Πώς ο Hugo Boss έντυσε το πιο σκοτεινό πρόσωπο της Ιστορίας
Πώς ο Hugo Boss έγινε ο ράφτης του τρόμου και έντυσε το πιο σκοτεινό πρόσωπο της Ιστορίας. Μια άγνωστη πλευρά πίσω από το διάσημο όνομα.
Ήταν μια εποχή που ο φόβος φορούσε στολή. Στιβαρές γραμμές, σκούρα χρώματα, στιλέτο γιακαδάκια. Η εικόνα του τρόμου έπρεπε να είναι επιβλητική, ασυγχώρητα τέλεια, φτιαγμένη για να προκαλεί υποταγή πριν καν ακουστεί μια διαταγή. Και πίσω από αυτήν την εικόνα, πίσω από τα κουμπιά και τα ραμμένα σύμβολα του τρόμου, στεκόταν ένας άνθρωπος: ο Hugo Boss.
Γεννημένος το 1885 στη Γερμανία, ο Hugo Boss ξεκίνησε ως ένας απλός ράφτης. Όμως με την άνοδο των Ναζί στη Γερμανία, η μοίρα του έμελλε να αλλάξει δραματικά. Το εργοστάσιό του στο Metzingen εξασφάλισε συμβόλαια για την κατασκευή στολών. Όχι απλών στρατιωτικών στολών – αλλά εκείνων που θα γίνονταν τα σύμβολα του μεγαλύτερου εφιάλτη της ανθρωπότητας: τις στολές των SS, της SA, της Χιτλερικής Νεολαίας.
Ο ίδιος ο Boss δεν σχεδίασε τα κομψά αλλά σκοτεινά ρούχα των SS. Τη βασική σχεδίαση την έκαναν οι Karl Diebitsch και Walter Heck. Εκείνος όμως ήταν υπεύθυνος να τα φέρει στη ζωή – να τα ράψει, να τα παραδώσει, να ντύσει το σκοτάδι με ύφασμα και κλωστή. Και το έκανε με τέτοια ποιότητα, που μέχρι και σήμερα το όνομά του προκαλεί διχασμένα συναισθήματα.
Μεσούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το εργοστάσιο του Hugo Boss χρησιμοποίησε ακόμα και καταναγκαστικά εργατικά χέρια, αιχμάλωτους πολέμου και πολιτικούς κρατούμενους. Ράβανε για τη μηχανή τρόμου που σάρωνε την Ευρώπη. Κάθε βελονιά, κάθε ραφή, σήμαινε μια ακόμη πιο τρομακτική εικόνα στα μάτια του κόσμου.
Όταν το Τρίτο Ράιχ κατέρρευσε, ήρθε και η ώρα της κρίσης. Ο Hugo Boss κρίθηκε ως «ωφελημένος υποστηρικτής» του ναζιστικού καθεστώτος. Του επιβλήθηκε πρόστιμο, αλλά συνέχισε να ζει ως επιτυχημένος επιχειρηματίας μέχρι το 1948, οπότε και πέθανε. Η εταιρεία Hugo Boss, μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να απομακρυνθεί από το παρελθόν της και να χτίσει από την αρχή το όνομά της.
Κι όμως, η κληρονομιά εκείνης της σκοτεινής περιόδου δεν σβήστηκε ποτέ εντελώς. Γιατί κάθε φορά που βλέπεις μια στολή γεμάτη αυστηρότητα και απειλή, κάπου στο βάθος υπάρχει ακόμα το αποτύπωμα εκείνης της ραπτομηχανής. Και το όνομα του ανθρώπου που την κράτησε.