και κάθε μέρα που περνά είναι κρίσιμη για την υγεία τους, να αντιμετωπίζονται από το σύστημα που υποτίθεται μεριμνά γι’ αυτούς με τόση αδιαφορία και απανθρωπιά. Αντί να ενισχυθεί το σύστημα Υγείας άμεσα με έμψυχο εκπαιδευμένο υλικό που θα σώσει ζωές, ο Θάνος Πλεύρης θέτει προτεραιότητες στο πόσοι θα εγγραφούν στον… «προσωπικό γιατρό» και πως θα διοχετευτούν τα… νέα εμβόλια.

Με την υποβάθμιση της δημόσιας Υγείας που έχει προωθήσει η κυβέρνηση, οι αναισθησιολόγοι μοιραία προτιμούν την επιλογή να εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλες ελλείψεις σε νοσοκομεία της χώρας. Ο Θάνος Πλεύρης δήλωσε από τη ΔΕΘ πως «γίνεται μια προσπάθεια προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή και στο νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη, θα υπάρχουν πολύ περισσότερα κίνητρα στους γιατρούς να παραμείνουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας».

Μέχρι να βρεθεί αυτή η «χρυσή τομή» (και αν βρεθεί πραγματικά), πολλοί άνθρωποι-ακόμα και παιδιά, βλέπουν τη ζωή τους να κρέμεται από μια κλωστή, μόνο και μόνο επειδή έχουν την ατυχία να ζουν σε μια χώρα με δημόσια Υγεία που «γκρεμίζεται» χάριν των ιδιωτικών συμφερόντων…