Ο διαιτητής που έκανε πέτρα, μολύβι, ψαλίδι, χαρτί και αποκλείστηκε
Όταν ο διαιτητής David McNamara ξέχασε το νόμισμα πριν από αγώνα, σκέφτηκε μια εναλλακτική που κανείς δεν περίμενε: πρότεινε στις παίκτριες να παίξουν «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί».
Ήταν Νοέμβριος του 2018 όταν ο David McNamara, διαιτητής στην κορυφαία κατηγορία γυναικείου ποδοσφαίρου στην Αγγλία, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα απρόσμενο πρόβλημα: είχε ξεχάσει το νόμισμα για το στρίψιμο που καθορίζει ποια ομάδα ξεκινά. Ο αγώνας μεταξύ Manchester City και Reading είχε μόλις ξεκινήσει και οι παίκτριες περίμεναν την έναρξη. Ο McNamara δεν έχασε την ψυχραιμία του. Αντί για το συνηθισμένο στρίψιμο, πρότεινε κάτι που μάλλον δεν είχε συμβεί ποτέ στην ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου: «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί».
Οι αρχηγοί των ομάδων, αν και έκπληκτες, συμφώνησαν και έπαιξαν το παιδικό παιχνίδι στο κέντρο του γηπέδου, με τον αγώνα να ξεκινά κανονικά λίγα δευτερόλεπτα αργότερα. Όμως το συμβάν δεν πέρασε απαρατήρητο. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αγγλίας (FA), μόλις πληροφορήθηκε το περιστατικό, προχώρησε σε πειθαρχική διαδικασία. Για την Ομοσπονδία, η μη τήρηση του πρωτοκόλλου, ακόμα και σε μια φαινομενικά μικρή λεπτομέρεια, όπως το στρίψιμο του νομίσματος, θεωρήθηκε σοβαρή παράβαση.
Η τιμωρία ήρθε γρήγορα: τρεις εβδομάδες αποκλεισμός από κάθε διαιτητική δραστηριότητα. Παρά τις αντιδράσεις πολλών παικτριών και φιλάθλων που θεώρησαν την απόφαση υπερβολική, η FA επέμεινε ότι οι κανόνες υπάρχουν για να εφαρμόζονται με συνέπεια, ακόμα κι αν η λύση του McNamara ήταν ευρηματική και στιγμιαία.
Η ιστορία έγινε viral, με διεθνή μέσα να μεταδίδουν την είδηση ως ένα από τα πιο παράξενα περιστατικά που έχουν συμβεί ποτέ πριν από τη σέντρα ενός αγώνα. Ο ίδιος ο McNamara δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις, αλλά συνάδελφοί του τον περιέγραψαν ως έναν επαγγελματία με συνέπεια και εμπειρία. Το παράδοξο είναι ότι η ίδια η FIFA δεν ορίζει υποχρεωτική τη χρήση νομίσματος συγκεκριμένου τύπου, αρκεί να τηρείται η διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, η παρατυπία καταγράφηκε.
Η περίπτωση του David McNamara θυμίζει πώς ακόμη και οι πιο μικρές λεπτομέρειες σε έναν κανονισμό μπορούν να πάρουν δυσανάλογες διαστάσεις όταν συναντούν τη γραφειοκρατία και την αυστηρότητα του επαγγελματικού αθλητισμού. Και όμως, αυτό το απλό παιχνίδι με τα χέρια έγραψε ιστορία. Όχι για το αποτέλεσμα, αλλά για τον τρόπο που ξεκίνησε ένας αγώνας.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
