Sportime

Ολυμπιακός: Ο Κόκκαλης έδωσε 50 εκατ. για δύο παίκτες

Τζιοβάνι και Ζάχοβιτς κόστισαν στον Ολυμπιακό περίπου 25,5 εκατ. ευρώ το 1999. Πόσο αντιστοιχούν σήμερα και τι θα σήμαινε ανάλογη κίνηση από τον Μαρινάκη;

Διονύσης Αντωνέλλος 4 λεπτά ανάγνωσης
Σωκράτης Κόκκαλης / Intime
Πρόσθεσε το Sportime στις αγαπημένες σου πηγές

Φαντάζεστε να ανακοίνωνε αύριο ο Βαγγέλης Μαρινάκης ότι ο Ολυμπιακός διαθέτει 50 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει δύο ποδοσφαιριστές; Όχι για ολόκληρο το μεταγραφικό καλοκαίρι. Για δύο παίκτες. Δύο και μόνο μεταγραφές!

Θα μιλούσε ολόκληρη η Ευρώπη. Θα γινόταν χαμός στα social media. Θα ακούγαμε για οικονομική υπέρβαση, για μια νέα εποχή στον Ολυμπιακό, για μεταγραφές που αλλάζουν τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Και κάπου εκεί θα εμφανιζόταν κάποιος να μας εξηγήσει ότι τέτοια πράγματα δεν γίνονται στην Ελλάδα.

Μόνο που έγιναν. Το καλοκαίρι του 1999 ο Σωκράτης Κόκκαλης έκανε ακριβώς αυτό. Όχι με 50 εκατομμύρια ευρώ της εποχής, αλλά με ένα ποσό που, αν αναχθεί στη σημερινή αγοραστική δύναμη του χρήματος, πλησιάζει αυτό το επίπεδο. Και μάλιστα για δύο ποδοσφαιριστές που δεν χρειάζονταν ιδιαίτερες συστάσεις: τον Τζιοβάνι και τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς.

Ολυμπιακός: Τα 50 εκατομμύρια του Κόκκαλη

Το 1999 ο Ολυμπιακός απέκτησε τον Τζιοβάνι από την Μπαρτσελόνα και τον Ζάχοβιτς από την Πόρτο.

Με βάση τα ποσά που χρησιμοποιούμε στην παρούσα σύγκριση, περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ κόστισε ο Βραζιλιάνος και 13,5 εκατομμύρια ο Σλοβένος. Δηλαδή συνολικά 25,5 εκατομμύρια ευρώ.

Ακούγεται μικρότερο ποσό από τα σημερινά δεδομένα; Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για το 1999. Για μια εποχή που οι ελληνικές ομάδες δεν είχαν τα σημερινά εμπορικά έσοδα και η διεθνής μεταγραφική αγορά λειτουργούσε σε εντελώς διαφορετικά οικονομικά μεγέθη.

Με μια ενδεικτική πληθωριστική αναγωγή, εκείνα τα 25,5 εκατομμύρια αντιστοιχούν σήμερα σε περίπου 47-48 εκατομμύρια ευρώ.

Τζιοβάνι

12 → ≈22,5 εκατ. €

Ζλάτκο Ζάχοβιτς

13,5 → ≈25,5 εκατ. €

Σημειώνεται πως πρόκειται για προσεγγιστική σύγκριση βάσει γενικού πληθωρισμού, όχι εκτίμηση της σημερινής μεταγραφικής αξίας των δύο παικτών. Δεν περιλαμβάνονται μισθοί και προμήθειες.

Ο Κόκκαλης δεν αγόρασε δύο άγνωστους ποδοσφαιριστές με την ελπίδα ότι κάποτε θα εξελιχθούν σε αστέρια, αλλά δύο ήδη καταξιωμένους παίκτες, με παραστάσεις από μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Ο Τζιοβάνι ερχόταν από την Μπαρτσελόνα. Ο Ζάχοβιτς από την Πόρτο.

Δεν επρόκειτο για επενδύσεις που θα απέδιδαν ενδεχομένως σε πέντε χρόνια. Ήταν κινήσεις άμεσης αγωνιστικής ενίσχυσης και επίδειξης φιλοδοξίας.

