Ομολογία πίστης ο Πέτρος Ξεκούκης: «Πιστεύω, αγαπάω και ελπίζω στον Χριστό»

Ένα φωτεινό σημάδι αισιοδοξίας μέσα στην καταχνιά του ταραγμένου καιρού μας είναι πως το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότεροι δημοφιλείς καλλιτέχνες ομολογούν με παρρησία την πίστη τους στον Θεό. Μετά την πρόσφατη συνέντευξη του Νίκου Οικονομόπουλου που δήλωσε περήφανα πως είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, και ο αγαπητός ηθοποιός Πέτρος Ξεκούκης αναφέρθηκε στην σχέση του με τον Θεό άλλα και σε θέματα που αφορούν την πατρίδα μας.

Μιλώντας στο περιοδικό 7 ΜΕΡΕΣ TV, o Πέτρος Ξεκούκης ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο πολέμου στην Ελλάδα και δήλωσε σίγουρος πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν την εδαφική κυριαρχία τους. Συγκεκριμένα είπε:

 «Το πιστεύω με όλη μου την ψυχή! Αν συμβεί κάτι, που το απεύχομαι, θα δείτε τι σημαίνει αγάπη για την πατρίδα. Αυτή κυλάει στο DNA του Έλληνα.

Όταν ο Κολοκοτρώνης έλεγε “η Παναγία έβαλε την υπογραφή της για την απελευθέρωση της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω”, πίστευε στον παντοδύναμο Θεό, ότι οι Έλληνες δεν θα χάσουν και ότι είναι το δίκιο με το μέρος τους. Οι Έλληνες δεν προκαλούν πολέμους και ιστορικά αν το δείτε».

Ακριβώς αυτή είναι η στάση που θα έπρεπε να τηρεί ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα. Παρά τα κύματα ενδοτικής προπαγάνδας που χτυπούν τον ελληνικό λαό και επιχειρούν να δημιουργήσουν κλίμα ηττοπάθειας και απογοήτευσης, αρκεί μόνο μια «σπίθα» για να εκτοξευθεί το ηθικό των Ελλήνων και να δώσει στον εχθρό την ίδια διαχρονική απάντηση που δίνουν γενιές και γενιές Ελλήνων απέναντι σε κακόβουλους εισβολείς.

Αυτό είναι το «DNA» των Ελλήνων που παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο, όσο και αν μας φαίνεται σήμερα «υπνωτισμένη» η Ελληνική κοινωνία.

Όπως πριν από 200 χρόνια, έτσι και σήμερα οι Έλληνες γνωρίζουν πως αυτή η χώρα συμπορεύεται με την προστασία της Παναγίας. Την «υπέρμαχο στρατηγό» έβλεπε να σκεπάζει την Ελλάδα και ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, και μόνο με την θεϊκή βοήθεια το αδύνατο της Ελληνικής Επανάστασης, έγινε δυνατό και έκανε όλο τον δυτικό κόσμο να παραμιλά.

Όταν ο Πέτρος Ξεκούκης ρωτήθηκε για το εάν πιστεύει στον Θεό, απάντησε:

«Αυτή είναι η ουσία της ύπαρξής μου. Πιστεύω, αγαπώ και ελπίζω στον Χριστό. Ως Πέτρος συνομιλώ με τον Θεό, έχω διαπροσωπική σχέση μαζί Του. Του λέω τους προβληματισμούς μου, Τον ευγνωμονώ, Του μιλάω για τα όνειρά μου, Του ζητάω υγεία για τη σύζυγό μου και τα τρία παιδιά μας. Τον ευχαριστώ που μου χάρισε μια όμορφη οικογένεια. Ελπίζω στη χάρη του Θεού και ότι δεν θα μας αφήσει χωρίς προστασία».

Όπως έλεγε και ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: «Ο Χριστός είναι φίλος μας, είναι αδερφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το παν. Το φωνάζει: “Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε;”. Είμαστε αδέλφια. Τον Χριστό να Τον αισθανόμαστε φίλο μας. Το βεβαιώνει ο ίδιος, όταν λέει: «Υμείς φίλοι μου εστέ…».

Αυτό ακριβώς το νόημα περιγράφει και ο λαοφιλής ηθοποιός. Αντιμετωπίζει τον Χριστό ως φίλο του και όχι σαν υπερφυσικό «χωροφύλακα», έτσι όπως τον αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν μεν ότι υπάρχει Θεός, άλλα δεν έχουν εντρυφήσει στη διδασκαλία της Ορθοδοξίας.

Ο Χριστός εκτός από Πατέρας όλων, (πρέπει να) είναι και ο καλύτερος φίλος μας και η βαθύτερη ουσία της ύπαρξής μας. Σε αυτόν να απευθυνόμαστε για όλα τα προβλήματα μας, τις έγνοιες μας, τους φόβους μας, τις ευχές και προσευχές μας, τα όνειρα και τις ελπίδες μας. Τέτοια σχέση θέλει ο Θεός με τους ανθρώπους. Σχέση αγάπης και όχι φόβου.

Ο άνθρωπος χρειάζεται να προσπαθεί να γνωρίσει περισσότερο τον Θεό, γιατί μόνο αν τον γνωρίσει θα τον αγαπήσει. Δεν μπορούμε να αγαπάμε κάτι το άγνωστο. Η σχέση μας με τον Θεό είναι προσωπική φιλία και κοινωνία. Αν πλησιάζουμε τον Θεό υπό τον φόβο της τιμωρίας ή με συμφεροντολογικά κριτήρια τότε χάνεται η χαρά αυτής της ιερής σχέσης, όπως ακριβώς θα χανόταν και σε μια φιλία μεταξύ ανθρώπων. Και αν δεν πρέπει να έχουμε τέτοια συμπεριφορά απέναντι σε έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον προς τον θεάνθρωπο Χριστό που σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας…