Το θρυλικό τραγούδι του Μενιδιάτη που όλοι νομίζουν, και ΔΕΝ είναι, ερωτικό
Μια τραγική ιστορία κρύβεται πίσω από τη δημιουργία του
Πηγαίος ερμηνευτής με δικό του ηχόχρωμα και χαρακτήρα ο αλησμόνητος Μιχάλης Μενιδιάτης.
Είχα την χαρά και την ευλογία να με εμπιστευτεί και να γράψω τη βιογραφία του «Πετραδάκι Πετραδάκι έως την κορυφή» που κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Μένανδρος.
Την έκδοση προλογίζουν ο Μίμης Πλέσσας και ο Χρήστος Νικολόπουλος και με το δικό του τρόπο ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Σε αυτήν, ο Μιχάλης Μενιδιάτης αναφέρει:
«Οφείλω πολλά στον Απόστολο Καλδάρα, αυτόν τον ωραίο άνθρωπο και μεγάλο συνθέτη. Κάναμε παρέα με τον Αποστόλη, γίναμε φίλοι και κουμπάροι… Πηγαίνοντας στο σπίτι του Καλδάρα στην Κυψέλη, γνώρισα τη σύζυγό του, την υπέροχη κυρία Λούλα, και τη μεγάλη μας στιχουργό, την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Η Ευτυχία είχε τα ελαττώματά της, αλλά δεν πείραζε κανέναν. Είχαν γράψει με τον Καλδάρα το “Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις”, αλλά κολλούσαν στο ρεφρέν. Και έπρεπε κάτι να γίνει, γιατί το τραγούδι φαινόταν ότι ήταν επιτυχία. Ο Καλδάρας ήταν πολύ ψείρας στον στίχο.
Μια μέρα με παίρνει τηλέφωνο, μου λέει: «Μιχάλη,θα περάσω το μεσημέρι να σε πάρω να πάμε μια βόλτα». Ήρθε στο πατρικό μου, εκεί έμενα ακόμα, και πήγαμε στους Θρακομακεδόνες. Καθίσαμε σε μια ταβέρνα και κοιτάγαμε προς Αθήνα. Μου λέει: «Μα να μην μπορώ να βρω το ρεφρέν;». Άρχισα να ξεστομίζω κι εγώ διάφορες φράσεις, μήπως και τον παρακινήσω να βρει τον στίχο που του έλειπε. Είναι πια η εποχή που ο Καλδάρας περνούσε ένα μεγάλο προσωπικό πρόβλημα, που αργότερα του στέρησε απ’ τη ζωή την αγαπημένη του κορούλα…
Εκεί που καθόμαστε και αγναντεύαμε την Αθήνα κάτω απ’ τα πόδια μας, γυρνάει κάποια στιγμή, σηκώνεται απ’ την καρέκλα του και μου λέει: «Το βρήκα, Μιχάλη, πάμε». «Απόστολε, πάρε στιλό να το γράψεις». «Πάμε απ’ τη στιγμή που γράφτηκε εδώ, δεν χρειάζεται» και μου ’δειξε με το χέρι του το κεφάλι του. «Γράψ’ το, ρε Απόστολε, μην το ξεχάσεις» να του λέω εγώ. Και τι μου λέει:
Τι θα γίνω μες τη ζωή αν ξυπνήσω ένα πρωί
και κοιτάξω την αγκαλιά μου, από μέσα να λείπεις εσύ…
Ανατρίχιασα. Αυτό το τραγούδι, που ακόμα και σήμερα τραγουδιέται απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την Ελλάδα, και όλοι το θεωρούν ερωτικό, έχει στην ουσία άλλο νόημα».
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
