Ζούσε στη σοφίτα του άντρα της επί 10 χρόνια. Τον σκότωσε και μετά έμεινε άλλα 8 εκεί.

Το 1913 η Ουάλμπουργκα Οεστράιχ γνώρισε έναν 17χρονο τεχνικό ραπτομηχανών, τον Όττο Σάνουμπερ. Ήταν 33 χρονών, παντρεμένη με έναν πλούσιο βιομήχανο υφασμάτων και ζούσε σε ένα σπίτι στο Μιλγουόκι. Ο άντρας της έλειπε συχνά. Εκείνη έβρισκε χρόνο και χώρο. Ο Όττο πήγε να φτιάξει μια χαλασμένη ραπτομηχανή. Δεν έφυγε ποτέ. Τον έβαλε να ζει κρυφά στη σοφίτα. Για δέκα ολόκληρα χρόνια.

Η σοφίτα ήταν προσβάσιμη από μια μικρή καταπακτή στη ντουλάπα της κρεβατοκάμαράς τους. Τη μέρα ο Όττο έμενε ακίνητος και ήσυχος. Τη νύχτα κατέβαινε και ήταν ο εραστής της. Δεν έβγαινε ποτέ έξω. Είχε μόνο βιβλία, χαρτί, μελάνι και τη γυναίκα που τον ήθελε αποκλειστικά δικό της. Δεν είχε άλλη ζωή. Έλεγε ότι ήταν “σκλάβος της” και ότι έκαναν έρωτα μέχρι και οχτώ φορές την ημέρα.

Το 1918 η οικογένεια μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Εκείνη επέμεινε το νέο σπίτι να έχει σοφίτα. Ο Όττο προηγήθηκε για να μετακομίσει πρώτος. Και ξαναμπήκε στο σκοτάδι του. Ώσπου το 1922 άκουσε τον άντρα της να φωνάζει. Νόμιζε ότι την απειλούσε. Κατέβηκε, άρπαξε δύο πιστόλια και τον σκότωσε.

Για να φανεί σαν διάρρηξη, της έδωσε τα κοσμήματα του νεκρού, την κλείδωσε σε μια ντουλάπα, γύρισε στην καταπακτή και χάθηκε ξανά. Οι αστυνομικοί έμειναν έκπληκτοι: πώς κλειδώθηκε μόνη της; Δεν βρήκαν απάντηση. Την υποπτεύθηκαν, αλλά δεν μπορούσαν να τη συνδέσουν με το όπλο.

Η αστυνομία δεν φαντάστηκε ποτέ ότι ένας άνθρωπος ζούσε οκτώ χρόνια ακόμα στη σοφίτα, μετά τον φόνο. Τώρα ο Όττο είχε και γραφομηχανή. Έγραφε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Τις έστελνε εκείνη στους εκδότες.

Όλα αποκαλύφθηκαν όταν έδωσε το ρολόι του δολοφονημένου στον νέο της εραστή, τον δικηγόρο της. Εκείνος υποπτεύθηκε, και όταν άνοιξε την καταπακτή, βρήκε τον Όττο σκελετωμένο, χλωμό, να χαμογελά ευγενικά. Του είπε την ιστορία με κάθε λεπτομέρεια.

Η υπόθεση έγινε εθνικό σκάνδαλο. Εκείνος αποκαλέστηκε από τις εφημερίδες “The Bat Man”, πολλά χρόνια πριν δημιουργηθεί ο Batman. Δικάστηκε, καταδικάστηκε, αλλά αφέθηκε ελεύθερος γιατί είχε λήξει το όριο παραγραφής. Έφυγε για τον Καναδά, παντρεύτηκε, γύρισε ξανά στο Λος Άντζελες και δεν ξαναμίλησε για τίποτα.

Εκείνη δικάστηκε. Οι ένορκοι δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν. Το 1936 οριστικά αθωώθηκε. Έζησε ως “Η Βασίλισσα του Λος Άντζελες” και πέθανε το 1961, στα 80 της. Είχε περάσει σχεδόν μισή ζωή της με έναν άντρα που δεν έβγαινε ποτέ από τη σοφίτα.