Ολυμπιακός: Ο Αλγουαθίλ φώναξε, αλλά έχει και ευθύνη

Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ ανέβασε τους τόνους. Και πολύ άργησε, θα μπορούσε να πει κανείς. Ο Νίκος Σταματέλος, μιλώντας στον bwinΣΠΟΡ FM 94,6, μετέφερε πως ο Βάσκος δεν θέλει να ξαναδεί τέτοια εικόνα από τον Ολυμπιακό. Μόνο που εδώ υπάρχει και η άλλη πλευρά της ιστορίας. Για ορισμένα από όσα δεν του αρέσουν, έχει ευθύνη και ο ίδιος.

Να τα βάλουμε σε μια σειρά. Ο Ολυμπιακός έκανε το δύσκολο με τον ΠΑΟΚ. Προηγήθηκε, είχε το παιχνίδι στα χέρια του και τελικά πέταξε δύο βαθμούς με ένα παιδικό λάθος. Ο Ορτέγκα και ο Τικνιζάν τα έκαναν μαντάρα στη φάση του Ζίβκοβιτς. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να καταλάβει κανείς ότι τέτοια δώρα απαγορεύονται σε ντέρμπι.

Έλα όμως που υπάρχει μια λεπτομέρεια. Ο Αλγουαθίλ θέλει την ομάδα του να χτίζει από πίσω, με την μπάλα κάτω. Ωραία φιλοσοφία. Αλλά όταν ο αντίπαλος πιέζει τον μπακ και δεν υπάρχει κοντινή, ασφαλής επιλογή, τι πρέπει να κάνει ο ποδοσφαιριστής; Να παίξει με τη φωτιά;

Εδώ είναι και η δική μας ένσταση. Αν ζητάς από τους παίκτες να παίρνουν ρίσκο, οφείλεις να τους δώσεις και τρόπο να μη γίνονται εύκολη λεία. Ένας χαφ να κατεβαίνει κοντά στους στόπερ. Ο απέναντι μπακ να μην ανεβαίνει την ίδια στιγμή. Κι όταν κλείνουν όλες οι πάσες, η μεγάλη μπαλιά δεν είναι έγκλημα.

Και με τον Έσε στα πιτς, αυτή η ιστορία γίνεται ακόμη σοβαρότερη. Ο Φρόιλερ δεν γίνεται να καλύπτει μόνος του όλο τον άξονα και ταυτόχρονα να προσφέρει λύση σε κάθε έξοδο της μπάλας. Χρειάζεται βοήθειες. Και καθαρούς ρόλους.

Ο Αλγουαθίλ έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί περισσότερη συγκέντρωση. Να φωνάξει, να αλλάξει πρόσωπα, να αφήσει κάποιον στον πάγκο. Αλλά υπάρχει και μια παγίδα. Όταν ο ποδοσφαιριστής φοβάται το επόμενο λάθος, πολλές φορές κάνει το προηγούμενο ακόμη χειρότερο.

Στις 22 Νοεμβρίου, με τον Ηρακλή, δεν θα μετρήσει πόσο δυνατά φώναξε ο Ιμανόλ. Θα μετρήσει αν οι παίκτες του ξέρουν επιτέλους πού να δώσουν την μπάλα όταν ζορίζουν τα πράγματα. Γιατί στο τέλος ο προπονητής κρίνεται και για τις λύσεις που δίνει. Όχι μόνο για τα λάθη που βλέπει.