Tο κράτος απαιτεί real-time συμμόρφωση από έναν μάστορα με λάδια στα χέρια, χωρίς υποστήριξη, εκπαίδευση ή στοιχειώδη ενσωμάτωση με τις ήδη υπάρχουσες εφαρμογές

Από την 1η Ιουλίου, τα συνεργεία αυτοκινήτων καλούνται να μπουν στην «ψηφιακή εποχή» μέσω του υποχρεωτικού Ψηφιακού Πελατολογίου. Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που η ψηφιακή πρόοδος συγχέεται με την τυφλή επιβολή. Κι αυτή τη φορά, απειλούνται με αφανισμό οι μικρές επιχειρήσεις που συντηρούν τις ρόδες της καθημερινότητας.

Κανείς δεν λέει «όχι» στην τεχνολογία. Ούτε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας. Ούτε οι ίδιοι οι επαγγελματίες που θέλουν να δουλεύουν νόμιμα, οργανωμένα και χωρίς τον φόβο. Αλλά όταν το κράτος απαιτεί real-time συμμόρφωση από έναν μάστορα με λάδια στα χέρια, χωρίς υποστήριξη, εκπαίδευση, ή στοιχειώδη ενσωμάτωση με τις ήδη υπάρχουσες εφαρμογές, τότε δεν μιλάμε για πρόοδο. Μιλάμε για τεχνοκρατικό αυταρχισμό.

Η γραφειοκρατία, η έλλειψη προσωπικού, η τεχνική ανασφάλεια και η ανισότητα μεταξύ μικρών συνεργείων και οργανωμένων αλυσίδων αγνοούνται επιδεικτικά. Αντί η Πολιτεία να χτίζει «γέφυρες» με τον επαγγελματία, τον σπρώχνει στο χείλος της παραίτησης ή – ακόμη χειρότερα – στο περιθώριο.

Η ψηφιοποίηση ναι. Αλλά με σχέδιο, προσαρμογή και ουσιαστικό διάλογο. Όχι άλλη μεταρρύθμιση στο πόδι, όχι άλλη τιμωρία αντί για στήριξη. Η οικονομία δεν χτίζεται μόνο με κώδικες – χτίζεται με χέρια δουλεμένα.