ΑΕΚ: Η οκτάρα αποκάλυψε μια ομάδα που αρχίζει να αποκτά δεύτερο πρόσωπο

Το 8-1 είναι εντυπωσιακό. Αλλά για μια ΑΕΚ που έχει μπροστά της πρωτάθλημα, Κύπελλο και Champions League, μεγαλύτερη αξία έχουν όσα υπήρχαν πίσω από τα οκτώ γκολ. Ο Πανσερραϊκός σαφώς δεν προσφερόταν για ασφαλή συμπεράσματα επιπέδου κορυφής. Προσφερόταν όμως για να φανεί ποιοι είναι έτοιμοι, ποιοι ζητούν περισσότερο χώρο και πόσες διαφορετικές λύσεις έχει πλέον στα χέρια του ο Μάρκο Νίκολιτς.

Ο Μάνταλος βρήκε το γήπεδο μπροστά του

Η ΑΕΚ δεν άρχισε το ματς σαν ομάδα που θα έφτανε στα οκτώ. Ο Πανσερραϊκός μπήκε με θάρρος, βρήκε χώρους και χρειάστηκε χρόνος μέχρι να καθαρίσει η εικόνα. Μόλις όμως ο Μάνταλος άρχισε να βρίσκει χώρο πίσω από τα χαφ, το παιχνίδι τελείωσε. Το 4-2-3-1 τον απελευθέρωσε. Με λιγότερα μέτρα να καλύψει και με τον Βάργκα να κρατά απασχολημένα τα στόπερ, είχε συνεχώς την μπάλα με πρόσωπο. Και ο Μάνταλος όταν έχει χρόνο να σηκώσει κεφάλι εξακολουθεί να βλέπει πάσες που οι περισσότεροι δεν βλέπουν. Τέσσερις ασίστ και ένα γκολ σε ένα ημίχρονο είναι ακραίος αριθμός, αλλά δεν ήταν το εντυπωσιακότερο. Το σημαντικό ήταν η ταχύτητα με την οποία αποφάσιζε. Μία επαφή, κάθετη, αλλαγή πλευράς, μπάλα στον σωστό χρόνο. Η ΑΕΚ από το 32' μέχρι το τέλος του ημιχρόνου βρήκε πέντε γκολ επειδή κάθε αδυναμία του αντιπάλου τιμωρήθηκε αμέσως.

Ο Βάργκα είναι πολύ περισσότερα από τα γκολ του

Ο Ούγγρος είχε ήδη σκοράρει δύο φορές πριν αποχωρήσει τραυματίας. Τα οκτώ φετινά γκολ εξηγούν μόνο ένα μέρος της αξίας του. Ο Βάργκα δίνει στην ΑΕΚ κάτι που δεν αντικαθίσταται εύκολα: σταθερό σημείο μέσα στην περιοχή. Παίζει πάνω στα στόπερ, επιτίθεται στο πρώτο δοκάρι, ανοίγει χώρο για τον παίκτη που έρχεται από πίσω και κάνει την κάθετη πάσα να έχει προορισμό. Γι' αυτό ο τραυματισμός του είναι το μοναδικό γεγονός της βραδιάς που πραγματικά χαλάει την εικόνα. Η ΑΕΚ έχει Γιόβιτς και Ζίνι, αλλά δεν κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά. Το πόσο θα λείψει ο Βάργκα έχει μεγαλύτερη σημασία από το αν η ομάδα έβαλε οκτώ ή έξι.

Εδώ φαίνεται αν υπάρχει πραγματικό ρόστερ

Η πιο χρήσιμη εικόνα ήρθε όταν άρχισαν οι αλλαγές. Ο Ζοάο Μάριο έδειξε περισσότερη από την ποδοσφαιρική του κλάση, ο Ζούμπκοφ βρήκε το γκολ που χρειαζόταν για να ξεμπλοκάρει, ο Κουτέσα επέστρεψε στο rotation και η ομάδα συνέχισε να δημιουργεί παρότι άλλαζαν πρόσωπα και θέσεις. Ταυτόχρονα ο Νίκολιτς τελείωσε το παιχνίδι με Μπαλαμώτη, Αλεξίου, Χριστακόπουλο, Καλοσκάμη και Αργυρίου. Πέντε νεαρούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ΑΕΚ ανακάλυψε ξαφνικά πέντε βασικούς. Σημαίνει όμως ότι μπορεί πλέον να τους βάζει σε ένα λειτουργικό σύνολο και όχι να τους πετάει σε ένα γήπεδο μόνο για να συμπληρώσει λεπτά. Ο Αλεξίου πήρε δύο γκολ, ο Χριστακόπουλος έδειξε πράγματα με την μπάλα, ενώ το περιβραχιόνιο στον Μπαλαμώτη ήταν έξυπνη κίνηση διαχείρισης από τον Νίκολιτς. Ένα παιδί δεν γίνεται καλύτερος τερματοφύλακας επειδή φόρεσε για λίγο το περιβραχιόνιο. Καταλαβαίνει όμως ότι ο προπονητής τον βλέπει. Και ο Νίκολιτς βλέπει πολλά. Γι' αυτό και στο 8-1 εκνευρίστηκε όταν η ΑΕΚ δέχθηκε γκολ. Δεν ήταν θέατρο. Ήταν το σωστό μήνυμα.

Η σεζόν δεν θα κριθεί από το πόσα θα βάλει στον Πανσερραϊκό. Θα κριθεί από το αν αυτή η ομάδα θα κρατά την ίδια απαίτηση όταν το ματς είναι 0-0 στο 75', όταν θα λείπουν δύο βασικοί και όταν τρεις μέρες πριν θα έχει αφήσει δυνάμεις στην Ευρώπη. Στη Νέα Φιλαδέλφεια η ΑΕΚ έχει αρχίσει ήδη να σκοράρει με ρυθμό που θυμίζει τις εποχές που ο αντίπαλος ένιωθε ότι ένα γκολ μπορούσε πολύ γρήγορα να γίνει τρία και τέσσερα. Τώρα πρέπει να αποκτήσει το ίδιο βάρος και μακριά από το σπίτι της. Εκεί βρίσκεται το επόμενο βήμα. Και εκεί θα φανεί πόσο μεγάλη μπορεί πραγματικά να γίνει αυτή η ομάδα.