Συγκίνηση με παρελάσεις 2-3 μαθητών σε χωριά της περιφέρειας

Από τη μία καμαρώνει κανείς για την Ελλάδα που επιμένει, και από την άλλη θλίβεται για την Ελλάδα που χάνεται. Ανάμεικτα είναι τα συναισθήματα για τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου που έλαβαν χώρα ακόμα και σε μικρά χωριά της περιφέρειας, έστω και με 2-3 μαθητές να ανεμίζουν τη Γαλανόλευκη. Όσοι δηλαδή έχουν απομείνει σε χωριά που ερημώνουν λόγω της δημογραφικής κρίσης που σαρώνει τη χώρα μας.

Με μόλις τρεις μαθητές πραγματοποιήθηκε η μαθητική παρέλαση της επετείου του «ΟΧΙ» στο μικρό χωριό Κόμητο της Εύβοιας. Οι λιγοστοί μαθητές, που φοιτούν στην Α’, Β’ και ΣΤ’ Δημοτικού, παρέλασαν τιμώντας την εθνική εορτή και αποδεικνύοντας πως η απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα και ο μικρός πληθυσμός δεν σβήνουν την αγάπη για την πατρίδα και τις τοπικές παραδόσεις.

Ωστόσο, πίσω από τη συγκινητική εικόνα των τριών παιδιών κρύβεται μια ευρύτερη πραγματικότητα: τα χωριά της ελληνικής υπαίθρου αδειάζουν ραγδαία, καθώς οι γεννήσεις μειώνονται και όλο και περισσότερες οικογένειες αναζητούν σε μεγαλύτερες πόλεις καλύτερες επαγγελματικές και εκπαιδευτικές προοπτικές.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η προσπάθεια της δασκάλας του σχολείου, η οποία συνεχίζει να μεταδίδει στα παιδιά τις αξίες της ιστορίας και της παράδοσης, κρατώντας ζωντανό το φρόνημα σε μια κοινότητα με ελάχιστους μαθητές. Η παρουσία της και η συμμετοχή των παιδιών στην παρέλαση αποτελούν μια ακόμη απόδειξη του τι σημαίνει σωστός εκπαιδευτικός και πόσο εγκληματεί το κράτος όταν περιορίζει τον ρόλο τους.

Μιλώντας στο evima.gr, η δασκάλα έστειλε το δικό της μήνυμα για την ημέρα: «Γιατί η ιστορία δεν ξεχνιέται… περνά από γενιά σε γενιά, μέσα από τις καρδιές μας, τις σημαίες μας και την περηφάνια του τόπου μας», είπε.

Συγκινητική γιορτή και σε χωριό της Ευρυτανίας

Μια ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση για την εθνική επέτειο πραγματοποιήθηκε και στο Δημοτικό Σχολείο της Δάφνης, ενός ορεινού χωριού στον Δήμο Αγράφων Ευρυτανίας.

Πρωταγωνίστριες της γιορτής ήταν δύο αδερφούλες —οι μοναδικές μαθήτριες του σχολείου— οι οποίες, σε συνεργασία με τη νεοδιορισμένη δασκάλα τους, Χριστιάνα Τζιαφά, ετοίμασαν και παρουσίασαν ένα ξεχωριστό πρόγραμμα. Όπως αναφέρουν τα Ευρυτανικά Νέα, η παρουσία ενός εκπαιδευτικού σε ένα τόσο απομονωμένο περιβάλλον ξεπερνά τα όρια της απλής διδασκαλίας· προσφέρει ουσιαστική στήριξη στην τοπική κοινωνία και κρατά ζωντανό το χωριό.

Τη συγκινητική αυτή πρωτοβουλία έκανε γνωστή με ανάρτησή του ο γιατρός Θανάσης Καλογιάννης, εξαίροντας τη σημασία της εκδήλωσης για το μέλλον του οικισμού. Ο ίδιος τόνισε ότι η παρουσία των δύο μικρών κοριτσιών συμβολίζει τη συνέχεια και την προοπτική, τόσο για τη μικρή τους πατρίδα όσο και για ολόκληρο το έθνος, ενώ παράλληλα εκθείασε το έργο της εκπαιδευτικού, υπογραμμίζοντας πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος του δασκάλου στις απομακρυσμένες περιοχές.

Οι εικόνες από αυτά τα χωριά είναι μια ηχηρή υπενθύμιση ότι η δημογραφική κρίση δεν αποτυπώνεται μόνο σε στατιστικές και αριθμούς, αλλά και στην καθημερινότητα των μικρών κοινοτήτων, στα σχολεία που λιγοστεύουν τους μαθητές τους και στα χωριά που δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τη συνέχεια των επόμενων γενεών. Το ερώτημα είναι πόσα ακόμη σχολεία και χωριά θα βρεθούν αντιμέτωπα με αυτή την πραγματικότητα, εάν δεν υπάρξουν ουσιαστικά μέτρα για τη στήριξη των οικογενειών και την παραμονή των νέων στην ελληνική περιφέρεια.