Αγγελική Ηλιάδη: Η μάχη με τον καρκίνο, η σεξουαλική παρενόχληση στα 19 και η πίστη στο Θεό
Η Αγγελική Ηλιάδη σε μια εκ βαθέων συνέντευξη μίλησε για δύο πολύ άσχημες εμπειρίες στη ζωή της, αλλά και τη σύνδεση που έχει με το Θεό
Μια εκ βαθέων συνέντευξη παραχώρησε η Αγγελική Ηλιάδη, στην οποία μίλησε για τη μάχη με τον καρκίνο, τη σεξουαλική παρενόχληση και τη σχέση της με το Θεό.
Η γνωστή τραγουδίστρια εξιστόρησε στην κάμερα της εκπομπής του MEGA «Πάμε Δανάη» την άσχημη εμπειρία που είχε όταν ξεκινούσε στο τραγούδι σε ηλικία μόλις 19 ετών.
Αναλυτικά αυτά που είπε η Αγγελική Ηλιάδη για τη σεξουαλική παρενόχληση:
«Μου συνέβη και εμένα κάποια στιγμή στα πρώτα μου βήματα παρενόχληση. Ήμουν 19 χρονών, ο παράγωγος μου ένα βράδυ προφασιζόμενος ότι θα με πήγαινε σε ένα στούντιο, με πήγε σε ένα σπίτι και μου επιτέθηκε. Ήμουν ένα παιδί με πάρα πολύ θάρρος και θράσος. Του επιτέθηκα κι εγώ και τον ανάγκασα να ανοίξει την πόρτα για να φύγω. Την επόμενη ημέρα πήγα στην εταιρεία, είπα στον διευθυντή τι συνέβη, έσκισα το συμβόλαιό μου και έφυγα. Ήταν μια άσχημη εμπειρία αλλά αυτό που μου έδωσε τρομερή ικανοποίηση είναι πως ο άνθρωπος αυτός εξαφανίστηκε από τον χώρο».
Διαβάστε επίσης: Mad Clip: Τι έδειξαν οι τοξικολογικές εξετάσεις
Επίσης, αναφέρθηκε στον καρκίνο και τη σημασία της πρόληψής του που της έσωσε τη ζωή. Παράλληλα σημείωσε ότι έχασε για λίγο καιρό την όρασή της λόγω των μεγάλων δόσεων κορτιζόνης.
«Ανακάλυψα ότι είχα όγκο όταν πια είχε μεγαλώσει πολύ, όταν ο μικρός γιος μου ήταν τριών ετών. Θα πω «Δόξα τω Θεώ» γιατί το προλάβαμε λίγο πριν αλλάξει και γίνει κακοήθης ο όγκος. Η γυναικολόγος μου «έφυγε» από καρκίνο, τη λάτρευα, ήταν η γυναίκα που με βοήθησε να φέρω στον κόσμο δύο παιδιά. Η απώλεια της όρασής μου προήλθε από υπερβολική δόση κορτιζόνης που έπαιρνα αναγκαστικά όταν εμφανιζόμουν και αρρώσταινα και έκλεινε η φωνή μου»
Τέλος, για τη σχέση και την πίστη της στον Θεό, η Αγγελική Ηλιάδη τόνισε ότι από μικρή πιστεύει και πηγαίνει στην εκκλησία.
«Πάντα πίστευα στον Θεό. Η σχέση μου με το θείο στοιχείο υπάρχει από τότε που ήμουν μικρό κορίτσι. Στην εφηβεία πήγαινα στην εκκλησία αντί για βόλτα με τις φίλες μου. Έμπαινα μέσα, καθόμουν μόνη μου, έκλαιγα, προσευχόμουν, ξεσπούσα και όταν έβγαινα από τον ναό ήμουν ήρεμη. Πάντα κάνω τον σταυρό μου πριν βγω στην σκηνή»
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
