Τέμπη: «Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε;» - Σπαρακτική κατάθεση από τον πατέρα του Γεράσιμου

Κυριολεκτικά ράγισαν καρδιές τα πονεμένα λόγια του Διονύση Γεωργιάδη στη δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη. Ο πατέρας του Γεράσιμου-Ιάσονα, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας, ζει ένα αβάσταχτο δράμα μεταξύ ζωής και θανάτου. Δεν έχει να διαχειριστεί το τετελεσμένο πένθος μιας απώλειας, αλλά εδώ και τρία χρόνια βρίσκεται «παγιδευμένος» μεταξύ ελπίδας και απόγνωσης, όσο ο Γεράσιμος εξακολουθεί να δίνει τον τιτάνιο αγώνα της ανάνηψης.

Το κοινό ερώτημα που μοιράζεται όλος ο ελληνικός λαός, διατύπωσε και ο τραγικός πατέρας: «Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε;». Ένα «γιατί» που εξακολουθεί να μένει αναπάντητο, παρότι έχουν γνωστοποιηθεί όλα τα στοιχεία που αφορούν την τριτοκοσμική κατάσταση του σιδηροδρόμου, την ανυπαρξία συστημάτων ασφαλείας, την υποστελέχωση του προσωπικού και καθετί άλλο που συνέβαλε στο αποτέλεσμα της μοιραίας σύγκρουσης, τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023.

«Συναίσθημα μεγαλύτερο και από θυμό»

Ο Δ.Γεωργιάδης ήταν αναγκασμένος για τις ανάγκες της κατάθεσης, να ξαναζήσει για άλλη μια φορά τον εφιάλτη που έτσι κι αλλιώς τον «στοιχειώνει» καθημερινά: «Ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε. Την ώρα της έκρηξης ήταν στον αέρα. Δέχθηκε πάνω από 45G. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά», είπε.

«Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες; Δεν μπορώ να καταλάβω. Έχω συναίσθημα μεγαλύτερο από τον θυμό, έχω πίκρα. 15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων», συμπλήρωσε.

Να σημειώσουμε εδώ ότι σε μια επιτάχυνση 45G, το ανθρώπινο σώμα υφίσταται μια πίεση όπου αισθάνεται 45 φορές το κανονικό του βάρος. Ένας άνθρωπος 70 κιλών θα δεχτεί στιγμιαίο «βάρος» ή φορτίο που αντιστοιχεί σε πάνω από 3,1 τόνους. Οι πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών με ειδικές στολές πίεσης αντέχουν έως περίπου 9G, μόνο για λίγα δευτερόλεπτα. Γίνεται αμέσως κατανοητό τι τρομακτική καταπόνηση δέχθηκε το σώμα του Γεράσιμου όταν εκτινάχθηκε έξω από την αμαξοστοιχία.

Οι σκηνές του εφιάλτη

Στη συνέχεια, ο κ. Γεωργιάδης περιέγραψε την αλληλουχία γεγονότων που σφράγισαν τη μοίρα του Γεράσιμου: «Τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”», περιέγραψε.

Μια πραγματικά αβάστακτη σκέψη που έχουν μοιραστεί και άλλοι γονείς της συγκεκριμένης τραγωδίας. Οτιδήποτε και αν είχε γίνει διαφορετικά από αυτήν την αλυσίδα γεγονότων, το παιδί τους δεν θα είχε ταξιδέψει με το Intercity 62. Αν ο κάθε επιβάτης άλλαζε την ώρα ή τη μέρα που θα ταξίδευε. Αν έπαιρνε τα ΚΤΕΛ. Ή αν ο γονιός δεν ζούσε με την αυταπάτη (που είχε όλος ο ελληνικός λαός) ότι το τραίνο είναι το ασφαλέστερο μέσο μεταφοράς. Κάθε οικογένεια παλεύει βασανιστικά με το «τι θα γινόταν αν δεν…».

Ο πατέρας του Γεράσιμου συνέχισε την περιγραφή των γεγονότων, λέγοντας για τις ώρες αγωνίας μετά την είδηση της σύγκρουσης. Πρώτα τρόμος, μετά ανακούφιση και μετά δυστυχώς πάλι τρόμος:

«Αρχίσαμε τα τηλεφωνήματα, δεν ήταν πουθενά αλλά το τηλέφωνο χτυπούσε. Πήρα τηλέφωνο στην αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Μου είπε ένας αστυνομικός να ψάξει. Με πήρε λίγο μετά και μου είπε ο Γεράσιμος είναι καλά αλλά ξεκινήστε για Λάρισα», ανέφερε.

«Από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες»

Ο Γεράσιμος ήταν πράγματι ζωντανός, αλλά σε πολύ κρίσιμη κατάσταση. Τα νέα που ήρθαν από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας έπεσαν σαν κεραυνός στην οικογένεια: «Μας κάλεσαν οι γιατροί και μας είπαν πως η κατάσταση του είναι τρομακτικά δύσκολη και δεν έπρεπε να φύγουμε. Είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου, ήταν μια η ώρα την νύχτα», είπε.

Ακολούθησαν αλλεπάλληλες «μάχες» στο χειρουργείο: «Βγήκαν οι γιατροί από το χειρουργείο και μας είπαν πως κάναμε ό,τι καλύτερο. Κάθε μέσο που είχαν οι γιατροί, το χρησιμοποίησαν. Επί 15 μέρες συνεχιζόταν το ίδιο πράγμα. Μας έλεγαν ότι είχε από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες», συνέχισε.

Όπως ανέφερε, το δεξί ημισφαίριο είχε καταστραφεί, ενώ οι γιατροί εντόπιζαν κάποιες ενδείξεις στο αριστερό. Μετά τη διακοπή του τεχνητού κώματος, άρχισαν να εμφανίζονται αντιδράσεις σε ήχους.

«Το παιδί άρχισε να ανοίγει τα μάτια και σε κάποιους ήχους άρχισε να έχει αντίδραση, όπως οι φωνές της μητέρας του ή της αδελφής του», συνέχισε.

«Ο Γεράσιμος θέλει να ζήσει»

Η οικογένεια στη συνέχεια αναζήτησε λύσεις σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. «Μας απάντησε η Γερμανία, εκεί πίστεψαν ίσως έχουμε κάποιες υπόνοιες συνείδησης και τον δέχτηκαν. Και ξεκίνησε η αεροδιακομιδή του», είπε.

Ένας κυριολεκτικός Γολγοθάς είχε μόλις αρχίσει. Η οικογένεια μπήκε σε μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία, αλλάζοντας μεγάλα ιατρικά κέντρα της Ευρώπης και των ΗΠΑ και κυνηγώντας κάθε ίχνος ελπίδας.

«Οι γιατροί στη Βοστώνη μας είπαν πως ίσως παρά την καταστροφή υπάρχουν ίχνη συνείδησης μετά από τεστ που έκαναν ακούγοντας και αντιδρώντας στην φωνή του αδελφού του. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα», σημείωσε ο κ. Γεωργιάδης.

«Σε όλη αυτή την διαδρομή κοιμόμασταν 8 μήνες και περισσότερο σε μια καρέκλα. Παρακαλούσα να μην ανοίξει η πόρτα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη. Είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται», ανέφερε.

 «Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει», τόνισε.

Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο Διονύσης Γεωργιάδης έδειξε στη δικαστική έδρα τη φωτογραφία του γιου του, λέγοντας συγκλονισμένος: «ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα».