Τρεις φαροφύλακες εξαφανίστηκαν, αφήνοντας πίσω τους ένα τραπέζι στρωμένο
Τρεις φαροφύλακες χάθηκαν από τον φάρο του Eilean Mòr το 1900, αφήνοντας πίσω τους ένα τραπέζι στρωμένο και μια σκηνή απόλυτης σιωπής.
Το τραπέζι ήταν στρωμένο. Τα πιάτα στη θέση τους. Το φαγητό σερβιρισμένο. Κι όμως, το σπίτι ήταν σιωπηλό. Οι τρεις άντρες που έμεναν εκεί δεν ήταν πουθενά. Δεν υπήρχε αίμα, ίχνη πάλης ή απόδρασης. Μόνο μια καρέκλα αναποδογυρισμένη και το φως του φάρου — σβηστό. Ήταν Δεκέμβριος του 1900, όταν ο φάρος του Eilean Mòr στις Εβρίδες της Σκωτίας έγινε τόπος ενός από τα μεγαλύτερα ναυτικά μυστήρια της Ιστορίας.
Ο φάρος στη μέση του πουθενά
Το νησί Eilean Mòr ήταν ακατοίκητο. Μόνο οι φαροφύλακες ζούσαν εκεί, απομονωμένοι σε βάρδιες που διαρκούσαν εβδομάδες. Εκείνη την εποχή, οι τρεις υπεύθυνοι ήταν οι James Ducat, Thomas Marshall και Donald MacArthur. Στις 26 Δεκεμβρίου, το πλοίο ανεφοδιασμού Hesperus προσέγγισε το νησί, μετά από μέρες κακοκαιρίας. Οι ναύτες παραξενεύτηκαν: κανείς δεν τους περίμενε.
Το φως του φάρου ήταν σβηστό, πράγμα αδιανόητο. Το νησί, χτυπημένο από αέρα και κύματα, φαινόταν άδειο. Ο υποπλοίαρχος ανέβηκε και βρήκε την πόρτα κλειδωμένη από μέσα. Όταν μπήκε, αντίκρισε μια σκηνή ανατριχιαστική: το φαγητό ήταν σερβιρισμένο στο τραπέζι — και κανείς δεν το είχε φάει.
Τρεις άντρες εξαφανισμένοι. Και τίποτα για να εξηγήσει το γιατί.
Το ημερολόγιο καταγραφής ήταν το μοναδικό στοιχείο. Οι τελευταίες σημειώσεις μιλούσαν για τρομακτικές καταιγίδες, για νευρική κατάρρευση, για “προσευχές και φόβο Θεού”. Αλλά η μετεωρολογική υπηρεσία δεν κατέγραψε τέτοια καταιγίδα εκείνες τις μέρες.
Το παλτό του MacArthur, του πιο οξύθυμου της ομάδας, ήταν ακόμη κρεμασμένο. Αυτό σήμαινε πως βγήκε έξω βιαστικά — χωρίς να ντυθεί. Το ρολόι είχε σταματήσει. Το ρολόι του φάρου δεν ξαναχτύπησε ποτέ.
Οι θεωρίες: φυσικές, ανθρώπινες και υπερφυσικές
Μια θεωρία λέει πως οι δύο κατέβηκαν να ασφαλίσουν εξοπλισμό και παρασύρθηκαν από κύματα ύψους 30 μέτρων. Ο τρίτος βγήκε να τους βοηθήσει και χάθηκε κι αυτός. Άλλη θεωρία μιλά για έντονο καβγά και βίαιη συμπλοκή που κατέληξε σε τραγωδία. Υπάρχουν και φήμες για παραισθήσεις λόγω απομόνωσης, ψυχική αστάθεια ή ακόμα και… παραφυσικά φαινόμενα, που συνοδεύουν το νησί μέχρι και σήμερα.
Καμία απόδειξη δεν βρέθηκε ποτέ. Κανένα σώμα. Καμία κραυγή.
Ο φάρος του Eilean Mòr συνέχισε να λειτουργεί για χρόνια, αλλά κανείς δεν ξέχασε τι έγινε εκείνο τον Δεκέμβριο του 1900. Τρεις άντρες μπήκαν. Κανείς δεν βγήκε.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
