Θάνος Καλλίρης: Αποκάλυψε οτι κρύβεται πίσω από αγαπημένη φωνή παιδικής ταινίας
Ο Θάνος Καλλίρης αποκάλυψε στην ΕΡΤ ότι βρίσκεται πίσω από μια από τις πιο αγαπημένες ελληνικές φωνές παιδικής ταινίας.
Ο Θάνος Καλλίρης έκανε μια αποκάλυψη που ξάφνιασε τους παρουσιαστές της εκπομπής «Πρωίαν σε είδον» και μάλλον θα ξαφνιάσει και αρκετούς από όσους έχουν δει ξανά και ξανά τη «Μαδαγασκάρη».
Ο γνωστός τραγουδιστής αποκάλυψε ότι είναι η ελληνική φωνή του βασιλιά Τζούλιαν, του απολαυστικού λεμούριου που έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες των ταινιών.
Η κουβέντα ξεκίνησε από τις μεταγλωττίσεις και τον ρόλο του voice actor, με τον Θάνο Καλλίρη να λέει πως έχει δουλέψει σε παιδικά projects και πως μέσα από αυτή τη διαδικασία φάνηκε ότι μπορούσε να κάνει φωνές, μιμήσεις και κωμικούς χαρακτήρες.
Πώς γεννήθηκε η φωνή του βασιλιά Τζούλιαν
Όπως εξήγησε, όταν του πρότειναν τον ρόλο, του έδειξαν τον χαρακτήρα που στην αγγλική εκδοχή έκανε ο Σάσα Μπάρον Κόεν. Το δύσκολο ήταν ότι η ξένη φωνή είχε συγκεκριμένη προφορά, η οποία δεν μπορούσε να μεταφερθεί αυτούσια στα ελληνικά.
Έτσι ο Καλλίρης δοκίμασε κάτι δικό του. Πήγε τη φωνή προς μια πιο κωμική, «πειραγμένη» εκδοχή, με τρόπο που ταίριαξε στον χαρακτήρα. Και όπως είπε, η επιλογή άρεσε πολύ.
Αυτό εξηγεί και γιατί πολλοί δεν είχαν καταλάβει ποτέ ότι πίσω από τον βασιλιά Τζούλιαν βρίσκεται ο ίδιος. Δεν είναι η κανονική του φωνή, αλλά μια μίμηση, ένας ρόλος φτιαγμένος ειδικά για τον χαρακτήρα.
«Γουστάρω να χορεύω» και τα μηνύματα στο κινητό
Ο Θάνος Καλλίρης θυμήθηκε και την ατάκα που έμεινε σε μικρούς και μεγάλους: «Γουστάρω να χορεύω». Μάλιστα αποκάλυψε ότι κατά καιρούς πολλοί του έχουν ζητήσει να ηχογραφήσει μηνύματα με τη φωνή του βασιλιά Τζούλιαν για να τα βάλουν στο κινητό τους.
Ο ίδιος περιέγραψε τη μεταγλώττιση ως μια από τις πιο χαρούμενες δουλειές που έχει κάνει. Όχι μόνο γιατί πληρώθηκε για κάτι δημιουργικό και αστείο, αλλά γιατί όλη η διαδικασία είχε παιχνίδι, χιούμορ και πολλή ελευθερία.
Μίλησε ακόμη για τις δυσκολίες της μεταγλώττισης, όπου ο ηθοποιός έχει μπροστά του ένα κείμενο που πρέπει να χωρέσει πάνω στις κινήσεις του στόματος του ξένου χαρακτήρα. Κι όμως, μέσα σε αυτόν τον περιορισμό, υπάρχει χώρος για έμπνευση.
