Διονύσης Αντωνέλλος: Αδελφέ Σάσα Βεζένκοφ, συγγνώμη! Αλλάζω επάγγελμα!
Έγραφα ότι ο Σάσα Βεζένκοφ δεν έχει το τελευταίο σουτ. Μετά το απίθανο τρίποντο απέναντι στη Μακάμπι, ήρθε η ώρα για μια απολαυστική δημοσιογραφική συγγνώμη.
Σάσα Βεζένκοφ, σου χρωστάω μια μεγάλη συγγνώμη. Έγραψα πολλές φορές ότι δεν πρέπει να παίρνεις το τελευταίο σουτ του Ολυμπιακού. Εσύ αποφάσισες να μου απαντήσεις με ένα τρίποντο από το κέντρο, χωρίς καν να κοιτάζεις το καλάθι. Εντάξει, κατάλαβα!
Αγαπητέ Σάσα,
Θα μπορούσα να ξεκινήσω με μια βαθυστόχαστη μπασκετική ανάλυση. Να μιλήσω για την ψυχολογία του αθλητή, τη μηχανική του σουτ, την αυτοπεποίθηση και την προσωπικότητα των μεγάλων παικτών.
Αλλά τι να αναλύσω, άνθρωπέ μου;
Εδώ εσύ πέταξες την μπάλα από το κέντρο, χωρίς να βλέπεις το καλάθι, την ώρα που τελείωνε το παιχνίδι με τη Μακάμπι και την έστειλες μέσα!
Και μαζί με την μπάλα έστειλες στα σκουπίδια και κάτι παλιά μου άρθρα.
Σάσα Βεζένκοφ, με εξέθεσες πανηγυρικά!
Γιατί, αγαπητέ Σάσα, εγώ ήμουν από εκείνους που έγραφαν ότι δεν πρέπει να παίρνεις το τελευταίο σουτ.
Όχι μία φορά. Ούτε δύο.
Αρκετές!
«Δεν το έχει στο τελευταίο σουτ ο Βεζένκοφ», έγραφα με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που έχει ανακαλύψει τον νόμο της βαρύτητας.
«Άλλος πρέπει να παίρνει την τελευταία επίθεση», επέμενα.
Και εσύ τι έκανες;
Αντί να με δικαιώσεις, αποφάσισες να βάλεις ένα από τα πιο απίθανα τρίποντα που έχουμε δει.
Ούτε σύστημα ζήτησες, ούτε σκριν, ούτε τίποτα.
Μόνο μια μπάλα και μισό δευτερόλεπτο.
Και ούτε που κοίταξες!
Δηλαδή, Σάσα μου, συγγνώμη κιόλας, αλλά δεν μπορούσες να το βάλεις λίγο πιο φυσιολογικά;
Να πατήσεις γερά, να σηκωθείς, να σημαδέψεις, να μου αφήσεις έστω ένα μικρό περιθώριο να υπερασπιστώ όσα έγραφα;
Όχι!
Από το κέντρο και στα τυφλά.
Να μην υπάρχει ούτε ελαφρυντικό για τον δημοσιογράφο.
Τώρα τι κάνουμε, Σάσα;
Κάθομαι λοιπόν μπροστά στον υπολογιστή και σκέφτομαι σοβαρά να αλλάξω επάγγελμα.
Ίσως να ανοίξω ένα καφενείο.
Εκεί τουλάχιστον, όταν λέω ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει πιθανότητες να κερδίσει, θα μπορώ να ισχυριστώ ότι το είπα για γούρι.
Στη δημοσιογραφία όμως;
Πώς να κυκλοφορήσω αύριο;
Θα μου δείχνουν το τρίποντο στο κινητό και θα με ρωτούν: «Αυτός δεν έχει το τελευταίο σουτ;».
Και τι να απαντήσω;
Ότι εννοούσα το προτελευταίο;
Ότι το σουτ από το κέντρο δεν μετράει επειδή δεν κοίταζες;
Ότι έτυχε;
Δεν γίνονται αυτά.
Ξέρεις όμως κάτι, Σάσα;
Αυτό είναι και το ωραίο του αθλητισμού.
Να έχεις μια άποψη, να την υποστηρίζεις, να την επαναλαμβάνεις και κάποια στιγμή να έρχεται ένας σπουδαίος αθλητής και να σου αποδεικνύει ότι έκανες λάθος.
Και τότε οφείλεις να το παραδεχτείς.
Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς περιστροφές.
Αδελφέ Σάσα Βεζένκοφ, συγγνώμη. Μου έκλεισες το στόμα.
Μόνο μια τελευταία χάρη.
Την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να βάλεις τέτοιο τρίποντο, στείλε μου ένα μήνυμα νωρίτερα.
Να προλάβω τουλάχιστον να σβήσω τα παλιά μου άρθρα!
