Την έψαχναν σε ποτάμια και δάση. Ήταν 2 μέτρα μακριά τους, κρυμμένη σε μια ντουλάπα. Η τραγωδία που σόκαρε τον κόσμο όλο
Ένα κοριτσάκι 4 ετών πέθανε από πείνα και φόβο μέσα σε μια ντουλάπα, δίπλα στο σπίτι της. Το έψαχναν για μέρες, μα κανείς δεν άνοιξε εκείνη την πόρτα. Μια τραγωδία που συγκλόνισε τις ΗΠΑ και άλλαξε τους κανόνες ασφαλείας.
Ήταν 25 Φεβρουαρίου 1957 όταν η 4χρονη Mary Jane Barker βγήκε να παίξει με το σκυλάκι της φίλης της. Από εκείνη τη στιγμή, χάθηκε. Η αστυνομία κινητοποιήθηκε αμέσως. Περισσότεροι από 1.000 εθελοντές την έψαχναν νυχθημερόν. Πέρασαν ποτάμια, δάση, χωματερές. Σκέφτηκαν απαγωγή, έψαξαν ακόμα και παιδόφιλους. Όμως η απάντηση ήταν δίπλα τους.
Στις 3 Μαρτίου, η φίλη της Mary, η 6χρονη Maria, μπήκε μαζί με τη μητέρα της στο άδειο, καινούργιο σπίτι της θείας της. Άνοιξε μια πόρτα ντουλάπας. Το σκυλάκι πετάχτηκε έξω ζωντανό. Η Mary ήταν μέσα, νεκρή, καθιστή, με το καπελάκι της.
Το παιδί είχε εγκλωβιστεί εκεί μέσα επί μέρες. Η ντουλάπα δεν είχε κλειδαριά, αλλά ένας εσωτερικός μηχανισμός με βίδα την έκανε σχεδόν αδύνατο να ανοιχτεί από μέσα. Η Mary δεν φώναξε. Ίσως γιατί φοβόταν. Ίσως γιατί είχε χάσει τη φωνή της από τον πανικό και την αδυναμία.
Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι δεν είχε φάει τίποτα από τη στιγμή της εξαφάνισής της. Πέθανε τρεις μέρες αργότερα, στις 28 Φεβρουαρίου, από πείνα και έκθεση στο κρύο. Το σκυλάκι επέζησε. Όταν το μελέτησαν, επιβεβαιώθηκε ότι ήταν μαζί της όλο αυτό το διάστημα.
Η είδηση σόκαρε την Αμερική. Ο δήμαρχος της πόλης διέταξε όλες οι ντουλάπες στα νέα σπίτια να μπορούν να ανοίγουν εύκολα και από μέσα. Η Mary έγινε σύμβολο μιας εποχής αθωότητας που τσακίστηκε από ένα αδιανόητο λάθος.
Το τραγικό της τέλος ενέπνευσε και την πρώτη κλήση για μια άλλη υπόθεση. Έναν ανώνυμο, νεκρό μικρό αγόρι σε ένα χαρτόκουτο. Το ραδιόφωνο είχε μόλις μεταδώσει την ιστορία της Mary. Ο οδηγός που βρήκε το αγόρι, τότε αποφάσισε να μιλήσει. Κι έτσι ξεκίνησε η υπόθεση του «Boy in the Box».
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
