Ο Έλληνας πρίγκιπας που ήταν καλύτερος στη ζωγραφική από ό,τι στο τένις

Ο πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας είχε πολλά ενδιαφέροντα, αλλά ξεχώριζε κυρίως για δύο: το τένις και τη ζωγραφική. Αν και λάτρευε τον αθλητισμό και ήταν μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, δεν φημιζόταν για τις ικανότητές του στο άθλημα. Στην πραγματικότητα, οι εφημερίδες της εποχής δεν ήταν ιδιαίτερα ευγενικές μαζί του, καθώς τον σατίριζαν για τις επιδόσεις του στο γήπεδο. Μπορεί να είχε το πάθος, αλλά μάλλον δεν είχε το ταλέντο.

Αντίθετα, στη ζωγραφική τα κατάφερνε πολύ καλύτερα. Είχε έντονη καλλιτεχνική κλίση και αφιέρωνε πολύ χρόνο στη δημιουργία έργων τέχνης. Μάλιστα, για να μην επηρεαστεί η άποψη του κόσμου από την πριγκιπική του καταγωγή, υπέγραφε τα έργα του με το ψευδώνυμο “Nicolas Leprince”. Ήταν ένας τρόπος να αποδείξει ότι η τέχνη του είχε αξία από μόνη της και δεν βασιζόταν στο όνομά του.

Τα έργα του περιλάμβαναν τοπία, πορτρέτα και σκηνές της καθημερινότητας. Ένα από τα πιο γνωστά του είναι η “Ακρόπολη”, ζωγραφισμένη σε ξύλο, καθώς και το πορτρέτο του βασιλιά Γεωργίου Β’. Οι πίνακές του είχαν λεπτομέρεια και ζωντανά χρώματα, στοιχεία που δείχνουν ότι η ζωγραφική δεν ήταν απλώς ένα χόμπι, αλλά κάτι που τον εξέφραζε βαθιά.

Ίσως το τένις να μην του ταίριαζε όσο η τέχνη. Όμως, αυτό δεν τον εμπόδισε από το να το αγαπά και να το εξασκεί με επιμονή, ακόμα κι αν δεν ήταν ο καλύτερος στο γήπεδο. Σήμερα, τα έργα του είναι μέρος της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, και αν κάτι είναι σίγουρο, είναι ότι ο πρίγκιπας Νικόλαος ήταν πολύ καλύτερος ζωγράφος απ’ ό,τι τενίστας!