Ο Λύκος του Υμηττού: Το διπλό έγκλημα στη στάνη που συγκλόνισε την Ελλάδα
Το διπλό έγκλημα στον Υμηττό το 1963 συγκλόνισε την Ελλάδα και έμεινε γνωστό μέσα από την υπόθεση του «Λύκου του Υμηττού».
Μια ζεστή νύχτα του Αυγούστου του 1963, ο Υμηττός έγινε σκηνικό ενός από τα πιο σκοτεινά εγκλήματα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Στη στάνη των αδελφών Σιώκου, πάνω από το δάσος της Καισαριανής, βρέθηκαν νεκροί ο 45χρονος κτηνοτρόφος Ξενοφών Σιώκος και η 39χρονη Λέλα Κοφινά, χήρα και μητέρα ενός παιδιού με αναπηρία.
Η υπόθεση, την οποία αφηγείται ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος στο podcast της LiFO, έμεινε στην εγκληματολογική ιστορία ως το έγκλημα του «Λύκου του Υμηττού». Όχι μόνο για τη βαρβαρότητα της πράξης, αλλά και για τον τρόπο που ο δράστης προσπάθησε να στήσει ένα σχέδιο παραπλάνησης των αρχών.
Όλα άρχισαν το βράδυ της 16ης Αυγούστου 1963, όταν ο αδελφός του Ξενοφώντα έφτασε αλλόφρων στο φυλάκιο της Αεροπορίας και φώναξε ότι στη στάνη είχαν πέσει πυροβολισμοί. Ο διοικητής του στρατοπέδου, μαζί με τρεις σμηνίτες, ακολούθησε τον κτηνοτρόφο μέσα στη νύχτα. Λίγο αργότερα, μπροστά στην καλύβα, αντίκρισαν δύο πτώματα.
Το στοιχείο που έλυσε τον γρίφο
Στην αρχή, η Χωροφυλακή δεν είχε καθαρό κίνητρο. Τα χρήματα, τα χρυσαφικά και το ρολόι των θυμάτων είχαν μείνει άθικτα, άρα η ληστεία απομακρυνόταν. Το στοιχείο που άνοιξε τον δρόμο ήταν μια ανυπόγραφη συναλλαγματική που βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος.
Το όνομα πάνω στο χαρτί οδήγησε στον 42χρονο Πολυζώη, υπάλληλο της ΔΕΗ, πρώην αστυνομικό, οικοδόμο και εκκλησιαστικό επίτροπο. Είχε ανοιχτούς λογαριασμούς και με τα αδέλφια Σιώκου και με τη Λέλα Κοφινά. Με τους πρώτους είχε δικαστική διαμάχη για ζημιές σε πρόβατα. Στη γυναίκα χρωστούσε χρήματα, τα οποία εκείνη ζητούσε πίσω πιεστικά.
Η έρευνα στο σπίτι του έφερε νέα στοιχεία: καραμπίνα, φυσίγγια που έλειπαν, ρούχα με ίχνη αίματος και αντιφάσεις στο άλλοθί του. Καθοριστικές ήταν και οι μαρτυρίες ταξιτζήδων, που τον αναγνώρισαν και επιβεβαίωσαν τις μετακινήσεις του πριν και κατά τη νύχτα του εγκλήματος.
Το σχέδιο και η καταδίκη
Σύμφωνα με την υπόθεση που σχημάτισαν οι αρχές, ο Πολυζώης παρέσυρε τη Λέλα στον Υμηττό με πρόσχημα ότι θα τακτοποιούσε οικονομική εκκρεμότητα. Είχε όμως ήδη προετοιμάσει το έγκλημα. Την ανάγκασε να υπογράψει χαρτί ότι δεν είχε απαιτήσεις από εκείνον και στη συνέχεια σκότωσε την ίδια και τον Ξενοφώντα Σιώκο με καραμπίνα.
Αρχικά προσπάθησε να παρουσιάσει το διπλό φονικό ως ατύχημα και σύγκρουση που ξέφυγε. Τα ευρήματα όμως τον διέψευσαν. Οι ιατροδικαστές μίλησαν για εκτέλεση από κοντινή απόσταση και για χαριστικές βολές.
Η δίκη έγινε τον Νοέμβριο του 1964 στο Κακουργιοδικείο Αθηνών. Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να εμφανιστεί ως θύμα, μίλησε για «κακιά στιγμή» και αρνήθηκε μέρος των πράξεων. Το δικαστήριο δεν πείστηκε. Καταδικάστηκε δις εις θάνατον.
Στις 5 Απριλίου 1968, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη του, ο Πολυζώης εκτελέστηκε στην Κέρκυρα. Ο «Λύκος του Υμηττού» πέρασε έτσι στην ιστορία όχι μόνο ως δράστης ενός διπλού εγκλήματος, αλλά και ως μια υπόθεση που δείχνει πώς ένα μικρό χαρτί, μια συναλλαγματική πεσμένη στο χώμα, μπορεί να ξετυλίξει ολόκληρο κουβάρι βίας, χρεών και εκδίκησης.
Ακούστε το podcast
