Το ζευγάρι που άφησε την Αθήνα μετά τις φωτιές και ξαναγεννήθηκε σε χωριό της Εύβοιας (video)
Ο Βαγγέλης και η Ευγενία άφησαν την Αθήνα μετά τις φωτιές και ξεκίνησαν μια νέα ζωή στην Οκτωνιά Ευβοίας, με δυσκολίες αλλά και περισσότερη ουσία.
Ο Βαγγέλης και η Ευγενία δεν έφυγαν από την Αθήνα για μια μικρή αλλαγή. Έφυγαν γιατί ένιωσαν ότι η ζωή τους εκεί είχε στενέψει. Οι φωτιές του 2021, ο καπνός και η αίσθηση ότι δεν υπήρχε πια καθαρό οξυγόνο έγιναν το σημείο που τους έσπρωξε να πάρουν την απόφαση.
Τότε είχαν ήδη τα δύο τους παιδιά. Η Χαρά ήταν πολύ μικρή και ο Κωνσταντίνος πήγαινε σχολείο. Δεν ήταν απλό να μαζέψουν μια οικογένεια και να φύγουν. Δεν ήταν διακοπές. Ήταν κανονική μετακόμιση, με όλα τα ρίσκα που έχει μια νέα αρχή.
Η απόφαση να αφήσουν την Αθήνα και η νέα αρχή στην Εύβοια
Ο προορισμός ήταν η Οκτωνιά, ένα χωριό στην Εύβοια που ο Βαγγέλης γνώριζε από παλιά. Όταν ήταν νεότερος, πήγαινε για κατασκηνώσεις στην παραλία της περιοχής, τη Μουρτερή. Ο τόπος δεν ήταν ξένος για εκείνον. Είχε ήδη μνήμη, εικόνες και μια αίσθηση επιστροφής.
Το πρώτο δύσκολο κομμάτι ήταν το σπίτι. Έπρεπε να βρουν κάτι να νοικιάσουν, κάτι που σε ένα χωριό δεν είναι πάντα εύκολο. Τελικά στάθηκαν τυχεροί. Βρήκαν χώρο, δοκίμασαν τη ζωή εκεί και σιγά σιγά κατάλαβαν ότι δεν ήθελαν να γυρίσουν πίσω αμέσως.
Η Ευγενία έκανε τη δική της μεγάλη τομή. Παραιτήθηκε από τη δουλειά της για να ακολουθήσει αυτή τη νέα διαδρομή. Η απόφαση δεν ήταν ρομαντική μόνο στα λόγια. Είχε κόστος, άγχος και αβεβαιότητα. Όμως ο κόσμος του χωριού τους αγκάλιασε και αυτό έκανε τα πρώτα βήματα πιο μαλακά.
Δεν κρύβουν ότι το μεγάλωμα παιδιών σε χωριό έχει δυσκολίες. Δεν υπάρχουν πάντα οι υποδομές που έχει μια πόλη. Δεν υπάρχει εύκολη βοήθεια κάθε στιγμή. Πρέπει συχνά οι γονείς να φτιάξουν μόνοι τους αυτό που λείπει.
Αυτό προσπάθησαν να κάνουν και εκείνοι. Μαζί με άλλους γονείς και με τους συλλόγους του χωριού, βοήθησαν να στηθούν δράσεις για τα παιδιά. Όχι κάτι μεγάλο και φανταχτερό. Πράγματα απλά, αλλά σημαντικά. Να έχουν τα παιδιά παρέα, δραστηριότητες και ζωή γύρω τους.
Η καθημερινότητα, οι δυσκολίες και η επιλογή που επαναλαμβάνεται
Η καθημερινότητα του Βαγγέλη άλλαξε τελείως. Ξυπνά νωρίς, φροντίζει τα ζώα, μετά δουλεύει από το γραφείο του στο σπίτι και αργότερα επιστρέφει ξανά στα ζώα. Η μέρα έχει ρυθμό, χώμα, δουλειά και ησυχία. Δεν έχει την ένταση της πόλης, αλλά έχει άλλου είδους ευθύνη.
Η Ευγενία είχε μέσα της πιο οικεία αυτή την πλευρά. Μεγάλωσε σε χωριό και είχε βιώματα με κότες, ζώα και πιο κοντινή σχέση με τη φύση. Παρόλα αυτά, το να επιστρέφεις σε έναν τέτοιο τρόπο ζωής ως μητέρα δύο παιδιών είναι άλλο πράγμα. Δεν είναι παιδική ανάμνηση. Είναι καθημερινή πράξη.
Ο Βαγγέλης περιγράφει τη διαφορά με έναν πολύ απλό τρόπο. Μόνο που ξυπνάς και αναπνέεις, λέει, καταλαβαίνεις την αλλαγή. Η ποιότητα ζωής δεν φαίνεται μόνο στα μεγάλα. Φαίνεται στον αέρα, στο χρώμα, στον χρόνο που δεν σε κυνηγάει με τον ίδιο τρόπο.
Η Ευγενία δεν ωραιοποιεί τα πάντα. Παραδέχεται ότι αρκετές φορές σκέφτεται πώς θα ήταν η ζωή τους αν είχαν μείνει στην Αθήνα ή αν γύριζαν πίσω. Αυτές οι σκέψεις υπάρχουν. Δεν τις αρνείται. Απλώς έχει αποφασίσει ότι δεν αξίζει να μένει κανείς για πάντα στο τι θα γινόταν αν.
Κάθε μέρα, λέει, διαλέγουν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν και να προχωρούν. Αυτό είναι ίσως το πιο αληθινό σημείο της ιστορίας τους. Η αλλαγή ζωής δεν είναι μια μόνιμη ευτυχία χωρίς δυσκολίες. Είναι μια επιλογή που πρέπει να την ξαναδιαλέγεις κάθε πρωί.
Για την Ευγενία, η μετακόμιση δεν την άλλαξε απλώς. Την έκανε να νιώσει ότι ξαναγεννήθηκε. Σαν να άρχισε από την αρχή μια άλλη πορεία. Όχι πιο εύκολη απαραίτητα. Αλλά πιο δική της.
Ο Βαγγέλης και η Ευγενία δεν παρουσιάζουν τη ζωή στο χωριό σαν παραμύθι. Μιλούν για δυσκολίες, για έλλειψη βοήθειας, για αγωνίες και δεύτερες σκέψεις. Αλλά μιλούν και για αέρα, κοινότητα, παιδιά που μεγαλώνουν αλλιώς και μια καθημερινότητα που έχει περισσότερη ουσία. Η Αθήνα έμεινε πίσω ως άγχος. Η Εύβοια έγινε η νέα τους αρχή.
