Παναθηναϊκός: Η σουίτα είναι το λιγότερο. Αλλάζει κάτι βαθύτερο
Αλαφούζος και Γιαννακόπουλος μικραίνουν μια παλιά απόσταση.
Ο Παναθηναϊκός έζησε για χρόνια σαν πολυκατοικία. Ίδιο τριφύλλι στην είσοδο, αλλά διαφορετικά διαμερίσματα, κλειστές πόρτες και ο καθένας στο δικό του σπίτι.
Γι’ αυτό η ιστορία Αλαφούζου – Γιαννακόπουλου έχει περισσότερο ψωμί από μια σουίτα στον Βοτανικό.
Κανείς δεν έγινε ξαφνικά συνέταιρος κανενός. Ούτε χρειάζεται να βαφτίσουμε τους δύο άνδρες «κολλητούς». Το ενδιαφέρον είναι αλλού: για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, ποδόσφαιρο και μπάσκετ δεν κοιτάζουν προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Η κοινή παρουσία στο ΟΑΚΑ, η πρόσκληση στα ποδοσφαιρικά ματς και η μόνιμη θέση της οικογένειας Γιαννακόπουλου στον Βοτανικό φτιάχνουν μια εικόνα που δύσκολα περνά απαρατήρητη.
Η σουίτα, μάλιστα, έχει τον δικό της συμβολισμό. Δεν είναι ένα εισιτήριο για ένα ντέρμπι. Είναι θέση στο νέο σπίτι του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού.
Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.
Ο Βοτανικός μπορεί να γίνει το πρώτο γήπεδο όπου ο Παναθηναϊκός θα μπει χωρίς τις παλιές εσωτερικές αποστάσεις του. Με ΠΑΕ και ΚΑΕ αυτόνομες, αλλά όχι ξένες μεταξύ τους.
Αν αυτή η σχέση κρατήσει, ο σύλλογος θα κερδίσει κάτι που δεν αγοράζεται εύκολα με μεταγραφές: ηρεμία γύρω του.
Και σε έναν Παναθηναϊκό που για χρόνια κουβαλούσε περισσότερα μέτωπα απ’ όσα χρειαζόταν, αυτό μόνο μικρό πράγμα δεν είναι.
