Την πήγαν με το νυφικό στον ιεροδικαστή. Τη φυλάκισαν 17 χρόνια γιατί δεν άλλαξε πίστη. Πέθανε λέγοντας πως είναι στο παλάτι του Χριστού.

Γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας το 1688. Ήταν μια απλή χριστιανή, σε μια εποχή που η πίστη ήταν λόγος καταδίκης και η άρνησή της εισιτήριο για επιβίωση. Η Αργυρή μεγάλωσε σε μια κοινωνία γεμάτη φόβο, όπου οι οθωμανικοί νόμοι επέτρεπαν σε έναν μουσουλμάνο να απαιτήσει τη μεταστροφή μιας χριστιανής για να την παντρευτεί. Κι αν αυτή αρνιόταν, μπορούσε να την κατηγορήσει ότι είχε ήδη δηλώσει πρόθεση να αλλάξει θρήσκευμα. Κι αυτό, από μόνο του, ήταν αδίκημα θανάτου.

Ο άντρας που την είχε ζητήσει ήταν μουσουλμάνος προύχοντας. Εκμεταλλεύτηκε τη δύναμή του για να τη διεκδικήσει. Η Αργυρή αρνήθηκε. Οι γονείς της την πάντρεψαν με χριστιανό νέο. Η μέρα του γάμου τους ήταν γεμάτη φως, αλλά έμελλε να μετατραπεί σε σκοτάδι. Φορώντας ακόμα το νυφικό της, η νεόνυμφη οδηγήθηκε στον ιεροδικαστή. Την κατηγόρησαν ότι είχε υποσχεθεί να γίνει μουσουλμάνα και ότι υπαναχώρησε. Εκείνη αρνήθηκε τα πάντα. Ήταν ψέμα. Ήταν παγίδα.

Αντί να υποχωρήσει, επέμεινε στην αλήθεια της. Μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στην περιοχή του Χάσκιοϊ. Εκεί φυλακίστηκε. Βασανίστηκε. Και έμεινε κλεισμένη επί δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια. Δεκαεπτά χρόνια σε μια φυλακή, όχι επειδή έκανε κάτι, αλλά επειδή δεν έκανε αυτό που της ζητούσαν.

Στο διάστημα αυτό, πλούσιος χριστιανός έμπορος προσφέρθηκε να πληρώσει για την απελευθέρωσή της. Μα εκείνη αρνήθηκε. Είπε πως η φυλακή είναι για εκείνη βασιλικό παλάτι του βασιλέως Χριστού. Αντί να δραπετεύσει, προτίμησε να πεθάνει εκεί που τη σταύρωσαν.

Στις 5 Απριλίου 1721, μετά από 17 χρόνια φυλακής, η Αργυρή κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Ένας γέροντας της τα είχε φέρει κρυμμένα μέσα σε σταφίδα. Και έτσι, έφυγε όπως έζησε: χωρίς να προδώσει την πίστη της, χωρίς να παρακαλέσει, χωρίς να λυγίσει.

Το σώμα της θάφτηκε στον περίβολο της Αγίας Παρασκευής στο Χάσκιοϊ. Τέσσερα χρόνια μετά, στις 30 Απριλίου 1725, έγινε ανακομιδή του λειψάνου της. Βρέθηκε άφθορο και ευωδιάζον. Το τοποθέτησαν σε λάρνακα, με άδεια του τότε Πατριάρχη Παϊσίου. Τότε αποφασίστηκε να τιμάται ως νεομάρτυρας της Ορθοδοξίας.

Η λάρνακα της Αγίας Αργυρής παρέμεινε εκεί για αιώνες. Μέχρι τη νύχτα του Σεπτεμβρίου το 1955, όταν το πογκρόμ κατά των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη κατέστρεψε τα πάντα. Οι Τούρκοι εισέβαλαν στον ναό και έκαψαν τη λάρνακα της Αγίας. Το λείψανο καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου. Σώθηκε μόνο ένα μικρό τεμάχιο.

Σήμερα, η Αγία Αργυρή θεωρείται προστάτιδα του γάμου. Εικονίζεται κρατώντας τα στέφανα, ντυμένη νύφη. Το ίδιο νυφικό που φορούσε όταν την πήγαν με τη βία στον ιεροδικαστή. Όχι για να κρίνει, αλλά για να πληρώσει το τίμημα της σταθερότητας στην πίστη της.