Το ψέμα για τις γυναίκες στους Ολυμπιακούς που πήγε πίσω τον γυναικείο αθλητισμό για δεκατίες

Το 1928 στο Άμστερνταμ συνέβη κάτι που έμελλε να αφήσει το αποτύπωμά του στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν η πρώτη φορά που οι γυναίκες διαγωνίστηκαν στο αγώνισμα των 800 μέτρων, μια απόσταση που έως τότε θεωρούνταν υπερβολικά απαιτητική για το γυναικείο σώμα. Στον αγώνα, κάποιες αθλήτριες έφτασαν στα όρια της εξάντλησης – κάτι απολύτως φυσιολογικό για οποιονδήποτε αθλητή που αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. Όμως, αυτό που ακολούθησε ήταν κάθε άλλο παρά φυσιολογικό.

Μέσα σε λίγες ώρες από το τέλος της κούρσας, σε εφημερίδες της εποχής εμφανίστηκαν ιστορίες που περιέγραφαν δραματικές σκηνές με αθλήτριες να καταρρέουν μαζικά, να λιποθυμούν και να χρειάζονται επειγόντως ιατρική βοήθεια. Τα πρωτοσέλιδα ήταν γεμάτα από φανταστικές περιγραφές ενός «τραγικού θεάματος», αν και τίποτε από όλα αυτά δεν είχε συμβεί στην πραγματικότητα. Από τις εννέα αθλήτριες που συμμετείχαν, μόνο λίγες εμφάνισαν σημάδια έντονης κόπωσης, όπως άλλωστε συμβαίνει ακόμη και σήμερα σε κάθε Ολυμπιακό αγώνισμα.

Αυτή η κατασκευασμένη εικόνα όμως, που βρήκε πρόσφορο έδαφος σε έναν κόσμο γεμάτο προκαταλήψεις για τις γυναίκες, ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει μια τεράστια συζήτηση σχετικά με το αν οι γυναίκες έπρεπε να συμμετέχουν σε αγωνίσματα υψηλών απαιτήσεων. Οι συντηρητικές φωνές βρήκαν την ιδανική ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το γεγονός και να επαναφέρουν την αντίληψη ότι το γυναικείο σώμα είναι αδύναμο και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε έντονες δοκιμασίες, όπως αυτές του Ολυμπιακού αθλητισμού.

Ως αποτέλεσμα αυτής της τεράστιας πίεσης που δημιουργήθηκε, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να αποσύρει το αγώνισμα των 800 μέτρων από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η απόφαση αυτή είχε σοβαρές επιπτώσεις που ξεπέρασαν κατά πολύ το συγκεκριμένο αγώνισμα. Η αντίληψη ότι οι γυναίκες ήταν ακατάλληλες για αθλητικές δραστηριότητες υψηλής έντασης επανήλθε δυναμικά, με αποτέλεσμα να περάσουν περισσότερα από 30 χρόνια έως ότου οι γυναίκες αποκτήσουν ξανά δικαίωμα συμμετοχής στα 800 μέτρα το 1960.

Αυτή η παραπληροφόρηση δεν ήταν απλά μια ατυχής στιγμή στην ιστορία των αγώνων. Στην πραγματικότητα ήταν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου να κρατηθούν οι γυναίκες μακριά από ορισμένα αθλήματα. Οι υπερβολικές, ψεύτικες περιγραφές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να πειστεί η κοινή γνώμη ότι ο γυναικείος αθλητισμός εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. Σήμερα φαίνεται αδιανόητο, αλλά τότε οι περισσότεροι πίστεψαν άκριτα την κατασκευασμένη αυτή ιστορία.

Ακόμη και μεγάλα έντυπα που είχαν υποτίθεται έγκυρη πληροφόρηση, υιοθέτησαν τη λανθασμένη αφήγηση, παγιώνοντας έτσι μια λανθασμένη αντίληψη που καθυστέρησε για δεκαετίες την πρόοδο του γυναικείου αθλητισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι άνδρες αγωνίζονταν κανονικά σε μεγάλα αγωνίσματα αντοχής, οι γυναίκες έπρεπε να περιοριστούν σε μικρότερες αποστάσεις, ενισχύοντας την ιδέα ότι το σώμα τους δεν μπορούσε να αντέξει κάτι περισσότερο.

Έτσι, ένα κατασκευασμένο περιστατικό που προκάλεσε έναν εντελώς ψεύτικο πανικό, είχε ως αποτέλεσμα να «παγώσει» για δεκαετίες ολόκληρες η εξέλιξη του γυναικείου Ολυμπιακού αθλητισμού. Και όλα αυτά, εξαιτίας μιας και μόνο ψεύτικης ιστορίας, που βρήκε εύκολα υποστηρικτές σε ένα κοινό που ήταν έτοιμο να πιστέψει οποιαδήποτε θεωρία επιβεβαίωνε τις ήδη υπάρχουσες προκαταλήψεις.