Τι σημαίνει η νέα περίοδος Τραμπ για ΕΕ και Ελλάδα;

Δεν το λες και μικρό πράγμα από εκεί που κάποτε τον αποθέωνε όλο το Κογκρέσο, φτάσαμε στο σήμερα όπου ο Μητσοτάκης δεν είδε ούτε… ζωγραφιστή την ορκωμοσία Τραμπ. «Persona non grata» ο Κυριάκος από τη νέα εποχή στις ΗΠΑ και μάλιστα σε μια περίοδο που οι ευρωπαίοι ηγέτες καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλον.

Οι κυβιστήσεις της ελληνικής κυβέρνησης δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα στον κατευνασμό των Ρεπουμπλικανών. Μάλλον θα λέγαμε ότι έκαναν και τα πράγματα χειρότερα, αφού ο Τραμπ έχει δείξει ότι είναι τύπος που σέβεται περισσότερο τους ηγέτες με σταθερή πολιτική, ακόμα και αν είναι εντελώς αντίθετος με τις θέσεις τους. Όμως εκείνους τους ηγέτες που ο λόγος τους δεν αξίζει τίποτα (επειδή αλλάζει συνέχεια) ο Τραμπ τους αντιμετωπίζει με αποστροφή γιατί έχει νοοτροπία επιχειρηματία.

Το ερώτημα είναι, τι θα σημάνει για τη χώρα μας η αλλαγή ηγεσίας στις ΗΠΑ; Οι ηγέτες της ΕΕ που λειτουργούσαν ως «πουλέν» των Δημοκρατικών (όπως είναι ο Μητσοτάκης), ακολουθούν εντελώς αντίστροφες πολιτικές από τους στόχους του Τραμπ. Αντικατάσταση πληθυσμών μέσω της μετανάστευσης, woke ατζέντα, πράσινη μετάβαση, λογοκρισία και στήριξη του πολέμου στην Ουκρανία.

Τι σημείο διπλωματικής επαφής μπορεί να βρει με αυτές τις πολιτικές ο Τραμπ, εφόσον έχει προαναγγείλει ότι θα πράξει τα ακριβώς αντίθετα; Είναι ξεκάθαρο ότι οι διμερείς σχέσεις ΕΕ – Αμερικής δεν μπορούν να πάνε πουθενά αν δεν «ξηλωθούν» οι ηγέτες του προηγούμενου στάτους. Και το μομέντουμ είναι ευνοϊκό για κάτι τέτοιο, αφού ήδη οι λαοί της Ευρώπης αηδιασμένοι από τις ψευτοπροοδευτικές κυβερνήσεις, στρέφονται προς τα συντηρητικά κόμματα. Ήδη πριν ορκιστεί πρόεδρος ο Τραμπ, δόθηκε «γραμμή» για επίθεση στις φθαρμένες ηγεσίες της ΕΕ, με τον Ίλον Μασκ να παρεμβαίνει άμεσα στην πολιτική κατάσταση της Γερμανίας.

Στην Ελλάδα ακόμα δεν χτυπήσει φανερά η… καμπάνα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά τα μαντάτα από την ομογένεια είναι μαύρα. Ακούγεται ότι στα σαλόνια της ορκωμοσίας Τραμπ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν «εξόριστη» ακόμα και στα πηγαδάκια. Άλλωστε δεν υπήρξε άλλος Έλληνας πρωθυπουργός που να έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με τους Δημοκρατικούς.

Έχοντας χάσει κάθε εκτίμηση από τη νέα ηγεσία των ΗΠΑ, ο Μητσοτάκης ποντάρει ότι θα τον σώσουν οι παραδοσιακές ελληνο – αμερικανικές μπίζνες στα εξοπλιστικά και αλλού. Και βεβαίως ποντάρει στον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας, σε μια περίοδο που τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή είναι «κλειδί» για τους μεγάλους παίκτες της γεωπολιτικής σκακιέρας.

Ωστόσο η κυβέρνηση Τραμπ δείχνει αποφασισμένη να ακολουθήσει το δόγμα «όλα ή τίποτα» με την Ευρώπη, μη διστάζοντας ακόμα και να την αποσταθεροποιήσει προκειμένου να πετύχει τους οικονομικούς και γεωπολιτικούς στόχους των ΗΠΑ.

Σε αυτό το κάδρο αστάθειας μπαίνει και ο Έλληνας πρωθυπουργός, που για λεπτομέρειες θα εξαρτηθεί αν τον συμπαρασύρει το «ξήλωμα» των αντι – Τραμπ κυβερνήσεων ή αν θα του χαριστεί λίγος ακόμα πολιτικός χρόνος. Για πολύ χρόνο δεν το συζητάμε καν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρείται πολιτικό «προϊόν» που έληξε μαζί με τους Δημοκρατικούς.

Το ανησυχητικό ερώτημα είναι τι θα γίνει αν από τη μία πλευρά έχουμε τις ΗΠΑ να απομακρύνονται από την ΕΕ και ταυτόχρονα έχουμε και μια Ευρώπη που καταρρέει. με χώρες να κινούνται στην εσωστρέφεια. Τότε η μόνη… εξωστρεφής χώρα που θα μείνει στην περιοχή θα είναι η Τουρκία. Λέγοντας εξωστρεφής, εννοούμε επεκτατική…