Ο Άγιος Πορφύριος, ο καυσοκαλυβίτης. Ένας από τους τρεις νεοκηρυχθέντες πρόσφατα αγίους

Ο Άγιος Πορφύριος γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1906, στο χωριό, Άγιος Ιωάννης, στην Εύβοια.

Οι γονείς του αγαπούσαν τον Θεό και ήταν στο επάγγελμα γεωργοί. Φτωχοί και πολύτεκνοι, καθώς ήταν, δυσκολεύονταν πολύ να τα καταφέρουν στα καθημερινά έξοδα. Για τον λόγο αυτό τα παιδιά αναγκάστηκαν να βρουν εργασία και ο πατέρας να ξενιτευτεί στην Αμερική.

Από μικρός στα βάσανα ο επτάχρονος Βαγγέλης (πριν γίνει μοναχός, αυτό ήταν το όνομά του). Εργάστηκε σκληρά για 4 χρόνια. Παρόλα τα βάσανά του ήταν συνεπής στην προσευχή και στην ανάγνωση βίων αγίων. Οι ιστορίες αυτές τον συγκινούσαν και αυτές ήταν η αφορμή να φύγει στο Άγιο Όρος με σκοπό να ασκητέψει. Αγαπημένος του Άγιος ήταν ο Ιωάννης, ο Καυσοκαλυβίτης.

Στο Άγιο Όρος πήγε να μονάσει και να διδαχθεί κοντά σε δύο αυστηρούς γέροντες. Κοντά τους έγινε μοναχός και  πήρε το όνομα Νικήτας. Λόγοι υγείας όμως τον ανάγκασαν να αφήσει οριστικά την μοναστική πολιτεία. Στα 20 χρόνια του τον βρίσκουμε στις Λεύκες της Εύβοιας να έχει χειροτονηθεί ιερέας. Εκεί πήρε και το όνομα Πορφύριος. Στον Άγιο Χαράλαμπο Λευκών διετέλεσε ως αρχιμανδρίτης και εξομολόγος 12 χρόνια. Λίγο αργότερα ξεσπά ο πόλεμος του 1940 και προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Πολυκλινική Αθηνών. Τα 30 αυτά χρόνια στο νοσοκομείο φροντίζει και ανακουφίζει χιλιάδες ψυχές ακατάπαυστα.

Το 1955 αποσύρεται καταπονημένος από την υγεία του για να ασκηθεί περισσότερο πνευματικά στα Καλλίσια Αττικής και λίγο αργότερα, το 1979, στο Μήλεσι, στην περιοχή Ωροπού της Αττικής. Σκοπός του ήταν να ιδρύσει μονή. Παρόλα τα προβλήματα της υγείας του αλλά και την μεγάλη του ηλικία ο Γέροντας εργαζόταν συνέχεια και κάτω από αντίξοες συνθήκες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην αρχή ζούσε κυριολεκτικά σε παράγκα. Το 1990 χτίζεται και το καθολικό της μονής και το όνειρό του εκπληρώνεται. Το μοναστήρι, για το οποίο τόσο μόχθησε, ήταν έτοιμο.

Ολοκληρώνοντας  τις εργασίες της μονής και βλέποντας ότι πλησιάζει η ώρα της αναχώρησης για την ουράνια ζωή, αποφασίζει να μεταβεί στο Άγιο Όρος. Η ιδέα να τελειώσει την πνευματική του ζωή έτσι όπως την άρχισε στα Καυσοκαλύβια τον γοήτευε. Μετά από 6 μήνες, 2 Δεκεμβρίου του 1991, άφησε την τελευταία του πνοή στο καλύβι του Αγίου Γεωργίου. Την ημέρα αυτή τον τιμά η εκκλησία μας μετά την κατάταξή τους στους Αγίους στις 27 Νοεμβρίου του 2013.

Τα θαύματα του Αγίου Πορφυρίου

Ο Άγιος είχε προορατικό χάρισμα από μικρός. Εκτός αυτού και άλλα χαρίσματα και θαυμαστά τον αξίωσε ο Θεός. Εδώ λόγω έλλειψης χώρου θα αναφερθούμε σε ένα μόνο.

Ο γιος μου γεννήθηκε πρόωρα και είχε σοβαρό αναπνευστικό πρόβλημα. Έτρεξα αμέσως στον Γέροντα, για τον οποίο είχα ακούσει τόσα και τόσα εκπληκτικά πράγματα και του ζήτησα να μεσιτεύσει στον Θεό να δοθεί μια λύση στο πρόβλημα του παιδιού μου. Μπαίνοντας στο δωμάτιο όπου βρισκόταν, ένιωσα ότι βρισκόμουν μπροστά σ΄ έναν άνθρωπο ο οποίος ζούσε κατά Θεό. Του είπα το πρόβλημα κι αυτός αμέσως μου είπε:

– Να πας αυτή τη στιγμή να βρεις τους γιατρούς και να τους πεις ν΄ αφήσουν το οξυγόνο στο παιδί σου, να μην του το αφαιρέσουν. Πάντως το παιδί σου θα γίνει καλά, δεν θα πάθει απολύτως τίποτε.

Πράγματι, είπα στην προϊσταμένη ν΄ αφήσουν το οξυγόνο. Η απάντησή της ήταν:

– Αυτό είναι δουλειά δική μας. Εμείς γνωρίζουμε πόσο πρέπει ν΄ αφήσουμε το οξυγόνο στο παιδί και πότε πρέπει να το αφαιρέσουμε.

Το είπα και στον γιατρό, ο οποίος συμφώνησε με την προϊσταμένη. Πήγα σπίτι μου και στις δωδεκάμισι το βράδυ με ειδοποίησαν να πάω επειγόντως στο νοσοκομείο, γιατί η κατάσταση της υγείας του παιδιού μου ήταν πολύ σοβαρή. Εκεί μου ανακοίνωσαν ότι το παιδί μου είχε αιμορραγία στους πνεύμονες κι ότι οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε. Κι αυτό έγινε διότι είχαν αφαιρέσει το οξυγόνο από το παιδί, παρά το ότι τους είχα παρακαλέσει για το αντίθετο. Έτρεξαν τότε οι συγγενείς μου, που ήταν εκεί, έφεραν έναν ιερέα, βαπτίσαμε στο παιδί στον αέρα και του δώσαμε το όνομα του αγίου Στυλιανού.

Τότε έγινε το δεύτερο θαύμα. Από εκείνη τη στιγμή το παιδί μου έγινε τελείως καλά· δηλαδή, πραγματοποιήθηκε και το δεύτερο, που μου είπε ο Γέροντας: «Το παιδί σου θα γίνει τελείως καλά, δε θα πάθει τίποτε».

Συμβουλές του Αγίου από ομιλίες του:

• Όταν είσαι σ΄ ένα κατασκότεινο δωμάτιο, μη χτυπάς το σκοτάδι για να το διώξεις. Δεν φεύγει έτσι. Άνοιξε το παράθυρο στο φως, δηλαδή δώσου στην αγάπη του Χριστού και τότε χωρίς κόπο φεύγει το σκοτάδι.
• «Όταν έρχεται ο κακός λογισμός, η μελαγχολική σκέψη, ο φόβος, ο πειρασμός να σε καταλάβει, μην πολεμάς μαζί τους να τα διώξεις. Άνοιξε τα χέρια σου στην αγάπη του Χριστού και σε παίρνει στην αγκαλιά του και χάνονται αυτά μόνα τους».
• «Όταν ο κήπος της ψυχής σου είναι γεμάτος αγκάθια (πάθη), μην προσπαθείς να τα ξεριζώσεις και βρίσκεσαι διαρκώς τραυματισμένος και μολυσμένος από την ασχολία σου μαζί τους. Δώσε όλη τη δύναμη σου στα λουλούδια της ψυχής σου, πότισέ τα, και τότε τ΄ αγκάθια θα ξεραθούν μόνα τους. Και το καλύτερο λουλούδι είναι η αγάπη σου στον Χριστό. Αν ποτίσεις αυτήν και αναπτυχθεί, όλα τα αγκάθια μαραίνονται».

Θάνος Ανδρεάδης