Ολυμπιακός: Γιατί οι σέντρες δεν είναι το πρόβλημα

Οι πολλές σέντρες έχουν μπει ξανά στη συζήτηση γύρω από τον Ολυμπιακό, όμως ο αριθμός τους από μόνος του δεν μπορεί να εξηγήσει αν μία ομάδα επιτίθεται σωστά ή λάθος. Το πραγματικό ζήτημα είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες φτάνει η μπάλα από τα άκρα στην περιοχή και κυρίως τι έχει προηγηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Μία σέντρα μπορεί να αποτελεί εξαιρετικά αποτελεσματικό τρόπο δημιουργίας όταν προκύπτει έπειτα από γρήγορη κυκλοφορία, αλλαγή πλευράς ή υπεραριθμία. Σε αυτές τις περιπτώσεις η αντίπαλη άμυνα βρίσκεται σε κίνηση, οι αποστάσεις μεταξύ των αμυντικών ανοίγουν και οι επιθετικοί μπορούν να επιτεθούν σε συγκεκριμένους χώρους αντί να περιμένουν μία προβλέψιμη μπάλα απέναντι σε οργανωμένη άμυνα.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ανάπτυξη καταλήγει σχεδόν μηχανικά στα άκρα. Αν ο αντίπαλος γνωρίζει ότι η μπάλα θα οδηγηθεί στη γραμμή και στη συνέχεια στην περιοχή, προλαβαίνει να τοποθετήσει τους στόπερ του, να γεμίσει την περιοχή και να προστατεύσει καλύτερα τις δεύτερες μπάλες. Η ίδια σέντρα που μπορεί να γίνει τεράστιο όπλο μετατρέπεται τότε σε μία εύκολα αναγνώσιμη επίθεση.

Για τον σημερινό Ολυμπιακό του Ιμανόλ Αλγουαθίλ το ζητούμενο επομένως δεν είναι να εξαφανιστούν οι σέντρες. Είναι να δημιουργούνται καλύτερες προϋποθέσεις πριν από αυτές, με κυκλοφορία από χαμηλά, παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές, συνδυασμούς και μετακινήσεις που θα αναγκάζουν την αντίπαλη άμυνα να χάσει τη δομή της.

Οι σέντρες παραμένουν ένα πολύτιμο επιθετικό εργαλείο. Η διαφορά βρίσκεται στο αν αποτελούν την κατάληξη μιας οργανωμένης επίθεσης ή την εύκολη λύση όταν η ομάδα δεν βρίσκει διαφορετικό δρόμο προς την περιοχή.