Μαρινάκης: Θα μπορούσε να κάνει το ίδιο;

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει επενδύσει σημαντικά ποσά στον Ολυμπιακό. Έχει δημιουργήσει έναν σύλλογο με ευρωπαϊκές επιτυχίες, διεθνείς πωλήσεις ποδοσφαιριστών και μεγαλύτερη παρουσία στην αγορά.

Και ασφαλώς η κατάκτηση του Conference League το 2024 αποτελεί επίτευγμα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Όμως εδώ συζητάμε κάτι διαφορετικό. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός αποφάσισε να φέρει ταυτόχρονα δύο ήδη αναγνωρισμένους ποδοσφαιριστές, διαθέτοντας ένα ποσό αντίστοιχο των 50 εκατομμυρίων ευρώ σε σημερινή αγοραστική δύναμη;

Δεν μιλάμε για συνολικές μεταγραφικές δαπάνες μιας περιόδου. Ούτε για χρήματα που επενδύονται σε πέντε ή έξι ποδοσφαιριστές. Μιλάμε για δύο ονόματα που θα προκαλούσαν ενθουσιασμό από την πρώτη στιγμή.

Ασφαλώς, σήμερα ακόμη και 50 εκατομμύρια ευρώ δεν εξασφαλίζουν δύο ποδοσφαιριστές με τη φήμη που είχαν τότε ο Τζιοβάνι και ο Ζάχοβιτς. Οι τιμές της ποδοσφαιρικής αγοράς έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από τον γενικό πληθωρισμό.

Αυτό κάνει τη σύγκριση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

Ο Τζιοβάνι δικαίωσε το ρίσκο, ο Ζάχοβιτς όχι

Υπάρχει και κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Οι δύο μεταγραφές είχαν εντελώς διαφορετική κατάληξη. Ο Τζιοβάνι έγινε σύμβολο του Ολυμπιακού. Πρόσφερε θέαμα, ποιότητα, προσωπικότητα και στιγμές που παραμένουν ζωντανές στη μνήμη των φιλάθλων.

Ο Ζάχοβιτς δεν κατάφερε να προσαρμοστεί και αποχώρησε σύντομα.

Αυτό ακριβώς δείχνει το μέγεθος του επιχειρηματικού ρίσκου που ανέλαβε ο Κόκκαλης. Δεν είχε καμία εγγύηση ότι τα χρήματά του θα έπιαναν τόπο. Δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος θα δικαίωνε την επένδυση και ποιος όχι. Κι όμως, προχώρησε.

Σήμερα, βέβαια, ο Ολυμπιακός λειτουργεί με διαφορετική μεταγραφική φιλοσοφία. Αναζητά ποδοσφαιριστές με προοπτική μεταπώλησης, επενδύει στην ανάπτυξη ταλέντων και προσπαθεί να διατηρεί οικονομικές ισορροπίες.

Αυτή η στρατηγική έχει τη δική της λογική και έχει αποφέρει αποτελέσματα. Αλλά δεν απαντά στο ερώτημα που θέτουμε.

Θα μπορούσε ο Μαρινάκης να διαθέσει 50 εκατομμύρια ευρώ για δύο ποδοσφαιριστές που θα άλλαζαν αμέσως την εικόνα του Ολυμπιακού;

Το αν θα το επέλεγε είναι διαφορετικό ζήτημα από το αν θα μπορούσε. Γιατί όταν ακούμε ότι τέτοιες μεταγραφικές υπερβάσεις δεν γίνονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο, υπάρχει ένα ιστορικό προηγούμενο που αξίζει να θυμόμαστε.

Το καλοκαίρι του 1999 ο Σωκράτης Κόκκαλης έφερε στον Πειραιά τον Τζιοβάνι και τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς μέσα στην ίδια μεταγραφική περίοδο. Και πλήρωσε για τους δύο ένα ποσό που σε σημερινή αγοραστική δύναμη πλησιάζει τα 50 εκατομμύρια ευρώ.

Φόρτωση ψηφοφορίας…
Επίσης σε κατηγορίες: Ποδόσφαιρο